سینما آنچنان پُرجاذبه بود که دکتر ابوالقاسم شیخ، سرپرست بلدیه (شهرداری) قزوین که نمایش چند پرده از یک فیلم صامت به همت او صورت گرفته بود هم تا آخر نمایش فیلم چشم از پرده بر نداشت و نتوانست شگفتی خودش از مشاهده اتفاقاتی که بر پرده نمایش در جریان بود را پنهان سازد.
این آغاز حضور سینما در قزوین بود. مدت کوتاهی پس از این اتفاق، در سال ۱۳۰۷ فیلم صامت دیگری به نام «اختراع کاغذ» در مقابل مهمانخانه بزرگ در خیابان سپه برای جمعی از مسوولان دولتی و سرشناسان شهر به نمایش درآمد و دو سال بعد هم، «مایاک»، نخستین سینمای قزوین در سالن سرپوشیدهای در مجموعه هتل پاریس (تالار ایران کنونی) در خیابان سپه افتتاح شد و اینگونه بود که سینما به شهری که دارالسلطنهاش میخواندند، راه یافت.
سینما همچنان پُر جاذبه است، اما دیگر از صفهای طویل مردم مشتاق تماشای فیلم در مقابل سینمای ب ب، آریا، ایران، خیام و مهتاب؛ ۵ سینمای قزوین در سال ۱۳۵۷ خبری نیست و صندلیهای خالی در ۲ سینمای بازمانده از آن سالها، روایتی تلخ از بحران سینما در این شهر را حکایت میکند. روایتی که برخی آن را ناشی از ورود فنآوریهای نوین تصویری در سالهای اخیر میدانند و برخی دیگر، به ضعفهای مدیریتی، مشکلات عدیده اقتصادی و عدم تمایل بخش خصوصی به سرمایهگذاری در این حوزه!
محسن آقالر، فیلمساز و رییس انجمن سینمای جوان قزوین معتقد است؛ بحرانی بودن وضعیت سینما مسالهای نیست که فقط قزوین با آن دست به گریبان باشد، بلکه مشکلی است که همه شهرهای کشور به آن مبتلا شدهاند. وی میگوید: «برای بهبود وضعیت سینماهای کشور نیاز به عزمی ملی است که در این زمینه بخش خصوصی سهم بسزایی خواهد داشت و لازم است که برای ارتقای سطح کمی و کیفی سینماها وارد صحنه شود.»
آقالر با اشاره به اینکه اکنون صندلی های همین ۲ سینما در قزوین هم خالی هستند، می افزاید: «فیلمهایی که روی پرده سینماهای قزوین قرار میگیرد فیلمهای در حال اکران در تهران هستند و از فیلمهای دارای اعتبار ملی و هنری و پر فروش سال محسوب می شودند، اما متأسفانه استقبال مردم از فیلمها کاهش پیدا کرده است.»
این فیلمساز با تاکید بر اینکه جذب مخاطبان فیلم در استان نیازمند فرهنگسازی است، خاطرنشان میکند: «با رشد سریع فنآوری و رسانههایی چون تلویزیون و ماهوارهها، وقت زیادی از مردم گرفته میشود و مخاطب طبق سلیقهای که دارد سراغ این رسانهها که رایگان هستند میرود و هزینه خود را صرف تهیه بلیت و تماشای فیلم در سینما نمیکند.»
حسن لطفی، فیلمساز و مدرس سینما مشکل را از منظر دیگری میبیند. او بر این باور است که کمبود سالن سینما در قزوین سببساز کاهش شمار مخاطبان در این شهر شده است. لطفی اظهار میدارد: «تجربه تهران نشان داده است که هرچه تعداد سینماها در شهری بیشتر باشد، مخاطبان بیشتری هم نسبت به آن وجود خواهند داشت.»
این فیلمساز میگوید: «سالنها و فیلمهای سینما هنوز هم مخاطبان خود را دارند و اگر ساختار سینما، فرم و کیفیت آن تغییر پیدا کند قطعا مخاطبان بیشتری جذب سینماها خواهند شد. سالنهای سینما بهعنوان مرکز پخش فیلم رقبایی همچون سینمای خانگی، تلویزیون و ماهوارهها دارند که فیلم در کنار پرده سینما در آنجا هم به نمایش درمیآید، اما این نکته را نباید فراموش کردکه سینما اکنون تنها تفریح افراد با درآمد متوسط محسوب میشود.»
لطفی با اشاره به احداث پردیسهای سینمایی احداث شده در پایتخت گفت: «اختصاص قسمتی از مراکز و مجتمعهای تجاری و تفریحی به سینما و ساخت سالنهای سینما در این مکانها میتواند افراد علاقهمند به تماشای فیلم را جذب سالنهای سینما کند. در واقع پردیسهای سینمایی این ظرفیت را دارند تا همه اعضای خانواده با سلایق مختلف نیازهای خود را در این محل پاسخ داده و به سینما هم جلب شوند.»
بصیری، سینمادار قدیمی و مدیر سینما مهتاب قزوین، اما حرف دیگری دارد. او عدم سیاستگذاری صحیح در این عرصه را سبب قهرکردن مردم از سالنهای سینمایی میداند. بصیری معتقد است: «آنچه که سبب شده تا استقبال از سینما مثل سابق نباشد بهدلیل آن است که فیلمهای باکیفیت تولید نمیشوند و در حوزه کمدی همه در یک خط حرکت میکنند.»
این سینمادار قزوینی با بیان اینکه تبلیغات فیلمها نقش مهمی در گرایش مردم برای حضور در سینما دارد، همچنین میگوید: «متاسفانه هزینههای تبلیغات در تلویزیون سنگین است و قادر به تامین آن نیستیم، درحالیکه اگر حمایتهای تشویقی لازم حداقل در بخش نمایش تیزرها صورت گیرد میتواند کمک موثری برای رونق این صنعت باشد.»
نبض سینما در قزوین کُند میزند. گرچه این روزها نمایش فیلم محمد(ص) مجید مجیدی، بارقه امیدی شده است برای آشتی دوباره مردم با اندک سالنهای سینمایی شهرمان. اما فردا حال و احوال سینما چگونه خواهد بود؟ مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بر این باور است که راهاندازی سینماهای سیار در استان چارهساز مشکل خواهد بود. طرحی که البته کارشناسان چندان به موفقیت
این آغاز حضور سینما در قزوین بود. مدت کوتاهی پس از این اتفاق، در سال ۱۳۰۷ فیلم صامت دیگری به نام «اختراع کاغذ» در مقابل مهمانخانه بزرگ در خیابان سپه برای جمعی از مسوولان دولتی و سرشناسان شهر به نمایش درآمد و دو سال بعد هم، «مایاک»، نخستین سینمای قزوین در سالن سرپوشیدهای در مجموعه هتل پاریس (تالار ایران کنونی) در خیابان سپه افتتاح شد و اینگونه بود که سینما به شهری که دارالسلطنهاش میخواندند، راه یافت.
سینما همچنان پُر جاذبه است، اما دیگر از صفهای طویل مردم مشتاق تماشای فیلم در مقابل سینمای ب ب، آریا، ایران، خیام و مهتاب؛ ۵ سینمای قزوین در سال ۱۳۵۷ خبری نیست و صندلیهای خالی در ۲ سینمای بازمانده از آن سالها، روایتی تلخ از بحران سینما در این شهر را حکایت میکند. روایتی که برخی آن را ناشی از ورود فنآوریهای نوین تصویری در سالهای اخیر میدانند و برخی دیگر، به ضعفهای مدیریتی، مشکلات عدیده اقتصادی و عدم تمایل بخش خصوصی به سرمایهگذاری در این حوزه!
محسن آقالر، فیلمساز و رییس انجمن سینمای جوان قزوین معتقد است؛ بحرانی بودن وضعیت سینما مسالهای نیست که فقط قزوین با آن دست به گریبان باشد، بلکه مشکلی است که همه شهرهای کشور به آن مبتلا شدهاند. وی میگوید: «برای بهبود وضعیت سینماهای کشور نیاز به عزمی ملی است که در این زمینه بخش خصوصی سهم بسزایی خواهد داشت و لازم است که برای ارتقای سطح کمی و کیفی سینماها وارد صحنه شود.»
آقالر با اشاره به اینکه اکنون صندلی های همین ۲ سینما در قزوین هم خالی هستند، می افزاید: «فیلمهایی که روی پرده سینماهای قزوین قرار میگیرد فیلمهای در حال اکران در تهران هستند و از فیلمهای دارای اعتبار ملی و هنری و پر فروش سال محسوب می شودند، اما متأسفانه استقبال مردم از فیلمها کاهش پیدا کرده است.»
این فیلمساز با تاکید بر اینکه جذب مخاطبان فیلم در استان نیازمند فرهنگسازی است، خاطرنشان میکند: «با رشد سریع فنآوری و رسانههایی چون تلویزیون و ماهوارهها، وقت زیادی از مردم گرفته میشود و مخاطب طبق سلیقهای که دارد سراغ این رسانهها که رایگان هستند میرود و هزینه خود را صرف تهیه بلیت و تماشای فیلم در سینما نمیکند.»
حسن لطفی، فیلمساز و مدرس سینما مشکل را از منظر دیگری میبیند. او بر این باور است که کمبود سالن سینما در قزوین سببساز کاهش شمار مخاطبان در این شهر شده است. لطفی اظهار میدارد: «تجربه تهران نشان داده است که هرچه تعداد سینماها در شهری بیشتر باشد، مخاطبان بیشتری هم نسبت به آن وجود خواهند داشت.»
این فیلمساز میگوید: «سالنها و فیلمهای سینما هنوز هم مخاطبان خود را دارند و اگر ساختار سینما، فرم و کیفیت آن تغییر پیدا کند قطعا مخاطبان بیشتری جذب سینماها خواهند شد. سالنهای سینما بهعنوان مرکز پخش فیلم رقبایی همچون سینمای خانگی، تلویزیون و ماهوارهها دارند که فیلم در کنار پرده سینما در آنجا هم به نمایش درمیآید، اما این نکته را نباید فراموش کردکه سینما اکنون تنها تفریح افراد با درآمد متوسط محسوب میشود.»
لطفی با اشاره به احداث پردیسهای سینمایی احداث شده در پایتخت گفت: «اختصاص قسمتی از مراکز و مجتمعهای تجاری و تفریحی به سینما و ساخت سالنهای سینما در این مکانها میتواند افراد علاقهمند به تماشای فیلم را جذب سالنهای سینما کند. در واقع پردیسهای سینمایی این ظرفیت را دارند تا همه اعضای خانواده با سلایق مختلف نیازهای خود را در این محل پاسخ داده و به سینما هم جلب شوند.»
بصیری، سینمادار قدیمی و مدیر سینما مهتاب قزوین، اما حرف دیگری دارد. او عدم سیاستگذاری صحیح در این عرصه را سبب قهرکردن مردم از سالنهای سینمایی میداند. بصیری معتقد است: «آنچه که سبب شده تا استقبال از سینما مثل سابق نباشد بهدلیل آن است که فیلمهای باکیفیت تولید نمیشوند و در حوزه کمدی همه در یک خط حرکت میکنند.»
این سینمادار قزوینی با بیان اینکه تبلیغات فیلمها نقش مهمی در گرایش مردم برای حضور در سینما دارد، همچنین میگوید: «متاسفانه هزینههای تبلیغات در تلویزیون سنگین است و قادر به تامین آن نیستیم، درحالیکه اگر حمایتهای تشویقی لازم حداقل در بخش نمایش تیزرها صورت گیرد میتواند کمک موثری برای رونق این صنعت باشد.»
نبض سینما در قزوین کُند میزند. گرچه این روزها نمایش فیلم محمد(ص) مجید مجیدی، بارقه امیدی شده است برای آشتی دوباره مردم با اندک سالنهای سینمایی شهرمان. اما فردا حال و احوال سینما چگونه خواهد بود؟ مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بر این باور است که راهاندازی سینماهای سیار در استان چارهساز مشکل خواهد بود. طرحی که البته کارشناسان چندان به موفقیت
فتانه سعیدی
