هزاران سال پیش، دیرینه انسان دیوار غارها را برای کشیدن نقشهایش انتخاب کرد اما با آنچه از شواهد پیداست هدفش خلق هنر و زیبایی نبود بلکه بقا بود. او نقش شکارش را میکشید تا در رویا بر آن پیروز شود و در صحنه واقعی رویارویی با آن نیز بر او تسلط یابد و قوتی برای ادامه بقا داشته باشد. امروز هم شاید نیت انسانِ نخستین در حافظه ژنهای ما ثبت شده و از همین روست که میگویند نگارههای دیواری در شکلگیری اعتراضات مدنی و قیامهای گسترده نقش کلیدی داشتهاند.
در سکوتِ کتابخانهها، پشت درِ اتاقهای پایاننامه، روی نیمکتهای حیاط دانشگاهها و در پروازهای بیصدا به مقصد تهران، شهرهای دیگر یا آنسوی آبها، نسلی از نخبگان در رفتوآمد است؛ نسلی که سالها درس خوانده، مقاله نوشته و طرح پژوهشی تعریف کرده و حالا میان سه راه مانده است: ماندن در شهری که برایش فرصت و شأن حرفهای قائل نیست، مهاجرت به پایتخت و شهرهای دیگر، یا خروج از کشور. قزوین که قرنها «دیار عالمان و عارفان» خوانده شده، امروز با تناقضی تلخ روبهروست: در بنرها و سخنرانیها از نخبگان تجلیل میشود، اما در عمل هنوز جایگاه واقعی برای آنان باز نشده است.
در تازهترین سفر استانی دولت، قزوین فقط میزبان رئیسجمهوری نبود که برای افتتاح چند پروژه آمده باشد؛ میزبان روایتی فشرده از مشکلات، دغدغهها و امیدها بود. شهری که زیر پایش دشتِ در حالِ فرونشست، بالای سرش بحران آب و کمبود تختهای بیمارستانی، و در متنش نابرابری آموزشی و پروژههای نیمهتمام نشستهاند، اینبار رئیسجمهوری را روبهرو داشت که صریح گفت ریشه بخش مهمی از مشکلات امروز، نه در خیابان، بلکه در مهدکودک، مدرسه و دانشگاه گم شده است.
قزوین هنوز از روزهای سنگین آلودگی هوا فاصله نگرفته که حالا افزایش موارد آنفلوانزا نیز فشار تازهای به شهر وارد کرده است. موجی که از اوایل آذر شکل گرفته، اکنون بهوضوح خود را در مراکز درمانی نشان میدهد و شهر را وارد دورهای از چالشهای تنفسی کرده است.
در ماهی که گذشت، نه یک مدیر و نه یک سیاستمدار، بلکه «باغستان سنتی قزوین» بود که بیهیاهو به سوژه اول استان بدل شد؛ میراثی هزار ساله که سالها زیر سایه تهدید زمینخواران، خشکسالی و بیتوجهی نفسنفس میزد، حالا با ثبت جهانی در فهرست جیاس، دوباره نامش شنیده شد. این ثبت، بیش از آنکه افتخاری تشریفاتی باشد، یادآوری دردناک این حقیقت است که باغستان در آستانه فرسودگی است و هر روز بخشی از جانش را برای زندهماندن از دست میدهد.
تغییر سید«مهدی حسینی» از مدیریت میراثفرهنگی، اتفاقی بود که آرام اما پرسشبرانگیز در افکار عمومی استان نشست. مدیری که کمتر از یک سال در این مسئولیت حضور داشت و با وجود انگیزه فراوان، بسیاری از نزدیکان و دلسوزانش نیز از همان ابتدا باور داشتند این جایگاه با روحیه و ظرفیتهای فردی او چندان همخوان نیست.
در روزگاری که کلام گاه رنگ خود را در شتاب زندگی از دست میدهد، شنیدن صدایی که معنا را با احساس درهم میآمیزد، لطفی دیگر دارد. «محمد بهرهبردار»، گوینده، مجری، شاعر و مدرس فن بیان، از چهرههایی است که با خوانش درخشان اشعار کلاسیک، بهویژه غزلیات حافظ، پلی میان زبان فاخر فارسی و جهان شنیداری امروز ساخته است. صدای او نهتنها حامل واژهها، بلکه مفسر روح آنهاست. در این گفتوگوی کوتاه، از او دربارهی هنر بیان، ارتباط مؤثر و نسبت میان شعر و صدا پرسیدیم.
آمارها نشان می دهد، درگیری و نزاع خیابانی، بیشترین فراوانی تماس های شهروندان با مراکز فوریت های پلیسی ۱۱۰ را در یک دهه اخیر به خود اختصاص داده است. سال گذشته نیز، یک مقام مسوول در دادگستری استان ، بیشترین پرونده های ورودی به دستگاه قضایی در استان را ناشی از «درگیری و نزاع» عنوان […]
تجسم کنید، در سال 86، شما به خواب می روید و در سال 90 از خواب بیدار می شوید، احیاناً خانه تان هم در یکی از کوچههای مشرف به خیابان ملاصدرا است. مسلماً، پس از بیداری، در شما یک زلزله هشت ریشتری رخ میدهد! باور کنید! چه شده است؟ احتمالاً شما متولد فرانسه هستید که از آغاز به کافه می رفتید و کتابهایی از «سلین» و «مولر» میخواندید و همان طور روزنامه به دست خودتان را روی یکی از صندلیها ول میکنید، قهوه فرانسهتان را هورت میکشید و از پنجره بیرون را نگاه میکنید که مبادا همینگوی به سراغتان بیاید و نتوانید او را بشناسید!
مجتبی رحیمی؛ فضای داربستهای زنگ زده قدیمیترین هتل ایران که در گوشهای از خیابان پیغمبریه سالهاست منتظر ترمیم است، شاید نمای کوچکی از وضعیت میراث تاریخی فرهنگی و گردشگری در شهر قزوین باشد. قزوین پایتخت صفویه، شهری با بیش از هزار سال قدمت و آثار بسیار تاریخی که بر اساس آمار، قزوین را از لحاظ تعداد آثار تاریخی در رتبه های نخست کشور قرار داده است.
کسانی که به بازار میوه و ترهبار میروند، بعد از خرید، بارشان را به دست گاریچی میسپارند تا پشت وانت بگذارد و یکی دو هزار تومانی در قبالش بگیرد. شاید در خرید و فروش اصلا دیده نشوند. وقتی معاملهای می شود، پول را خریدار میدهد و فروشنده میگیرد و نهایتش، نگاهی از سر ترحم به باربر است که چند ده کیلو بار را جابهجا می کند.
داستان اینترنت در ایران، حکایت عجیبی است؛ در حالی که سرعت آن برای همسایگان فقیرتر به مراتب بیشتر از چیزی است که در اختیار ماست. اما همین اینترنت نیم بند ما، آفت های دیگری هم دارد و مثلا هر از گاهی سیم هایش طعمه کوسه های سیم خوار یا شاید غواصان سیم دزد دریا و لنگرهای هدفمند هم می شوند که پای خود را بر گلوی اینترنت گذاشته و این آب باریکه را هم به پت پت می اندازند.
ایران، سرزمینی زلزله خیز است. استان ما هم از این بلای طبیعی در امان نبوده است و هنوز زخم زمین لرزه های سال های 41 و 69 و 81 را بر پیکر خود دارد.
همیشه توسعه شهری، پدیده ای طبقاتی بوده است؛ از آن رو که توسعه شهری وابسته به بکارگیری تولید اضافی است و ارتباط نزدیکی میان توسعه سرمایه داری و توسعه شهری وجود دارد.
روزی برای خودش اسم و رسم و برو بیایی داشت، تا آنجا که اوایل وقتی که تازه ساخته شده بود، قدم زدن در آن لذت بخش بود و شده بود پاتوق جوانهای شهر.
موضوع نظارت بر سازمان عریض و طویل و پولدار صداوسیما از مجالس پیشین مطرح بوده و در هیچ یک از آنها به نتیجه نرسیده است.
حجت الاسلام قدرت اله علیخانی را می توان مردی دانست که ترجیع بند سخنانش «مصلحت» است. مشاور پارلمانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال های اخیر همواره از منتقدان تندروی و تخریب بوده و پیش از هر واقعه مهم سیاسی در کشور درباره بداخلاقی های طرفین هشدار داده است.
