رییس کل دادگستری قزوین در یک نشست خبری با اشاره به پرونده مدیرکل سابق میراث فرهنگی استان عنوان کرد: «برای این مدیرکل در دادگاه بدوی رأی به برائت صادر شده و الان پرونده در مرحله تجدیدنظرخواهی است که با صدور حکم نهایی رأی قطعی خواهد بود.»
آستینهای پیراهنش را بالا زده و در آفتاب داغ تیرماه روی داربستهای آهنی در ساختمانی نیمهکاره مشغول به کار است و با تمام توان و زور بازویش کار میکند تا سفره کارگریشان از نان شب خالی نباشد. این قصه پرغصه کارگران ساختمانی است؛ قشری در سطح جامعه که شریفترین آدمها را در خود جای داده و وقتی پای صحبتهایشان مینشینی، میتوانی به عمق رنج زندگی آنها پی ببری.
این تصویر تلخ، دیگر برای ما آشناست؛ در چهارراههای شلوغ شهر، کودکانی را میبینی که در سرما و گرمای روزگار در حال فروختن آدامس و دستههای گل یا پاک کردن شیشه ماشینها هستند و دنیا برایشان در کار و درآوردن پول خلاصه شده که هرسال هم بر تعدادشان در خیابانها افزوده میشود. این قاب غیرقابل قبول برای گیتی باقری نویسنده و کارگردان قزوینی انگیزهای شد تا با هنرش تلنگری جدی به وجدان عمومی بزند؛ شاید بتواند توجه مسئولان را به خود جلب کند.
از تاسیس نخستین واحد مدرن صنعتی در قزوین، 127سال میگذرد؛ گرچه پیش از آنکه حاج سید ابوالقاسم رضوی اصفهانی تاجر صاحبنام قزوینی با بهرهگیری از ماشینآلات روسی اقدام به ایجاد کارخانه آسیای بخاری در بیرون دروازه دربکوشک نماید، قزوین از دیرباز، جایگاه معتبری در صنعت ایران زمین داشته است. شاید قدیمیترین سندی که میتوان با استناد به آن، این جایگاه را مورد توجه قرار داد، گزارشی است که «سِر جان ملکم» در سال 1800میلادی درباره وضع تولیدات صنعتی ایران و قزوین ارائه داده است.
به گفته دادستان قزوین، برای حمایت از حقوق کودکان، دفتر حمایت از اطفال و نوجوانان در دادسراهای استان فعال شده است.
خردادماه امسال، دکتر سید عبدالعلی قوام (۱۳۲۴-۱۴۰۲) استاد فرهیختهی علوم سیاسی و روابط بینالملل و یکی از فرزندان فرزانه سرزمین قزوین که در زادگاهش (مطابق رسم دهههای اخیر این شهر) مورد بیمهری و بیاعتنایی واقع شد، ولی در مراکز علمی کشور همواره از نامداران طراز اول بهشمار میرفت؛ چشم از این دنیای دنی فروبست و به جهان مینوی سفر کرد.
«مقام معظم رهبری مگر نفرمودند با نمایندگان مشورت کنید؟ [اما] استاندار قزوین حدود ۲۳مورد بدون مشورت نمایندگان در طی مدتی کوتاه، عزل و نصب انجام داده و همه [مدیران] را در عرض یکسالونیم تغییر داده است. آیا با این شرایط میشود برنامهریزی کرد؟ عمر مدیریتی [افرادی] که خود استاندار انتخاب کرده، ششماه بوده است؛ آیا با این شرایط میتوان مملکتداری کرد.»این جملهها، فرازی از سخنان طوفانی رجب رحمانی نماینده مردم شهرستان تاکستان در مجلس شورای اسلامی در نطق میان دستور جلسه علنی مجلس بود.
پیش از آنکه، چندی پیش یک فعال سیاسیِ عضو حزب اعتدال و توسعه قزوین، با انتشار تصاویری از دستهای «سالار قاسمی» در استوری صفحه شخصیاش در اینستاگرام، و نگاشتن «مُلک را چارهای دیگر نیاز است»، از قصد این چهره سیاسی برای حضور در انتخابات مجلس دوازدهم پرده بردارد، برای نگارنده مشخص بود که «سالار» فارغ از آنکه اصلاحطلبان در انتخابات پیشرو حضور یابند یا این امکان را نیابند، عزم خود را برای شرکت در این رویداد جزم کرده است.
در محافل سیاسی قزوین، کمتر کسی است که «سید مهدی حسینی» را نشناسد؛ مدیرکل اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی استان که در پی اتهام استفاده از مدرک جعلی برای تحصیلات دانشگاهی، تحت فشار ناچار به استعفا شد، اما چندی بعد دادگاه ویژه روحانیت، این اتهام را واهی تشخیص داد و او را تبرئه کرد.
طارمسفلی با یک هزار و 744کیلومتر مربع مساحت بزرگترین بخش بهلحاظ وسعت در استان قزوین است، اما بهرغم این وسعت و نیز ظرفیتهای فراوانی چون موقعیت ممتاز تاریخی، طبیعی و زیست محیطی، دومین قطب تولیدکننده زیتون در کشور، بزرگترین تولیدکننده انار، دومین قطب تولید زغالاخته و نخستین مرکز تولید عسل در استان و اقلیم رویش بیشترین ارقام گونههای دارویی، محرومترین منطقه استان است.