«مژگان زرنگار»، بانوی کاراتهکایی که بیش از سه دهه از عمر خود را روی تاتامی گذرانده، با کسب ۱۰ رأی اعضای مجمع، ریاست هیات کاراته استان را برای چهار سال آینده بر عهده گرفت؛ انتخابی که به دو سال بلاتکلیفی پایان داد و مسئولیت سنگین بازسازی خانوادهای را بر دوش او گذاشت که سالهاست با اختلافها و حاشیههای متعدد دستوپنجه نرم میکند.
مجمع انتخاباتی هیات کاراته روز شنبه با حضور مسعود رهنما، رئیس فدراسیون کاراته، مسئول مجامع فدراسیون، مظفر علیشائی، مدیرکل ورزش و جوانان استان، معاونان اداره کل و اعضای مجمع برگزار شد. در پایان این رقابت، زرنگار با ۱۰ رأی در برابر ۶ رأی محمدرضا صمدی به پیروزی رسید و دو رأی نیز سفید و مخدوش اعلام شد. حسین گلیوند درویشوند، دیگر نامزد انتخابات، پیش از آغاز مجمع انصراف خود را اعلام کرده بود.
اما اهمیت این انتخاب، فراتر از اعداد و آرای مجمع است. برای نخستین بار، یک زن در رأس هیئت کاراته قزوین قرار گرفته؛ اتفاقی کمسابقه در ورزش استان که میتواند نقطه عطفی در ساختار مدیریتی رشتههای ورزشی باشد.
زرنگار با ۳۲ سال سابقه فعالیت در کاراته، دان پنج، مدرک مربیگری درجه یک و داوری ممتاز ملی، یکی از چهرههای شناختهشده این رشته در قزوین محسوب میشود. او سالها در دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) فعالیت کرده و سابقه مدیریت ورزشی در حوزه دانشگاهی و کارگری را نیز در کارنامه خود دارد.
با این حال، چالش اصلی رئیس جدید، نه روی تاتامی، بلکه بیرون از آن آغاز میشود؛ جایی که کاراته قزوین در سالهای اخیر با اختلافهای داخلی، چنددستگی و فاصله گرفتن بسیاری از قهرمانان و مربیان از بدنه تصمیمگیری روبهرو بوده است.
هیات کاراته قزوین نزدیک به هجده سال با مدیریت ثابت اداره شد؛ دورهای طولانی که در سالهای پایانی با انتقادهایی درباره رکود، نبود شفافیت و کاهش مشارکت جامعه کاراته همراه شد. بسیاری از فعالان این رشته معتقدند خانواده کاراته استان امروز بیش از هر زمان دیگری به همدلی و اتحاد نیاز دارد.
در چنین شرایطی، مأموریت زرنگار تنها برگزاری مسابقات و اعزام تیمها نیست؛ او باید اعتماد ازدسترفته را بازسازی کند، ظرفیت شهرستانها را فعال سازد، پای صنایع استان را به ورزش باز کند و دوباره کاراته قزوین را به جایگاهی برساند که سالها به آن تعلق داشت.
قزوین، سالها یکی از قطبهای اصلی کاراته ایران بود؛ استانی که قهرمانانش در مسابقات ملی و بینالمللی میدرخشیدند. حالا بسیاری امیدوارند انتخاب رئیس جدید، آغازی برای بازگشت آن روزهای طلایی باشد؛ بازگشتی که البته آسان نخواهد بود.
«مأموریت غیرممکن» شاید اغراقآمیز به نظر برسد، اما واقعیت این است که رئیس جدید هیات کاراته، کار دشواری پیش رو دارد؛ مأموریتی برای جمع کردن خانوادهای که سالهاست زیر یک سقف ایستاده، اما کمتر کنار هم قرار گرفته است.
