با نزدیک شدن به زمان انتخابات شورای شهر، تعارفها جای خود را به صراحتها میدهد تا محمدحسین شفیعیها، دبیر ائتلاف پیروان ولایت استان قزوین که یک اصولگرا راست سنتی است، با وجود تلاشهای بسیار برای اجماع چندان امیدوار به وحدت همه طیفهای اصولگرا برای انتخابات شورای شهر قزوین نباشد.
در سالهای اخیر آمارهای متفاوتی از جایگاه قزوین در میزان شاخص ابتلا به بیماری و اختلالات روحی و روانی مطرح شده که همچنان در هالهای از ابهام است.
ماه نخست سال1400 هم به سرعت در حال گذر است و بازهم مثل چند سال اخیر، مشکلات تکراری در ورزش قزوین مشهود است و حتی کوچکترین بهبودی در آن حاصل نشده است؛ اما باز باید برای چندمین بار به آن پرداخت تا به فراموشی سپرده نشود.
همه چیز از خیالات شروع شد. سالها پیش دخترکی کنجکاو در پشت جعبه جادویی تلویزیون به دنبال شخصیتهای داخل آن میگشته و وقتی پیدا نمیکرده، کلافه و عصبانی خانواده را مجبور میکرده بازی او را تماشا کنند....
فوتبال قزوین سالهاست در لیگ برتر و دسته یک تیم ندارد و همه داشتههای خوب و بدش در لیگ دو است؛ اما در جمع تیمهای باشگاهی لیگ برتر، یک فوتبالیست قزوینی در سطح اول فوتبال از قفس توری خودروسازان در تیم پیکان حفاظت میکند. علیرضا رضایی به عنوان یک دروازهبان جوان شاگرد مهدی تارتار است.
ملیحه درست یکسال پیش نامزد میکند. همان اوایل سر و کله کرونا پیدا میشود. میگوید اولش هنوز اتفاقی نیفتاده بود. قرار جشن عقدمان مدام عقب افتاد. قرنطینه اجباری باعث شد کمتر هم را ببینیم.
نزدیک به دو ماه دیگر به برگزاری ششمین دوره از انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا باقی مانده و تاکنون بنابر اظهارات رسمی مسئولان ستاد انتخابات استان قزوین، ۳۴۷نفر برای ورود به شورای شهر قزوین ثبتنام کردهاند که تاکنون از رد و تأیید صلاحیت آنها هیچگونه اطلاعاتی در دسترس نیست. ...
چشمهایم را به روی هرچه آپارتمان، خانه، واحد تجاری، فضای سبز و تفریحی است؛ میبندم و به دو نقطه از شهرم که میگویند؛ متفاوت از همدیگر هستند، میروم. قرارم فقط دیدن زمین و آسمان خدا است. دقایقی نه چندان طولانی زمان میبرد تا از این منطقه به آن منطقه بروم.
گویی به نقشه ایران یک سطل قرمز رنگ پاشاندهاند و به گربه خفته ای میماند که خون از سر و صورتش میریزد، این کروناست که مثل زالو به جان این گربه پیر و رنجور افتاده و در حال مکیدن خونش است.
اگر مسئولان امر امکان ارائه خدمات شهری و زیربنایی به این منطقه را نداشتند چرا اراضی را قطعهبندی و سند صادر کردند؟ این سوال بیجواب مالکین شهرک ۳۳۰هکتاری شمال شهر قزوین است که این روزها در دالان هزارتوی که مدیریت شهری، مسکن و شهرسازی و سایر دستگاههای خدماترسان برای آنها ایجاد کرده سردرگماند و هر روز بساط تحصنشان را جایی پهن میکنند؛ به امید آنکه بتوانند برای این معما جوابی بیابند و یا برای تحقق آرزوی ۳۰ساله خانهدارشدنشان روزنهای رو به امید باز کنند.