چهارده ماه از تصمیم هیات وزیران برای انتخاب محمدمهدی اعلایی بهعنوان استاندار قزوین سپری شده است، اما او در این مدت، آنگونه که حامیان دولت انتظار داشتند، ظاهر نشده و از اینرو مدتی است تیغِ تیز نقد اصولگرایان متوجه عملکرد نماینده عالی دولت بهویژه در خصوص انتصاب مدیران ضعیف و فاقد تجربه و توانایی شده است. اعلایی بهزعم برخی از تحلیلگران سیاسی در یکسال و اند سکانداری استان، بیش از هر استاندار دیگری در طول سالهایی که قزوین استان بوده است، وعده داده و کمتر از آنان دارای عملکرد قابل ارائه و دفاع است.
از لحظهای که چراغهای سالن نمایش خاموش شد و تنها نور بر صحنه نمایش تابیده بود، به چشمهای بازیگر زن نمایش خیره مانده بودم، به آن همه شکوه و توانمندی و آن صدای رسا در هنگام اجرای نقش خود، تصویری از زنی را در ذهنم ساخت که با قدرت زنانه خود در زندگی، تمام موانع و محدودیتهای موجود را پشت سرگذاشته و به جلو حرکت کرده است.
دشت قزوین، در گذار ششدهه تخریب آبخوانها و سفرههای زیرزمینی ناشی از حفر هزاران چاه عمیق که با تداوم برداشت بیرویه از منابع آبی به فرونشست زمین منجرشده، به جایی رسیده است که به باور کارشناسان در صورت تداوم وضعیت کنونی تا کمتر از هشتسال دیگر به کویری لم یزرع تبدیل خواهد شد. دشتی که روزگاری میتوانست بخش مهمی از محصولات کشاورزی و باغی ایران را تامین کند، امروز تشنهتر از آن است که بتوان با اقدامات شتابزده و اجرای برخی طرحهای کمبازده، آن را احیا کرد و سبزی و آبادانی را به این دشت بازگرداند.
با آغاز اعتراضهای سراسری به مرگ «مهسا امینی»، شماری از زنان معترض، شال و روسری از سر برداشتند و این اتفاق در یک صد روز گذشته، به «کشف غیررسمی حجاب» در میان تعدادی از زنان و دختران جوان در شهرهای مختلف کشور انجامید. آنگونه که امروز در خیابانهای شهر قزوین، دختران و زنانی بسیاری را میتوان مشاهده کرد که شال یا روسری خود را از سر برداشتهاند و به روایت مسئولان، «بیحجاب» آمدوشد میکنند.
این روزها، قزوین فرزند عزیز دیگری را از کف داد؛ استاد «محسن آبفروش» هنرمند برجسته موسیقی سنتی. نام «محسن آبفروش» اگرچه شاید برای بسیاری از قزوینیان، که علاقهمندان موسیقی ایرانی نیز نامی ناآشنا بود، اما بسیاری از اساتید این موسیقی پر رمز و راز همچون محمدرضا شجریان، فرامرز پایور، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده و... او را میشناختند و نغمه حیرتانگیز تارش را شنیده بودند.
هنوز یک سال از صدور حکم «سرپرستی معاونت اقتصادی استانداری قزوین» برای «میثم پیلهفروش» توسط اعلایی سپری نشده، اما مدتی است که استاندار به صرافت تغییر معاون اقتصادی خود افتاده و در حال بررسی چهرههایی است که به او برای جایگزینی معرفی شدهاند.
سال پیش در همین اوان، به بهانه هشتادوپنجمین زادروز دکتر ناصر تکمیلهمایون مطلبی را در این ستون نوشتم؛ دوستی تماس گرفت و تشکر بزرگوارانه استاد را برای آن مطلب ابلاغ کرد. با دکتر تکمیلهمایون که حال جسمی چندان مساعدی نداشت تلفنی تماس گرفتم و از منش کوچکنوازانه و محبت کریمانه ایشان سپاسگزاری کردم. استاد با بزرگواری مجدد نسبت به آنچه نگاشته بودیم، اظهار علاقه کرد که در دیداری، درباره قزوین و رخدادهای تاریخی معاصرش گپوگفتی کنیم؛
آمارهای اعلام شده از سوی گمرک ایران نشان میدهد در نیمه نخست امسال ۴۸۳هزار تن کالا به ارزش ۳۴۶میلیون دلار کالا از گمرک قزوین به خارج از کشور صادر شده که این مقدار نسبت به نیمه ابتدایی سال پیش، ۲۸درصد افزایش داشته است. این در حالی است که میزان صادرات استان طی این مدت به لحاظ وزنی، صرفا اندکی بیشتر از حجم صادرات در مدت مشابه در سال1398 و پیش از فراگیری اپیدمی کرونا است.
در طول یک صد سال گذشته، بافت تاریخی قزوین همواره در مسیر دگرگونی، تغییر و تخریب بوده است؛ زمانی به بهانه توسعه شهری و ساخت خیابان، بافت تاریخی این شهر دستخوش آسیب جدی گردید و هنگامی نیز به بهانههایی چون ضرورتهای ترافیکی، احداث خیابان و تخریب آثار تاریخی توجیه گردید. اینک اما، صرفه اقتصادی در ساختوساز در بافت تاریخی، بهانه تازهای است تا یک طبقه بر تراکم بناها در این محدوده افزوده شود!
مرگ «مهسا امینی»، آغازگر اعتراضها و ناآرامیهایی در کشور شد که پس از دو ماه، حالا به هفته دهم رسیده است؛ اعتراضهایی که بهرغم برخی شباهتها، با رخدادهای و اعتراضهای آبان98 و دی ماه96 تفاوتهای اساسی دارد. سازمان اعتراضهایی که در دو ماه و نیم گذشته کشور را در برگرفته، در اختیار نسل جوان است؛ نسلی که بر خواستههای جهان شمولی خود تاکید دارد تا تغییرات مدنظر خود را در کشور ایجاد کند.