در سطح استان، لیگهای پایه آغاز شده و اغلب مربیان در باشگاههایی مشغولاند که خود، مدیر یا مالک آن هستند. از آن سو، قزوین در فصل جاری نیز نمایندگانی در سطح اول کشور دارد؛ شمسآذر در لیگ برتر فوتبال، پردیس در فوتسال، و تیم امید شمسآذر در ردههای جوانان. تیمهایی که میتوانند بستر مناسبی برای شکوفایی استعدادهای داخلی باشند، اگر بخواهند!
یکی از مسائلی که سالهاست در جامعه فوتبال استان تکرار میشود، لزوم استفاده از مربیان و بازیکنان بومی در تیمهای استانی است. این مطالبه، نه یک شعار احساسی بلکه راهبردی عقلانی است: چرا باید بودجه باشگاههای بومی صرف نیروهای غیر بومی شود، آن هم در شرایطی که استعداد و تجربه در خود استان وجود دارد؟
نمونه بارز این استعدادهای بومی، وحید آقایی است؛ دروازهبان اسبق تیمهای سرشناسی چون مس کرمان، پیکان، پاس همدان، کاسپین و شمسآذر. آقایی طی سالهای گذشته همپای مربیان مطرح، در سه دوره لیگ برتر در کادر فنی شمسآذر فعالیت داشته و اکنون نیز در جمع استعدادیابهای تیم ملی قرار گرفته است؛ افتخاری کمنظیر برای یک مربی جوان بومی.
او نه تنها دانش فنی و تجربه را در کنار هم دارد، بلکه در زمینه آموزش و پرورش دروازهبانان جوان هم موفق عمل کرده و چندین گلر مستعد را به تیمهای ملی و باشگاههای مطرح معرفی کرده است.
با این همه، در تغییرات گسترده مدیریتی باشگاه شمسآذر، از مدیرعامل تا مدیر آکادمی و کادر فنی تیمهای پایه، هنوز مشخص نیست چرا وحید آقایی جایی در ساختار فنی تیم برای فصل جدید ندارد؟ آیا قرارداد چنین مربی مستعدی آنقدر سنگین است که باشگاه نتواند از عهدهاش برآید؟ یا آنطور که گاه شنیده میشود، هنوز نگاهها به ظرفیت بومی با تردید است؟
این در حالیست که تیم فوتسال پردیس با انتخاب مربیان بومی، گامی مهم در این مسیر برداشته است. همچنین نباید فراموش کرد که در سالهای اخیر، شهرام مهربان، دیگر دروازهبان باسابقه قزوینی، در نقش مربی گلرهای بزرگسالان شمسآذر حضور مؤثر داشته و وحید آقایی نیز همواره با احترام از او بهعنوان استاد خود یاد کرده است.
با توجه به رویکرد جوانگرایی شمسآذر، حضور توأمان این دو مربی در کنار هم میتوانست ترکیبی طلایی برای توسعه فنی باشگاه و الهامبخش نسل جدید باشد—اما متأسفانه به نظر میرسد این فرصت، فعلاً از دست رفته است.
امروز وقت آن است که باشگاههای استان، بهویژه شمسآذر، نشان دهند که «قدر استعدادهای بومی را میدانند». چرا که هیچ سرمایهای پایدارتـر از نیروی انسانی بومی نیست؛ مربیانی که اگر حمایت شوند، نهتنها چراغ امید را برای جوانترها روشن میکنند، بلکه آینده ورزش استان را نیز تضمین خواهند کرد.
