ناآرامیهای اجتماعی و بحران گفتوگو در جامعه
فاز نخست کارخانه سیم و کابل «ساتراپ ثقفی» افتتاح شد
روایت «نوذری» از حوادث تلخ دیماه قزوین
وقتی غم از این شهر گذشت
ریشه بحرانها سیاسی است و حفظ جان شهروندان باید خط قرمز باشد
هشت سال انتظار برای یک سقف
زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است
بازگشت کوپنهای نوستالژیک دهه شصت
نشست خبری استاندار قزوین، چند روز پس از حوادث تلخ و کمسابقه دیماه، نه یک برنامه معمول مناسبتی بود و نه صرفاً گزارشی از عملکرد دولت در آستانه دهه فجر. این نشست، نخستین بازگشت خبرنگاران به ساختمان استانداری پس از آسیبدیدگی آن محسوب میشد؛ بازگشتی به مکانی که هنوز نشانههای بحران را بر خود داشت و پرسشهای افکار عمومی، پیش از هر پاسخ رسمی، در فضای آن سنگینی میکرد.
شبهایی هست که شهر فقط تاریک نمیشود؛ سنگین میشود، تلخ میشود و غم، آرام و بیصدا از کوچهها عبور میکند. هجدهم و نوزدهم دیماه برای قزوین از همین جنس شبها بود؛ شبهایی که صدای آژیر، دود،شلیک گلوله، اضطراب و خبرهای ضدونقیض، جای گفتوگو و آرامش را گرفت. آنچه در این دو شب رخ داد، نه صرفاً یک ناآرامی مقطعی بود و نه فقط یک بحران امنیتی. قزوین با واقعیتی تلخ روبهرو شد: جان انسانهایی از دست رفت و زخمی عمیق در حافظه اجتماعی این شهر باقی ماند.
به دنبال بروز اعتراضات اخیر در نقاط مختلف کشور، جبهه اصلاحات استان قزوین با انتشار بیانیهای رسمی، ضمن تحلیل زمینههای شکلگیری نارضایتیهای اجتماعی، نسبت به مخاطرات تداوم وضعیت موجود هشدار داد و بر ضرورت بازنگری جدی در سیاستهای حاکمیتی تأکید کرد.
ناآرامیهای اخیر فقط خیابانهای ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسانهای بیپناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بیآنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانوادههایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
نماینده مردم قزوین، البرز و آبیک در مجلس شورای اسلامی، در پاسخ به سؤال خبرنگار فروردین امروز درباره رویکرد هیأت نظارت بر انتخابات شوراها، تأکید کرد: پایبندی به قانون، صیانت از حقوق ملت و فراهمسازی زمینه مشارکت حداکثری مردم با سلایق و تفکرات مختلف، محور تصمیمگیری ما در بررسی صلاحیتهاست.
میگویند مطبوعات، رکن چهارم دموکراسیاند؛ اما وقتی ستونهای این رکن در استان قزوین زیر فشار بیتوجهی، بیپشتوانگی و بیاعتمادی خم میشود، چه میماند جز سکوت؟ در سرزمینی که رسانه میتواند جان مردم را نجات دهد، افکار عمومی را شکل دهد و مانع فساد شود، صدای روزنامهنگاران محلی گاه آنقدر کمرنگ است که گویی از ابتدا نبودهاند. این گزارش روایتی است از زیستن در حاشیه؛ از اهالی قلمی که همچنان ایستادهاند، با دستهای خالی، اما دلهایی پر از دغدغه؛ و از رسانههایی که در میانه طوفان، هنوز میخواهند چراغ تحلیل و حقیقت را روشن نگه دارند.
نشست خبری هیأتمدیره خانه مطبوعات قزوین به جای آنکه نمادی از همدلی صنفی و پاسخگویی شفاف باشد، به صحنه دفاع از عملکردی تبدیل شد که طی ماههای اخیر، شائبه نزدیکی نگرانکننده آن با نهادهای قدرت و حذف صدای منتقد را بهدنبال داشته است. حاشیههای این نشست، از کارگاه آموزشی پرحاشیه گرفته تا سوال درباره نحوه تأمین منابع مالی جشنواره مطبوعات، بار دیگر پرسشهایی جدی درباره استقلال، مشروعیت صنفی و اعتبار رسانهای خانه مطبوعات استان مطرح کرد.
برای رسانههای مستقل شگفت آور نیست اگر بشنوند فلان ارگان یا بهمان نهاد، تحمل صدایشان را نداشته باشد و با اهرم قدرت، مانع بلند شدن صدایشان شوند؛ البته که پوست کلفت شدهاند، نه اینکه بخواهند، نه؛ روزگار مجابشان کرده که اگر از در نتوانستند، از دیوار وارد شوند تا رخدادها در پستو نماند!
رئیس جهاد دانشگاهی استان قزوین از پیشرفت ۴۰درصدی فاز نخست مجتمع تحقیقاتی و درمانی این نهاد خبر داد و گفت: این پروژه با هدف توسعه خدمات درمانی بهویژه در حوزه ناباروری و سلامت خانواده در حال اجراست و برای تکمیل آن ۱۵۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز است.
در تصمیمی تأملبرانگیز که با روح آزادی مطبوعات در تضاد کامل است، اتاق بازرگانی قزوین خبرنگاران منتقد را از ورود به این نهاد منع کرده است؛ تصمیمی که نه تنها غیرقانونی و خلاف ماهیت عمومی این نهاد است، بلکه با همراهی تأسفبار «رییس» خانه مطبوعات استان، رنگ و بوی تهدید و حذف صداهای مستقل را به خود گرفته است.
نایبرئیس شورای اسلامی شهر قزوین با انتقاد از شیوه برخورد برخی نیروهای پیمانکار در جریان ساماندهی دستفروشان، خواستار پایان دادن به رفتارهای دور از شأن انسانی در سطح شهر شد.
در روزهایی که فوتبال و فوتسال باشگاهی کشور در تب و تاب بازار نقلوانتقالات است و تیمها برای بستن ترکیب نهایی خود آماده میشوند، یک مسئله دیرپا همچنان در استان قزوین محل بحث و دغدغه است: جای خالی چهرههای بومی در کادر فنی تیمهای بزرگ.
نخستین نشست شورای عالی راهبردی استان قزوین به همت آیتالله حسین مظفری نماینده ولیفقیه در استان و با هماهنگی محمد نوذری استاندار قزوین در سالن شهید ستاری دانشگاه آزاد اسلامی برگزار شد.
پیشهاش نقاشی است، گاهگاهی هم قفسی میسازد با رنگ میفروشد به شما تا به آواز شقایق که در آن زندانیست دل تنهاییتان تازه شود. پیشهاش نقاشی است اما بلد است عناصر رنگ و فرم و احساس را از بوم نقاشی بکشاند تا خانه و طراحی داخلی انجام دهد و آن میان گاهی ساز هم میزند. «شاهرخ غلامپور» متولد1356 و دانشآموخته کارشناسی نقاشی دانشگاه باهنر کرمان است.
در آستانه فرارسیدن ۱۷مردادماه، روز خبرنگار، ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین با برگزاری آیینی رسمی از خبرنگاران، فعالان رسانهای و مدیران رسانههای محلی و سراسری استان تجلیل خواهد کرد.
