17می

ابهام درباره ادامه فعالیت شهردار قزوین

صباغی بالاخره بازنشسته می‌شود؟

«مهدی صباغی»، شهردار قزوین، این روزها بیش از آنکه با پروژه‌های شهری خبرساز شود، با پرسش‌هایی درباره ادامه حضورش در ساختمان بلدیه در کانون توجه قرار گرفته است. مدیری با سابقه‌ای بیش از ۳۵سال در ساختار اجرایی و پیشینه‌ای نظامی که از شهریور۱۴۰۰ سکان شهرداری قزوین را در اختیار گرفت و حالا در آستانه ۶۶سالگی، ادامه فعالیتش با ابهامات قانونی مواجه شده است.

17می

روایت یک نابغه شطرنج از رویا، جنگ و اینترنت؛

دختری که می‌خواهد جهان را مات کند

«ملیکا محمدی»، نابغه ۱۶ساله شطرنج قزوین، این روزها فقط از مدال و قهرمانی حرف نمی‌زند؛ از اینترنت، دلار و سخت‌تر شدن رویای قهرمانی هم می‌گوید. دختری که از هفت‌سالگی وارد دنیای شطرنج شد و حالا با مدال‌های آسیایی و جهانی، قهرمانی زیر ۲۰سال آسیا و ثبت رکوردی تاریخی در مسابقات آنلاین جهان، به یکی از متفاوت‌ترین چهره‌های ورزشی این روزهای ایران تبدیل شده است.

17می

نظر نماینده قزوین درباره گرانی و شرایط کشور:

عامل گرانی، خیانت و توطئه است

سردار «سالار ولایتمدار» بار دیگر با اظهاراتی خاص به صدر خبرهای سیاسی قزوین بازگشته است؛ نماینده‌ای که همچنان ترجیح می‌دهد مسائل کشور را با ادبیات میدان و امنیت تحلیل کند، نه با زبان دیپلماسی و اقتصاد. ولایمتدار در سخنان اخیرش از جنگ روانی، مقاومت، تنگه هرمز، مذاکرات و شرایط داخلی کشور گفت، اما شاید مهم‌ترین بخش حرف‌هایش جایی بود که گرانی‌های اخیر را «توطئه و کار خائنان» توصیف کرد؛ جمله‌ای که در فضای سنگین اقتصادی این روزهای جامعه، بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد.

16می

قزوینی‌ها از تغییر زمان انتخابات شوراها می‌گویند؛

تعویق اجتناب‌ناپذیر

در روزهایی که اخبار جنگ، ناامنی و معیشت، بیشتر از هر موضوع دیگری ذهن مردم را درگیر کرده، انتخابات شوراهای شهر و روستا آرام‌آرام از مرکز توجه فاصله گرفته است. خیابان‌های قزوین این روزها شلوغ‌اند، مردم بیشتر از ماه‌های گذشته در کنار هم دیده می‌شوند و نوعی همدلی در فضای شهر جریان دارد، اما در همین فضا، کمتر نشانی از شور انتخاباتی دیده می‌شود؛ نه ستادهای پررنگ، نه تبلیغات زودهنگام و نه بحث‌های داغ انتخاباتی که معمولاً در آستانه انتخابات شوراها شکل می‌گرفت.

16می

بررسی میدانی «فروردین امروز» از بازار مسکن قزوین؛

خانه‌های گران؛ مستاجران نگران

تابستان هنوز از راه نرسیده، اما اضطراب جابه‌جایی زودتر از گرمای هوا خودش را به خانه‌های قزوین رسانده است. این روزها در بسیاری از بنگاه‌های املاک شهر، بیشتر از آنکه صحبت از خرید و فروش باشد، حرف از «صبر کردن» است؛ صبر مستأجر برای پیدا کردن خانه‌ای که از توانش خارج نباشد، تردید مالکی که نمی‌داند الان زمان فروش است یا نه و نگرانی خانواده‌هایی که هر سال، سهم بیشتری از درآمدشان را باید صرف داشتن یک سقف معمولی کنند.

06می

روزهایی که جنگ، به قفسه‌های داروخانه رسید؛

نان شب، داروی صبح

جنگ برای مردم این سرزمین، فقط از روزی آغاز نشد که صدای آژیرها در شهر پیچید و التهاب، خیابان‌ها را دربر گرفت. بسیاری معتقدند این نبرد سال‌ها پیش، از دل تحریم‌های فرساینده و ناعادلانه‌ای آغاز شد که آرام‌آرام نفس اقتصاد، درمان و زندگی عادی مردم را گرفت؛ جنگی خاموش و نابرابر که بیش از همه، بیماران و اقشار آسیب‌پذیر را هدف قرار داد. حالا تهاجم ناجوانمردانه اخیر و روزهای پرالتهاب جنگ رمضان، تنها زخمی تازه بر پیکر همان بحران قدیمی است؛ بحرانی که رد آن را می‌توان پشت پیشخوان داروخانه‌ها، در اتاق‌های شیمی‌درمانی و در نگاه نگران خانواده‌هایی دید که هر روز بیش از گذشته از آینده درمان عزیزانشان می‌ترسند.

01آوریل

پیشکسوتان از اطلاع‌رسانی در شرایط جنگی می گویند؛

نقش رسانه‌ها در نبرد روایت‌ها

جنگ، فقط صدای انفجار و آژیر نیست؛ جنگ، پیش از آن‌که آثارش بر زمین بنشیند، در ذهن‌ها شکل می‌گیرد. در روزهایی که خبر با سرعت میان گوشی‌ها و شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود، حقیقت بیش از همیشه در معرض تحریف، اغراق و حتی فراموشی قرار می‌گیرد. در چنین فضایی، رسانه‌ها دیگر صرفاً ناقل خبر نیستند؛ آن‌ها به بازیگران اصلی میدان افکار عمومی تبدیل می‌شوند، جایی که امید و هراس، اعتماد و بی‌اعتمادی، در چند خط خبر یا یک روایت شکل می‌گیرد و به نوعی این روزها جنگ اصلی جنگ روایت ها بدل می شود.

28فوریه

زنگ خطر در سال‌های مدرسه؛

اعتیاد جوان‌تر می‌شود

هوای عصرگاهی شهرک کوثر سرد است. چند نوجوان کنار هم ایستاده‌اند؛ خنده‌هایی کوتاه، سیگاری دست‌به‌دست می‌شود و گفت‌وگوهایی که بیشتر از جنس بی‌حوصلگی است تا شادی. اعتیاد همیشه از کوچه‌های تاریک آغاز نمی‌شود؛ گاهی از همین جمع‌های کوچک، از همین «تفنن»‌های ساده و بی‌خطر به‌نظررسیده شروع می‌شود.

25فوریه

هنر در روزهای اضطراب؛

چگونه کودکان دوباره لبخند می‌زنند

قرار بود جهان برای کودکان با رنگ مداد شمعی روایت شود؛ با دویدن در حیاط مدرسه، با قصه‌های پیش از خواب و با موسیقی‌های ساده‌ای که بی‌دغدغه در خانه می‌پیچد. اما تاریخ بارها این تصویر را شکسته است. جنگ‌ها، بیماری‌ها، بلایای طبیعی و بحران‌های اجتماعی، نه‌فقط بزرگسالان که کودکان را نیز درگیر کرده‌اند. کودک بودن هیچ‌گاه مصونیتی مطلق نبوده است؛ از بمب اتمی هیروشیما و هولوکاست تا جنگ‌ها و ناآرامی‌های معاصر، کودکان نیز سهم خود را از ترس، فقدان و ناامنی برده‌اند.

23فوریه

با قطع و اختلال اینترنت روی می‌دهد؛

زندگی در خاموشی

قرار نبود اینترنت، روزی به این اندازه با زندگی ما گره بخورد؛ اما جهان تغییر کرد و ما هم ناخواسته با آن تغییر کردیم. امروز اینترنت دیگر یک ابزار لوکس یا انتخاب شخصی نیست؛ بخشی از زیرساخت حیات اجتماعی است. در دنیای معاصر، دسترسی پایدار به اینترنت به‌تدریج در کنار آموزش، سلامت و ارتباط، در زمره حقوق اولیه انسان‌ها قرار گرفته است. قطع آن، تنها خاموش شدن یک شبکه نیست؛ بریدن رشته‌های ارتباط، معیشت و امنیت روانی است.