اقامتگاه‌های بوم‌گردی، نیاز گردشگری

کوشش و همکاری اهالی روستا در به ثمر رسیدن این اتفاق و رونق این اقامتگاه، بیانگر همبستگی بالای روستاییان و نیز پذیرش میهمانان و گردشگران در فضا و محیط صمیمی روستا بود. حضور میهمانان جدید در روستا در کسب درآمد برای روستاییان مؤثر بود. فروش خوب نان‌های محلی و محصولات لبنی محلی و کشاورزی و رونق صنایع‌دستی از‌جمله ساخت عروسک‌های محلی، زنان روستا را برآن داشت تا در این زمینه فعالیت‌های بیشتری داشته باشند. توجه شورای اسلامی و دهیاری روستا الولک برای پرداختن به محیطی مناسب‌تر برای روستا چه از لحاظ ظاهری و چه جامعه روستایی چشمگیر بود.
اقامتگاه بوم‌گردی یا اکولوژ، نوعی محل اسکان برای مسافران است که بر خلاف هتل‌ها که ویژگی یکسانی دارند، دارای ویژگی خاص محیطی خود بوده و به نوعی اقامتگاهی بومی و محلی است که عمدتا در خانه‌های قدیمی بازسازی شده و با شیوه‌ای که مطلوب برای مسافران باشد، اداره می‌شوند. در این اقامتگاه‌ها سعی بر این است تا میهمانان با شیوه‌های سنتی زندگی در آن محل خاص آشنا شده و از غذاهای محلی آنجا که با مواد اولیه بومی تهیه می‌شود، استفاده کرده و در محیط طبیعی سفر خود را به انجام برسانند. برخی از خانه‌های بوم‌گردی، فعالیت‌های طبیعت‌گردی مکملی چون بیابان‌گردی، جنگل‌نوردی، گردشگری نجومی و تاریخی و آموزش صنایع‌دستی و طبخ غذای محلی را نیز مکمل کار خود ساخته و خدمات کاملی را به مسافران خود ارائه می‌دهند.
اینگونه اقامتگاه‌‌‌ها با استفاده از مصالح بومی و هماهنگ با محیط طبیعی و فرهنگی پیرامون خود بازسازی می‌گردند و در طراحی داخلی و خارجی آنها باید از مبلمان، تجهیزات سنتی و بومی و صنایع‌دستی به‌عنوان تزیینات استفاده گردد تا ضمن تامین رفاه برای گردشگران، فرصت آشنایی و درک فرهنگی منطقه فراهم شود.
نکته قابل توجه در رابطه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی این است که علاوه بر ایجاد مشارکت جامعه بومی و تجربه میهمانداری از مسافران، به توسعه پایدار مقصد و افراد بومی منطقه نیز اهمیت می‌دهد. در اقامتگاه‌های بوم‌گردی توجه ویژه‌ای به مدیریت و بازیافت پسماند‌های صورت می‌پذیرد تا در هیچ شرایطی موجب آلودگی پیرامون خود نگردد. استفاده از انرژی و آب مصرفی پایدار و بهینه مصرف‌کردن آنها با حداقل تاثیر منفی روی محیط‌زیست نیز از اهمیت خاصی در این خانه‌ها برخوردار است. پوشش کارکنان با لباس محلی و استفاده از مواد اولیه بومی و طبیعی برای غذاها و نوشیدنی‌ها با توجه به ذائقه میهمانان از دیگر خدمات این اقامتگاه‌ها است.
استان قزوین با وجود ظرفیت‌های فراوان تاریخی، طبیعی و مذهبی فراوان برای جذب گردشگر، با کمبود جدی مکان‌های اقامتی مواجه است. بهره‌گیری از خانه‌های قدیمی و ایجاد فضاهای متعدد بوم‌گردی با حداقل هزینه، می‌تواند زمینه رونق گردشگری در استان را دو چندان سازد.