21فوریه

استراتژی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در پسا دی؛

معمای مشارکت

هم‌زمانی ثبت‌نام داوطلبان هفتمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر قزوین با یکی از پرالتهاب‌ترین مقاطع اجتماعی و سیاسی کشور، این رویداد محلی را در موقعیتی متفاوت و معنادار قرار داده است. قطع گسترده اینترنت، فضای بی‌خبری عمومی، اعتراضات معیشتی، نااطمینانی اقتصادی و سایه بحران‌های امنیتی و منطقه‌ای، شرایطی را رقم زد که انتخابات شوراها دیگر صرفاً یک رقابت شهری تلقی نمی‌شود، بلکه به بخشی از معادله کلان‌تر «مدیریت بحران و سنجش امکان بازگشت مشارکت سیاسی» تبدیل شده است.

21فوریه

روایت یک چرخش در ورزش؛

تغییر در وقت اضافه

تغییر در رأس اداره‌کل ورزش و جوانان قزوین، ماه‌ها سوژه گمانه‌زنی بود. اسامی مختلفی مانند رضا لایق مطرح شد و حتی با انتصاب ندا پاکدامن به عنوان سرپرست، بسیاری پایان ماجرا را قطعی می‌دانستند. اما در آخرین لحظات، ورق برگشت و ورزش استان با مدیری غیربومی وارد فصل تازه‌ای شد؛ تصمیمی که در فضایی متأثر از اتفاقات دی‌ماه و با پیگیری‌های سیاسی در سطح استان و مرکز نهایی شد.

21فوریه

صراحت در روزهای التهاب؛

مظفری و بازتعریف خطبه در بزنگاه دی‌ماه

حوادث تلخ دی‌ماه، تنها خیابان‌های قزوین را متأثر نکرد؛ تریبون‌ها نیز رنگ دیگری گرفتند. آیت‌الله «حسین مظفری» که پیش‌تر بیشتر با لحن آرام و خطبه‌های کم‌تنش شناخته می‌شد، در هفته‌های پس از آن وقایع، با صراحتی کم‌سابقه وارد میدان شد. هشدار به افرادی که برای شعار دادن فراخوان داده بودند، استفاده از واژه «مزدور» برای برخی عناصر فعال در اعتراضات و ناآرامی‌ها و تهدید به واکنش مردمی، نشان داد که امام جمعه قزوین تصمیم گرفته در این مقطع، موضعی روشن و بی‌ابهام اتخاذ کند.

20فوریه

واکاوی حوادث تلخ دی‌ماه در قزوین؛

تراژدیِ ناشنوایی

قزوین در ۱۸ و ۱۹دی‌ماه فقط شاهد یک واقعه تلخ نبود؛ به آیینه‌ای بدل شد که در آن، آنچه سال‌ها زیر پوست شهر انباشته شده بود، بی‌پرده دیده شد: خشم‌های فروخورده، بی‌اعتمادی‌های مزمن، زبان‌هایی که دیگر به هم نمی‌رسیدند و خانواده‌هایی که ناگهان در میانه التهاب، زندگی‌شان به دو نیم شد. مرگ انسان‌ها، در هر زمینه و هر شرایطی، خط قرمزی است که جامعه نباید از آن عبور کند؛ و وقتی این خط شکسته می‌شود، مسئله دیگر صرفاً «مدیریت بحران» نیست، بلکه پرسشی بنیادی‌تر پیش روی ما قرار می‌گیرد: چگونه به نقطه‌ای رسیده‌ایم که جان انسان‌ها در میدان التهاب، چنین بی‌پناه می‌شود؟

19فوریه

تکنوکراتی که بالاخره مدیر شد؛

«صمت» در سودای تخصص

تغییر در رأس سازمان عریض و طویل صنعت، معدن و تجارت قزوین، دیرتر از آنچه انتظار می‌رفت بالاخره در این دولت اتفاق افتاد؛ آن هم در استانی که پس از اتفاقات دی‌ماه هنوز از التهاب فاصله نگرفته بود. حالا «کامران لشگری»، پس از ۲۸سال حضور در بدنه سازمان، بر صندلی‌ای نشسته که سال‌ها با آن زندگی کرده است.

07فوریه

ناآرامی‌های اجتماعی و بحران گفت‌وگو در جامعه

ناآرامی‌های اخیر فقط خیابان‌های ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسان‌های بی‌پناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بی‌آنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانواده‌هایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.

05فوریه

با حضور استاندار و مسئولان استانی؛

فاز نخست کارخانه سیم‌ و کابل «ساتراپ ثقفی» افتتاح شد

در مراسمی با حضور استاندار قزوین و جمعی از مسئولان؛ فاز نخست کارخانه سیم‌ و کابل ساتراپ ثقفی با سرمایه‌گذاری بیش از هزار میلیارد تومان در شهرصنعتی البرز به بهره برداری رسید.

23دسامبر

گزارشی از کسانی که هر روز رنج می برند؛

زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است

چرخ‌های ویلچر روی شیب تند می‌لغزند. صدای ساییده‌شدن فلز بر آسفالت، در هم‌همه عصرگاهی خیابان گم می‌شود. نگاه‌ها می‌آیند و می‌روند؛ بی‌آنکه مکثی کنند. این‌جا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفت‌وآمد معمولی است، اما برای بعضی‌ها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر می‌آید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصله‌ای عمیق میان قانون و زندگی. فاصله‌ای که هر روز، در کوچه‌ها، پیاده‌روها و ساختمان‌های شهر، خودش را تکرار می‌کند.

22دسامبر

وزیر کار در قزوین وعده داد؛

بازگشت کوپن‌های نوستالژیک دهه شصت

«احمد میدری» در قزوین با زبانی آرام و آکادمیک سخن گفت؛ زبانی که بیش از آن‌که نوید تغییر بدهد، تلاش می‌کرد بحران را «قابل‌تحمل» توضیح دهد. سخنان او، به‌ویژه درباره بازگشت کوپن‌های حمایتی و الگوگیری از تجربه‌های دهه۶۰، نشانه‌ای روشن از رویکرد دولتی است که به جای ترسیم افق، به مدیریت اضطرار روی آورده است. کوپن، کالابرگ و سیاست‌های حمایتی مقطعی، بیش از آن‌که برنامه‌ای برای خروج از بحران باشند، مسکّن‌هایی برای مهار تبعات آن هستند.

22دسامبر

در سفر فاطمه مهاجرانی به قزوین؛

بانوی سخنگو هم از علت مشکلات گفت!

سخنگوی دولتی که بیش از آن‌که از تحقق «وعده‌ها» سخن بگوید، به روایت «علت‌ها» پناه می‌برد؛ دولتی که زبانش بیشتر زبان توضیح شرایط بحرانی است تا یادآوری تعهداتی که با آن‌ها مردم را پای صندوق رأی آورد. «فاطمه مهاجرانی» درسفرش به قزوین نیز همین مسیر را ادامه داد: تشریح جنگ ترکیبی، برشمردن فشار تحریم‌ها، اشاره به فرسودگی سرمایه اجتماعی و تأکید بر ناگزیربودن اصلاحات. روایت او منسجم بود، اما پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ ماند؛ این‌که در میان این همه «چرایی»، سهم «چه باید کرد» کجاست؟