قزوین سال‌هاست از گردشگری حرف می‌زند؛ از تاریخی که می‌تواند مسافر بیاورد، از طبیعتی که هنوز بکر مانده و از الموتی که نامش بسیار فراتر از مرزهای استان شناخته می‌شود. در سخنرانی‌ها، نشست‌ها و خبرها نیز کم از «ظرفیت» گفته نشده است. اما مسئله امروز دیگر معرفی ظرفیت‌های الموت نیست. پرسش ساده‌تر و در عین حال جدی‌تر است: گردشگری که راهی الموت می‌شود، در عمل با چه چیزی روبه‌روست؟
چند روز دیگر ۲۴۲هزار و ۲۱۸دانش‌آموز قزوینی به مدرسه برمی‌گردند؛ نسلی که بسیاری از آنها پیش از ورود به کلاس، کار با تلفن هوشمند، شبکه‌های اجتماعی و حالا ابزارهای هوش مصنوعی را تجربه کرده‌اند. آنها در دنیایی بزرگ می‌شوند که با سرعت تغییر می‌کند؛ مدرسه نیز ناگزیر است خود را با دنیای تازه آنها هماهنگ کند.
«جواد مجابی» رفت؛ شاعر، نویسنده، نقاش، طنزپرداز، منتقد و روزنامه‌نگاری که بیش از شش دهه میان واژه و تصویر زیست و حتی وقتی بیماری او را به تخت بیمارستان رساند، دست از آفرینش نکشید. آخرین قاب زندگی او شاید همان «شب‌های سفید بیمارستان» باشد؛ شب‌هایی که رنج را به تصویر کشید تا نشان دهد هنر، گاهی درست از جایی آغاز می‌شود که تن از ادامه راه خسته است.
موارد ابتلا به کووید-۱۹ در هفته‌های اخیر افزایش یافته و رد آنفلوآنزا نیز در نمونه‌های تنفسی نسبت به سال گذشته پررنگ‌تر شده است. هم‌زمان با بازگشایی مدارس، مسئولان سلامت قزوین از احتمال افزایش ابتلا و بستری در هفته‌های آینده می‌گویند. نخستین محموله واکسن آنفلوآنزا هم با سهمیه ۲۵۰۰ دوز در داروخانه‌های منتخب استان توزیع می‌شود.
روی کاغذ، قزوین باید یکی از بهترین استان‌ها برای فعالیت دامپزشکان باشد؛ استانی با دامداری‌های بزرگ صنعتی، تولید قابل‌توجه محصولات دامی و جایگاهی که در برخی شاخص‌ها آن را در میان استان‌های پیشرو کشور قرار داده است. براساس تازه‌ترین آمار جهادکشاورزی، قزوین با تولید ۳۵۰هزار تن شیر خام در چهار ماه نخست سال ۱۴۰۵، رتبه چهارم کشور را به خود اختصاص داده است.
تفریح قرار نیست اتفاق بزرگی باشد؛ گاهی چند ساعت بیرون رفتن با خانواده است، یک فیلم، یک عصر در پارک، دیدن دوستان یا سفری کوتاه که آدم را از تکرار روزهای شبیه به هم بیرون بیاورد. با این حال، وقتی هزینه و اضطراب فردا وارد همین چند ساعت می‌شود، اولین چیزی که از برنامه زندگی کنار می‌رود، اغلب همان وقتی است که قرار بود برای خودمان باشد. «فروردین امروز» در گفت‌وگو با شهروندان و کارشناسان، سهم تفریح از زندگی امروز قزوینی‌ها را بررسی کرده است.
شورای ششم قزوین در آخرین سال عمر طولانی‌شده‌اش، سرانجام به همان جایی برگشت که چهار سال پیش از آن فاصله گرفته بود؛ به درون شهرداری. سید«محمد علمی»، مدیری که بخش مهمی از عمر کاری‌اش را در همین مجموعه گذرانده، حالا قرار است بر صندلی شهرداری بنشیند؛ صندلی‌ای که تجربه سال‌های اخیر نشان داد نشستن بر آن، بدون همراه داشتن بدنه شهرداری و داشتن رابطه‌ای حرفه‌ای با شورا، می‌تواند اداره شهر را به مسیری فرسایشی بکشاند.
تغییر سید«مهدی حسینی» از مدیریت میراث‌فرهنگی، اتفاقی بود که آرام اما پرسش‌برانگیز در افکار عمومی استان نشست. مدیری که کمتر از یک سال در این مسئولیت حضور داشت و با وجود انگیزه فراوان، بسیاری از نزدیکان و دلسوزانش نیز از همان ابتدا باور داشتند این جایگاه با روحیه و ظرفیت‌های فردی او چندان هم‌خوان نیست.
انتصاب «مهدیه‌السادات قافله‌باشی» بیش از آن‌که یک تغییر مدیریتی باشد، آینه یک مطالبه عمومی جوانان و حتی میانسالان است؛ مطالبه‌ای که سال‌ها پشت درهای تأیید و امضا مانده: ورود نسل تازه به مدیریت استان.
در سکوتِ کتابخانه‌ها، پشت درِ اتاق‌های پایان‌نامه، روی نیمکت‌های حیاط دانشگاه‌ها و در پروازهای بی‌صدا به مقصد تهران، شهرهای دیگر یا آن‌سوی آب‌ها، نسلی از نخبگان در رفت‌وآمد است؛ نسلی که سال‌ها درس خوانده، مقاله نوشته و طرح پژوهشی تعریف کرده و حالا میان سه راه مانده است: ماندن در شهری که برایش فرصت و شأن حرفه‌ای قائل نیست، مهاجرت به پایتخت و شهرهای دیگر، یا خروج از کشور. قزوین که قرن‌ها «دیار عالمان و عارفان» خوانده شده، امروز با تناقضی تلخ روبه‌روست: در بنرها و سخنرانی‌ها از نخبگان تجلیل می‌شود، اما در عمل هنوز جایگاه واقعی برای آنان باز نشده است.
در تازه‌ترین سفر استانی دولت، قزوین فقط میزبان رئیس‌جمهوری نبود که برای افتتاح چند پروژه آمده باشد؛ میزبان روایتی فشرده از مشکلات، دغدغه‌ها و امیدها بود. شهری که زیر پایش دشتِ در حالِ فرونشست، بالای سرش بحران آب و کمبود تخت‌های بیمارستانی، و در متنش نابرابری آموزشی و پروژه‌های نیمه‌تمام نشسته‌اند، این‌بار رئیس‌جمهوری را روبه‌رو داشت که صریح گفت ریشه بخش مهمی از مشکلات امروز، نه در خیابان، بلکه در مهدکودک، مدرسه و دانشگاه گم شده است.
در جریان سفر رییس جمهور به استان قزوین نشست حامیان و فعالان سیاسی نزدیک به دولت با معاون وی برگزار شد. آنچه بیش از همه در این نشست شنیده شد نه تعریف و تمجید، بلکه دغدغه، گلایه و هشداری صریح بود؛ هشداری که از زیر پوست حامیان دولت عبور کرده و حالا به «صدای بلند» رسیده است. صدایی که اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند شکاف پنهان میان دولت و بدنه اجتماعی‌اش را عمیق‌تر کند؛ شکافی که اولین نشانه‌هایش در همین نشست آشکار شد.
در نشستی که با حضور گسترده صنعتگران و فعالان اقتصادی قزوین برگزار شد، دکتر مسعود پزشکیان سخنان خود را در فضایی بیان کرد که طی سال‌های اخیر انتقادهای فراوانی نسبت به رانت‌خواری، فرارهای مالیاتی سنگین، خام‌فروشی و… مطرح بوده است؛ روندی که به گفته بسیاری از تولیدکنندگان، توان رقابت و نفس فعالان واقعی صنعت را به شدت محدود کرده است.
در آستانه سفر استانی دولت، قزوین میزبان مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، خواهد بود؛ سفری که بسیاری از شهروندان آن را فرصتی برای بازشدن گره‌هایی می‌دانند که سال‌هاست از نسخه‌های اداری فراتر نرفته و به زندگی مردم راه پیدا نکرده است.
در روزگاری که کلام گاه رنگ خود را در شتاب زندگی از دست می‌دهد، شنیدن صدایی که معنا را با احساس درهم می‌آمیزد، لطفی دیگر دارد. «محمد بهره‌بردار»، گوینده، مجری، شاعر و مدرس فن بیان، از چهره‌هایی است که با خوانش درخشان اشعار کلاسیک، به‌ویژه غزلیات حافظ، پلی میان زبان فاخر فارسی و جهان شنیداری امروز ساخته است. صدای او نه‌تنها حامل واژه‌ها، بلکه مفسر روح آن‌هاست. در این گفت‌وگوی کوتاه، از او درباره‌ی هنر بیان، ارتباط مؤثر و نسبت میان شعر و صدا پرسیدیم.
گاهی بعضی آدم‌ها بی‌هیاهو در دل‌ها جا می‌مانند. «جعفر پوروزیری» از همان نسل بود؛ مردی که فوتبال را نه برای شهرت، که برای عشق، اخلاق و انسانیت زندگی کرد. او از معدود چهره‌هایی بود که در هر قدم، وقار، نظم و احترام را به یادگار گذاشت.
با آغاز سال تحصیلی جدید، آموزش عالی بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این روزها که دانشجویان به کلاس‌ها بازمی‌گردند، پرسش دیرینه‌ای دوباره سر برمی‌آورد: دانشگاه‌ها تا چه اندازه توانسته‌اند با نیازهای واقعی جامعه هم‌قدم شوند؟ در قزوین، شهری با سابقه‌ای دیرینه در علم و صنعت، صدها فارغ‌التحصیل هر سال وارد بازار کار می‌شوند، اما بسیاری از آنان به‌جای کارخانه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان یا دفاتر فنی، راهی مشاغل غیرمرتبط یا حتی صف انتظار کار می‌شوند.
