28 آوریل
هماندیشی، در سایه افول رسانه مستقل
11 آوریل
مشقهایی که خطخطی میشوند
23 فوریه
زندگی در خاموشی
21 فوریه
تغییر در وقت اضافه
19 فوریه
«صمت» در سودای تخصص
- امروز : چهارشنبه - ۱۶ اردیبهشت - ۱۴۰۵
- برابر با : 20 - ذو القعدة - 1447
- برابر با : Wednesday - 6 May - 2026
نقش رسانهها در نبرد روایتها
جنگ، فقط صدای انفجار و آژیر نیست؛ جنگ، پیش از آنکه آثارش بر زمین بنشیند، در ذهنها شکل میگیرد. در روزهایی که خبر با سرعت میان گوشیها و شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود، حقیقت بیش از همیشه در معرض تحریف، اغراق و حتی فراموشی قرار میگیرد. در چنین فضایی، رسانهها دیگر صرفاً ناقل خبر نیستند؛ آنها به بازیگران اصلی میدان افکار عمومی تبدیل میشوند، جایی که امید و هراس، اعتماد و بیاعتمادی، در چند خط خبر یا یک روایت شکل میگیرد و به نوعی این روزها جنگ اصلی جنگ روایت ها بدل می شود.
چگونه کودکان دوباره لبخند میزنند
قرار بود جهان برای کودکان با رنگ مداد شمعی روایت شود؛ با دویدن در حیاط مدرسه، با قصههای پیش از خواب و با موسیقیهای سادهای که بیدغدغه در خانه میپیچد. اما تاریخ بارها این تصویر را شکسته است. جنگها، بیماریها، بلایای طبیعی و بحرانهای اجتماعی، نهفقط بزرگسالان که کودکان را نیز درگیر کردهاند. کودک بودن هیچگاه مصونیتی مطلق نبوده است؛ از بمب اتمی هیروشیما و هولوکاست تا جنگها و ناآرامیهای معاصر، کودکان نیز سهم خود را از ترس، فقدان و ناامنی بردهاند.
تراژدیِ ناشنوایی
قزوین در ۱۸ و ۱۹دیماه فقط شاهد یک واقعه تلخ نبود؛ به آیینهای بدل شد که در آن، آنچه سالها زیر پوست شهر انباشته شده بود، بیپرده دیده شد: خشمهای فروخورده، بیاعتمادیهای مزمن، زبانهایی که دیگر به هم نمیرسیدند و خانوادههایی که ناگهان در میانه التهاب، زندگیشان به دو نیم شد. مرگ انسانها، در هر زمینه و هر شرایطی، خط قرمزی است که جامعه نباید از آن عبور کند؛ و وقتی این خط شکسته میشود، مسئله دیگر صرفاً «مدیریت بحران» نیست، بلکه پرسشی بنیادیتر پیش روی ما قرار میگیرد: چگونه به نقطهای رسیدهایم که جان انسانها در میدان التهاب، چنین بیپناه میشود؟
زنگ خطر در سالهای مدرسه؛
اعتیاد جوانتر میشود
هوای عصرگاهی شهرک کوثر سرد است. چند نوجوان کنار هم ایستادهاند؛ خندههایی کوتاه، سیگاری دستبهدست میشود و گفتوگوهایی که بیشتر از جنس بیحوصلگی است تا شادی. اعتیاد همیشه از کوچههای تاریک آغاز نمیشود؛ گاهی از همین جمعهای کوچک، از همین «تفنن»های ساده و بیخطر بهنظررسیده شروع میشود.
ناآرامیهای اجتماعی و بحران گفتوگو در جامعه
ناآرامیهای اخیر فقط خیابانهای ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسانهای بیپناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بیآنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانوادههایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.
بررسی طرح مسکن زنان سرپرست خانوار در قزوین؛
هشت سال انتظار برای یک سقف
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
گزارشی از کسانی که هر روز رنج می برند؛
زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
بازار در آستانه عید چگونه است؟
حال ما خوب است اما تو باور نکن
استراتژی اصلاحطلبان و اصولگرایان در پسا دی؛
معمای مشارکت
«ندا بغدادی» در گفتوگو با فروردین امروز:
موسیقی جهان را آرام میکند
آخرین مطالب
02نوامبر
به یاد «جعفر پوروزیری»؛ مردی از نسل نجابت و متانت
فوتبالیست بیحاشیه در سکوت رفت…
گاهی بعضی آدمها بیهیاهو در دلها جا میمانند. «جعفر پوروزیری» از همان نسل بود؛ مردی که فوتبال را نه برای شهرت، که برای عشق، اخلاق و انسانیت زندگی کرد. او از معدود چهرههایی بود که در هر قدم، وقار، نظم و احترام را به یادگار گذاشت.
01نوامبر
وقتی آموزش عالی از صنعت و خدمات جا میماند
علم بیعمل، مدرک بیثمر
با آغاز سال تحصیلی جدید، آموزش عالی بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این روزها که دانشجویان به کلاسها بازمیگردند، پرسش دیرینهای دوباره سر برمیآورد: دانشگاهها تا چه اندازه توانستهاند با نیازهای واقعی جامعه همقدم شوند؟ در قزوین، شهری با سابقهای دیرینه در علم و صنعت، صدها فارغالتحصیل هر سال وارد بازار کار میشوند، اما بسیاری از آنان بهجای کارخانهها، شرکتهای دانشبنیان یا دفاتر فنی، راهی مشاغل غیرمرتبط یا حتی صف انتظار کار میشوند.
31اکتبر
حضور یک تکنوکرات در اراک
«محمدباقر آقاعلیخانی»، چهرهای تکنوکرات از دل جریان اصولگرایی و از حامیان قالیباف، اینبار در سکوتی معنادار راهی اراک شده است. او که سالها بر صندلیهای مهم ملی -از ریاست مرکز ملی فرش ایران و سازمان صنایع و معادن قزوین تا دبیرخانه ستاد تسهیل کشور- تکیه زده بود، حالا معاون استاندار مرکزی شده است؛ سمتی که برای مدیری با چنین رزومهای، نه جهش بلکه پرسشی تازه است: چرا او پذیرفت از سطح وزارتخانه به ردهای استانی بازگردد؟
30اکتبر
با مصرف مازوت کم گوگرد در نیروگاه شهیدرجایی
نفس کشیدن بدون دود وآلودگی
با وزش نخستین بادهای سرد پاییزی، نگاهها دوباره به سمت شرق قزوین میچرخد؛ جایی که دودکشهای بلند نیروگاه شهیدرجایی در امتداد بزرگراه قزوین–کرج، هر سال پیشدرآمد زمستان هستند. ستونهایی از دود خاکستری که سالهاست در ذهن مردم این شهر ماندگار شدهاند، نشانهی روزهایی که نفس کشیدن سخت میشود.
28اکتبر
بازگشت در سایهروشن سیاست
بازگشت «علی رحمانی» به عرصه اجرایی استان قزوین، فراتر از یک انتصاب اداری است؛ نشانهای از بازآرایی نیروهای میانهرو در ساختار مدیریت استان. او که سالها در جایگاههایی چون فرمانداری آبیک و بوئینزهرا، مشاوره استاندار و معاونت دانشگاه آزاد تاکستان فعالیت کرده، پس از بازنشستگی بار دیگر به میدان بازگشته است؛ تصمیمی که هم پیام اعتماد دارد و هم پرسشهایی درباره چرایی تکرار چهرههای قدیمی برمیانگیزد.
27اکتبر
واکاوی تنبیه بدنی یک دانشآموز قزوینی
کلاسِ ترس!
در بستری پویا، مدرسه باید جایی باشد که صدای خنده و یادگیری از دیوارهایش شنیده شود. جایی که دانشآموز تمرین ورود به جامعه میکند، یاد میگیرد، خطا میکند و اصلاح میشود. اما حادثه تلخ یکی از دبیرستانهای قزوین ــ که به ضربوشتم و آسیب جسمی یک نوجوان انجامید ــ بار دیگر سایه سنگین پرسشی قدیمی را زنده کرد: در روزگاری که جهان به سمت آموزش انسانی و احتراممحور پیش میرود، چرا هنوز نوجوان ایرانی از ترسِ مدیر و معلم پناه به سکوت میبرد؟
26اکتبر
روزنامهنگاری که بی تفاوت نماند
نقاد جنجالیسم و احیاگر پرسشگری
«نوشتن یعنی مقاومت؛ یعنی نترسیدن از حقیقت، حتی وقتی همه سکوت کردهاند.» – اوریانا فالاچی. در روزهایی که بسیاری از اهل رسانه سکوت را بر حقیقتگویی و رعایت اخلاق حرفهای ترجیح میدهند، سید «عبدالعظیم موسوی» یادآور نسلی است که قلم را برای گفتن حقیقت در دست گرفت، نه برای رضایت صاحبان قدرت.
25اکتبر
استاندار در شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی مطرح کرد؛
تاکید بر «صادرات واقعی» و برگزاری «نمایشگاههای موثر»
یکصد و هفتمین شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی استان قزوین با محوریت بررسی موانع تولید و توسعه صادرات، به ریاست محمد نوذری، استاندار قزوین برگزار شد. در این نشست، بر ضرورت حرکت از نمایش به عمل و تحقق «صادرات واقعی» با همکاری بخش خصوصی تأکید شد؛ رویکردی که به گفته استاندار، باید اثر آن در رشد اقتصادی استان بهصورت ملموس دیده شود.
25اکتبر
پنجاه روز پس از واقعه بلوار پرستار؛
گره سد معبر محکمتر شد
صدای بوقهای ممتد در ظهر شلوغ بلوار پرستار همچنان به گوش میرسد. راننده وانت بار خربزهها را یکی یکی مرتب کرده و تعدادی را کف خیابان میچیند. صدای بلند فروشنده میآید، داد میزند: «اینجا واینستا!» مرد میانسال عصبانی میشود: «مگه خیابون رو خریدی؟!» مأموران رفع سد معبر شهرداری به او نزدیک میشوند؛ محل جدید برای فعالیت وانتبارها در چند خیابان آنطرفتر آماده شده، اما او سرش را به نشانه مخالفت تکان میدهد: «نمیروم! همینجا کار میکنم.»
23اکتبر
ناکامی امیدهای «شمس آذر» ادامه دارد
در هوای غروب چهارشنبه، وقتی سوت پایان بازی در ورزشگاه شهیدرجایی قزوین به صدا درآمد، سکوتی سنگین روی سکوها نشست. امیدهای شمس آذر قزوین که با امید جبران آمده بودند، با شکستی دیگر میدان را ترک کردند؛ شکستی که تنها یک باخت ساده در جدول نیست، بلکه نشانهای از سردرگمی در مدیریت و نیمکت این تیم جوان است.
