«جواد مجابی» رفت؛ شاعر، نویسنده، نقاش، طنزپرداز، منتقد و روزنامهنگاری که بیش از شش دهه میان واژه و تصویر زیست و حتی وقتی بیماری او را به تخت بیمارستان رساند، دست از آفرینش نکشید. آخرین قاب زندگی او شاید همان «شبهای سفید بیمارستان» باشد؛ شبهایی که رنج را به تصویر کشید تا نشان دهد هنر، گاهی درست از جایی آغاز میشود که تن از ادامه راه خسته است.
حمایت از تولید سالهاست یکی از پرتکرارترین عبارتهای ادبیات اقتصادی کشور است؛ از تریبون دولت و مجلس تا نشستهای مدیران استانی. اما عیار این حمایت نه در سخنرانیها، که درست در روزهای سخت تولید معلوم میشود؛ روزهایی که صنعتگر برای روشن نگه داشتن کارخانهاش، بیش از وعده و جلسه، به برق نیاز دارد.
آبیک در سالهای اخیر تنها با مسائل روزمره یک شهر صنعتی و پرتردد مواجه نبوده؛ بخش مهمی از نیازهای آن به زیرساختهایی بازمیگردد که سالها در انتظار تعیین تکلیف ماندهاند. از طرح جامع ۱۷ساله و توسعه محدوده شهری گرفته تا شبکه فاضلاب، ترافیک، فضای سبز و ایجاد منابع درآمدی پایدار، مجموعه مدیریت شهری آبیک تلاش کرده است بخشی از این گرهها را همزمان با اجرای پروژههای جدید دنبال کند.
«بینداز زمین، رفتگران جمع میکنند!»؛ «سمانه صالحی» میگوید این جمله را بارها از زبان پدران و مادرانی شنیده که لیوان یکبارمصرف یا زباله در دست فرزندشان بوده است. جملهای کوتاه که تمام مسئله پسماند قزوین را در خود جای داده است؛ برخی بیاعتنا میریزند، گروهی داوطلبانه جمع میکنند و چرخهای که باید زباله را مدیریت کند، تنها دو درصد آن را به بازیافت میرساند.
شهریور برای بسیاری، ماه بستن چمدان و آخرین سفر تابستان است؛ اما آمار پلیس، تصویر تلخ دیگری از این ماه ثبت کرده است: دو هزار و ۶۲جانباخته در جادههای کشور و ۳۰ قربانی در محورهای قزوین، تنها در شهریور سال گذشته. پشت هر کدام از این اعداد، انسانی قرار داشت که باید به مقصد میرسید یا به خانه بازمیگشت.
مدیر مرکز اسناد و کتابخانه ملی استان قزوین در بازدید از دفتر «فروردین امروز» به مناسبت روز خبرنگار، از جمعآوری نزدیک به ۲۰۰نسخه خطی و صرف حدود ۲۰میلیارد تومان برای خرید بخشی از این آثار خبر داد؛ گنجینهای کمنظیر که بخشی از آن برای مرمت و نگهداری به تهران منتقل شده و بازگشتش به قزوین، همچنان در انتظار تأمین یک ساختمان و مخزن استاندارد است.
شهرام احمدپور با تأکید بر اینکه فشار معیشتی میتواند نارضایتی را به بحران تبدیل کند، روایت رسمی خود از دو شب پرالتهاب قزوین را تشریح کرد؛ روایتی از بیش از ۱۰۰نقطه درگیر، حضور افراد آموزشدیده، حمله به مراکز دولتی و تیراندازی در خیابانها. با این حال، آمار دقیق جانباختگان، مجروحان و بازداشتشدگان استان همچنان ناگفته ماند.
در حالی که افزایش هزینههای زندگی، نگرانی از گسترش جرائم مالی و سرقتهای خرد را بیشتر کرده است، فرمانده انتظامی استان قزوین آماری متفاوت ارائه میدهد؛ کاهش ۸درصدی مجموع سرقتها، افت ۴۰درصدی سرقت از منازل و کشف بیش از ۸۰درصد جرائم خشن. آماری امیدوارکننده که البته به معنای از میان رفتن زمینههای اقتصادی و اجتماعی وقوع جرم نیست.
در حالی که هزینه واقعی ساخت هر مترمربع بنا از مرز ۳۰میلیون تومان عبور کرده، تعرفه خدمات مهندسی همچنان بر مبنای رقم ۱۳میلیون تومان محاسبه میشود؛ شکافی که به گفته اعضای هیئتمدیره سازمان نظام مهندسی ساختمان قزوین، حقالزحمه مهندسان را به یکسوم رقم واقعی رسانده است.
خبرنگار همهکاره، پرسشهای کلیشهای، اقتصاد ناپایدار، دسترسی دشوار به اطلاعات و حذف منتقدان از نشستهای خبری؛ زنجیرهای از آسیبهاست که حرفهایگری را در رسانههای قزوین تهدید میکند و اجازه نمیدهد تحریریه، نقش واقعی خود را در مطالبهگری و نظارت بر قدرت ایفا کند.