رضایی سخنانش را با سلامی به «اهل هنر، اندیشه، فهم و شعور» آغاز کرد و سرمایه اصلی خبرنگاران را همین ویژگیها دانست. او خطاب به استاندار گفت: «بسیاری از مشکلات رسانهها به قوانین موجود و رویههای وزارت ارشاد و خانه مطبوعات بازمیگردد. امروز در عصر انفجار اطلاعات، خبر در انحصار هیچکس نیست و هر شهروندی میتواند خبرنگار باشد، اما این آزادی تا زمانی است که اینترنت قطع نشده باشد. وقتی اینترنت را قطع میکنند، ما در فقر اطلاعات قرار میگیریم.»
وی با انتقاد از محدودیتهای قانونی افزود: «بر اساس یک قانون یا آییننامه نامعلوم، رسانههای مکتوب حق دریافت آگهیهای استانی را ندارند. این قانون نفس رسانههای مکتوب را گرفته است. در حالی که بقای رسانه به درآمد وابسته است و فروش نسخه چاپی دیگر پاسخگو نیست، تنها راه ادامه حیات، رپورتاژ و آگهی است. اما مسئولان در اولین گام، بودجه روابط عمومیها را حذف میکنند.»
رضایی همچنین از بیتوجهی برخی مدیران به شفافیت انتقاد کرد و گفت: «مدیرانی داریم که در طول سال حتی یک نشست خبری برگزار نکردهاند. آیا این مدیران گزارش عملکرد ندارند؟ چرا مردم را در جریان نمیگذارند؟»
او با اشاره به اظهارات اخیر رئیس خانه مطبوعات، این نهاد را فاقد نمایندگی کامل رسانهها دانست: «خانه مطبوعات با ۴۷ تا ۶۰رأی شکل گرفته، در حالی که بیش از ۲۰۰فعال رسانهای در استان حضور دارند. آیا ۱۴۰نفر باقیمانده حق فعالیت ندارند؟»
رضایی با تأکید بر اینکه اداره ارشاد – با وجود محدودیتها – خانه اول اهالی رسانه است، گفت: قرار نیست اینجا تصفیهحساب کنیم. اما وقتی جشنواره مطبوعات با یک میلیارد تومان کمک شهرداری محمدیه برگزار میشود، باید گزارش شفاف از محل هزینهها ارائه شود.»
وی با مقایسه رفتار با رسانهها و نهادهای ورزشی افزود: «باشگاه شمس آذر زمینی به ارزش ۹۸ میلیارد تومان از شهرداری میگیرد و باز هم زمین دیگری درخواست میکند، اما برای خبرنگاران، سهمی جز شش بسته ماکارونی نیست. این خواری است. به خدا نوشتم خدایا مرگ ما را برسان که این وضعیت را نبینیم.»
اشاره رضایی به بسته ماکارونی هدیه خانه مطبوعات به اعضا بود که چند روز پیش اهدا شده بود !
