نخستین فرماندار قزوین پس از انقلاب و بنیانگذار روزنامه ولایت، حالا دوباره نامش با بحث و جدلهای رسانهای گره خورده است؛ چهرهای که نقد را وظیفه میداند، نه نزاع.
سرمقاله «جنجالیسم و حقوق و حدود مطبوعات» او در اعتراض به رفتار اتاق بازرگانی با خبرنگاران مستقل، تنها یک واکنش آنی نبود؛ تلاشی بود برای یادآوری مسئولیت نهادهای عمومی در برابر افکار عمومی. پاسخ تند اتاق و یادداشت دوم موسوی، «در استقبال از گفتوگوی مدنی»، نشان داد که هنوز میتوان در میانهی اختلاف، بر میز گفتوگو ماند؛ اگر نیت، گفتن حقیقت باشد نه حذف دیگری.
در داوری هر چهره مطبوعاتی، باید انصاف داشت؛ هیچ کارنامهای یکدست سفید یا سیاه نیست، و موسوی نیز از این قاعده جدا نیست. با اینحال، تأثیر او بر جریان رسانهای قزوین و دفاعش از شأن خبرنگار مستقل، در حافظه مطبوعات استان ماندگار خواهد ماند؛ حضوری که در پاسداری از جایگاه رسانه، پرسشگری و پیگیری حقوق مطبوعات، معنایی تازه یافته است.
