ماجرای این حادثه شوم هنگامی رقم خورد که ساعت ۲ بعدازظهر دومین روز خردادماه سال گذشته، دختر جوانی در قزوین که حاضر نبود به خاطر اعتیاد شوهرش با وی زندگی کند در خانه پدریاش وقتی دید وسایل جهیزیهاش فروخته شده است اعتراض کرد که عاقبت شومی داشت.
تهمینه ۲۹ساله قربانی خشم پدرش شد و مرد عصبانی ابتدا او را به باد کتک گرفت سپس با همدستی پسر کوچکترش به صورت تهمینه اسید پاشید. روز ۱۵ مهرماه سال ۹۲ جلسه رسیدگی به پرونده اسیدپاشی در شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری استان کلید زده شد و پدر و برادر ۲۲ ساله در ادعایی عجیب گفتند که ما روز حادثه در خانه نبودیم و متوجه شدیم تهمینه با اسیدپاشی روی خودش قصد خودکشی داشته است. تهمینه و خواهرش در این مدت از سوی خانوادهشان با تهدیدهای مرگباری روبهرو شدند و جایی جز بهزیستی نداشتند تا شب را در آنجا سپری کنند.
مسافرت به آلمان تنها مسیری بود تا قربانی اسیدپاشی خانوادگی در آرامش زیر تیغ جراحان برود. وقتی در تهران بود حمایتهای زیادی از او شد، اما همیشه از ترس پدر و برادرش که از زندان آزاد شده بودند کابوس میدید و حالا در آلمان شرایط سختی را تحمل میکند تا با آرامش تحت درمان قرار گیرد. این درحالی است که هفته گذشته حکم محکومیت پدر وی به تحمل ۷سال زندان و پرداخت ارش و دیه در دادگاه کیفری استان صادر شد.
تهمینه که همچنان شرایط روحی خوبی ندارد، میگوید: «خیلی سخت بود که ایران را ترک کنم، اما مجبور بودم چون هم از سوی خانوادهام تهدید میشدم، هم جایی برای زندگی نداشتم و شنیدم که در آلمان متخصصان خوبی برای درمانم وجود دارد. به کمک یکی از دوستانم به آلمان آمدم و چون جایی برای زندگی ندارم با هماهنگیهایی که صورت گرفته بهطور موقت و تا زمان پایان مراحل درمان اجازه اقامت گرفتیم.»
وی رفتار آلمانیها را توام با تعجب و پرسش میداند و اضافه میکند: «هرکسی مرا میبیند و سرنوشتم را میشنود برایش غیرباورکردنی است. در این مدت که تحت درمانهای ابتدایی قرار گرفتهام هزینههای داروییام را یک مؤسسه خیریه پرداخت کرده ولی هزینه درمانم بالای ۸۰۰ میلیون تومان است و نمیدانم چطور میتوانم آن را تهیه کنم.» این قربانی اسیدپاشی میگوید: «شرایط سختی را سپری میکنم و امیدوارم به پرونده من و همه کسانی که هدف اسیدپاشی قرار گرفتند رسیدگی شود تا دیگر شاهد قربانیان اسیدپاشی نباشیم.»
تهمینه ۲۹ساله قربانی خشم پدرش شد و مرد عصبانی ابتدا او را به باد کتک گرفت سپس با همدستی پسر کوچکترش به صورت تهمینه اسید پاشید. روز ۱۵ مهرماه سال ۹۲ جلسه رسیدگی به پرونده اسیدپاشی در شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری استان کلید زده شد و پدر و برادر ۲۲ ساله در ادعایی عجیب گفتند که ما روز حادثه در خانه نبودیم و متوجه شدیم تهمینه با اسیدپاشی روی خودش قصد خودکشی داشته است. تهمینه و خواهرش در این مدت از سوی خانوادهشان با تهدیدهای مرگباری روبهرو شدند و جایی جز بهزیستی نداشتند تا شب را در آنجا سپری کنند.
مسافرت به آلمان تنها مسیری بود تا قربانی اسیدپاشی خانوادگی در آرامش زیر تیغ جراحان برود. وقتی در تهران بود حمایتهای زیادی از او شد، اما همیشه از ترس پدر و برادرش که از زندان آزاد شده بودند کابوس میدید و حالا در آلمان شرایط سختی را تحمل میکند تا با آرامش تحت درمان قرار گیرد. این درحالی است که هفته گذشته حکم محکومیت پدر وی به تحمل ۷سال زندان و پرداخت ارش و دیه در دادگاه کیفری استان صادر شد.
تهمینه که همچنان شرایط روحی خوبی ندارد، میگوید: «خیلی سخت بود که ایران را ترک کنم، اما مجبور بودم چون هم از سوی خانوادهام تهدید میشدم، هم جایی برای زندگی نداشتم و شنیدم که در آلمان متخصصان خوبی برای درمانم وجود دارد. به کمک یکی از دوستانم به آلمان آمدم و چون جایی برای زندگی ندارم با هماهنگیهایی که صورت گرفته بهطور موقت و تا زمان پایان مراحل درمان اجازه اقامت گرفتیم.»
وی رفتار آلمانیها را توام با تعجب و پرسش میداند و اضافه میکند: «هرکسی مرا میبیند و سرنوشتم را میشنود برایش غیرباورکردنی است. در این مدت که تحت درمانهای ابتدایی قرار گرفتهام هزینههای داروییام را یک مؤسسه خیریه پرداخت کرده ولی هزینه درمانم بالای ۸۰۰ میلیون تومان است و نمیدانم چطور میتوانم آن را تهیه کنم.» این قربانی اسیدپاشی میگوید: «شرایط سختی را سپری میکنم و امیدوارم به پرونده من و همه کسانی که هدف اسیدپاشی قرار گرفتند رسیدگی شود تا دیگر شاهد قربانیان اسیدپاشی نباشیم.»


