فرخزاد چهرهای غریبه در سیاست و مدیریت استان نیست. کارنامهاش سنگینتر از بسیاری از مدیران ارشد فعلیست: از معاونت عمرانی استاندار قزوین در دولت یازدهم تا نائبرئیسی شورای شهر قزوین، ریاست دو دورهای سازمان نظام مهندسی ساختمان استان، و البته حضور مؤثر در مجمع متخصصین قزوین. اما جایگاه امروز او، در مقایسه با سوابق گذشتهاش، چیزی شبیه به استفاده حداقلی از توان حداکثری است.
گفته میشود یکی از چهرههای سیاسی قدیمی استان، با نفوذ پشتپرده خود، مانع از ارتقای او به معاونت استانداری شده است؛ تصمیمی که شاید در کوتاهمدت به چشم نیاید، اما در بلندمدت، فرصتسوزی برای توسعه استان خواهد بود. فرخزاد از معدود مدیرانی است که پشتمیزنشینی را به کار میدانی آلوده نکرد، و سیاستورزی را با لابیگری اشتباه نگرفت.
اکنون در جایگاهی قرار دارد که بیشک میتوانست بسیار بالاتر از آن بنشیند. اما شاید هنوز فرصت باقیست. شاید مدیریت استان، روزی متوجه شود که بعضی سرمایهها را فقط یکبار میتوان فعال کرد.
