چراغی متولد ۱۳۸۴ است. حدود ۱۲سال ژیمناستیک کار کرده و هفت سال است بهصورت حرفهای در رشته ترامپولین فعالیت دارد. او دو سال است عضو تیم ملی شده و اکنون دانشجوی تربیتبدنی دانشگاه آزاد باراجین است. تمریناتش را نیز در مجموعه ورزشی امام علی(ع) الوند دنبال میکند؛ سالنی که به گفته او یکی از مهمترین پایگاههای ژیمناستیک کشور و محل برگزاری اردوهای تیم ملی است.
مسیری که از ژیمناستیک هنری آغاز شد
راه شقایق از ترامپولین شروع نشد. او ابتدا ژیمناستیک هنری کار میکرد اما با تشخیص مربیانش، «نفیسه تاری» و «سهیلا شاغلانی»، به شاخه ترامپولین هدایت شد؛ تصمیمی که مسیر ورزشیاش را تغییر داد.
او میگوید: «از چهار سالگی با اصرار پدرم وارد ژیمناستیک شدم. پدرم همیشه یکی از اصلیترین مشوقهای من بوده است.»
در همان سالهای کودکی دچار شکستگی پا شد و مدتی از ورزش فاصله گرفت، اما علاقه به ژیمناستیک باعث شد دوباره به سالن بازگردد.
«حتی وقتی تمرین نمیکردم، در خانه و هر جایی که بودم ژیمناستیک را ادامه میدادم. مدتی شنا را هم تجربه کردم و مقام استانی گرفتم، اما علاقه اصلیام همیشه ژیمناستیک بود.»
وقتی گفتند «آخرِ ژیمناستیک چیست؟»
چراغی میگوید سالها با تردیدها و ناامیدکنندهترین حرفها روبهرو بوده است. «خیلیها میگفتند استعداد نداری یا آخر ژیمناستیک به جایی نمیرسی. بعضیها میگفتند وقتی مقام کشوری گرفتهای، دیگر چه چیزی میخواهی؟»
اما او مسیرش را ادامه داد. «روزهایی بود که برای رفتن به تمرین پیاده به سالن میرفتم. چیزی که باعث شد بمانم، باور به خودم و استمرار بود.»
این تلاشها در مسابقات مختلف کشوری و استانی به کسب مدالهای متعدد انفرادی و تیمی منجر شد و در نهایت او را به تیم ملی رساند.
مدالی که تاریخ ساخت
نقطه عطف زندگی ورزشی «شقایق چراغی»، مسابقات ترامپولین قهرمانی آسیا در هنگکنگ بود؛ جایی که او به همراه «یلدا حسنشوکتی» در بخش ترامپولین هماهنگ دونفره بزرگسالان به مدال نقره رسیدند و نخستین مدال تاریخ ژیمناستیک بانوان ایران در رقابتهای رسمی بینالمللی را به دست آوردند.
او میگوید: «قبل از اعزام، از نظر تجهیزات استاندارد مسابقه مشکلاتی داشتیم اما با حمایت فدراسیون و برگزاری اردوی ترکیه به آمادگی خوبی رسیدیم.»
در این مسابقات تیمهایی مانند چین، ژاپن و کره جنوبی حضور داشتند؛ کشورهایی که سابقه حضور در المپیک را دارند. با این حال تیم ایران موفق شد روی سکوی نایبقهرمانی آسیا بایستد و سهمیه بازیهای آسیایی ناگویا را نیز کسب کند.
«نیم ساعت فقط گریه میکردم»
لحظه اعلام نتایج هنوز برای او زنده است. «حدود نیم ساعت فقط گریه میکردم، چون باورم نمیشد این اتفاق افتاده باشد.»
اما اشکهای او فقط برای یک مدال نبود. «احساس میکردم راه تازهای برای دختران ژیمناست ایران باز شده است. به خودم و به خدا ایمان داشتم که این اتفاق میافتد.»
به گفته او، تصویب کد لباس بانوان ژیمناست در سال۱۴۰۳ یکی از مهمترین اتفاقات تاریخ این رشته بود؛ اتفاقی که امکان حضور رسمی دختران ایرانی در رقابتهای بینالمللی را فراهم کرد.
پشت مدال؛ زخمها و روزهای سخت
مسیر موفقیت برای چراغی فقط سکوی قهرمانی نبوده است. او بارها با آسیبدیدگی زانو و پا روبهرو شده و روزهای سختی را پشت سر گذاشته است. «وقتی به موفقیت میرسی، همه فقط مدال را میبینند. اما قهرمانی یعنی بارها زمین بخوری و دوباره از صفر شروع کنی.»
او مهمترین درس ژیمناستیک را ریسکپذیری میداند. «ممکن است در یک لحظه تمرکزت به هم بخورد و همه چیز تغییر کند. این رشته به من یاد داد با ریسک کنار بیایم و به خودم اعتماد داشته باشم.»
۴۰ روز دوری از سالن
پیش از مسابقات آسیایی هنگکنگ، شرایط جنگی باعث تعطیلی سالنها شد و چراغی حدود ۴۰روز از تمرینات دور ماند. «بعد از آن مستقیم وارد اردو شدیم و باید در زمان کوتاهی خودمان را آماده میکردیم.»
او نقش خانواده، مربیان و مسئولان هیات ژیمناستیک استان قزوین را در این مسیر بسیار مهم میداند و معتقد است حمایت آنها سهم بزرگی در موفقیتهای اخیر داشته است.
رویایی برای دختران ورزشکار
با وجود این موفقیتها، چراغی معتقد است هنوز امکانات ورزش بانوان در استان نیاز به توسعه دارد.
«دختران ورزشکار به فضای مناسب برای تمرینات هوازی نیاز دارند. محیطهای استاندارد و امن میتواند به پیشرفت ورزش بانوان کمک کند.»
او حالا خود را در آغاز مسیر میبیند، نه پایان آن. پیامش به دخترانی که رویای قهرمانی دارند، ساده اما روشن است:
«به تواناییهای خودتان باور داشته باشید. این مسیر سخت است، اما هیچ موفقیتی آسان به دست نمیآید. در سختیها کنار نکشید و تا آخرین لحظه برای هدفتان بجنگید.»
شقایق چراغی حالا فقط یک مدالآور نیست؛ او نماینده نسلی از دختران ژیمناست ایران است که سالها سقف کوتاهی بالای سر آرزوهایشان دیده بودند. مدال نقره آسیا برای او پایان راه نیست؛ آغاز پرشی بلندتر است؛ پرشی از الوند تا تاریخ ژیمناستیک بانوان ایران.
