وی که به خاطر استعدادش از کلاسهای خیرخواه بهعنوان یکی از خوبها استخراج شده، در رشته تخصصی شش وسیله و پرش خرک و زمینی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. مطمئنا گفتوگو با ستاره ژیمناستیک قزوین در قسمت پایهها و آن هم حول محور وضعیت ژیمناستیک قزوین و آرزوهایی که در سر میپروراند خالیازلطف نیست.
از حضورت در رشته ژیمناستیک بگو؟
خوب من از همان بچگی تحرک زیادی داشتم که بههمیندلیل هم پدرم از همان سه سالگی مرا به کلاس ژیمناستیک فرستاد که پسازاینکه ۵-۴ سال در این زمینه کار کردم در ۷-۶ سالگی برای اولین بار بهصورت رسمی فعالیت حرفهایام را در این زمینه آغاز کردم.
پس باتوجه به شروع زود، باید کارنامه پرباری هم در ژیمناستیک داشته باشی درست است؟
آخرین مسابقه قهرمان کشوری من به قبلاز عید برمیگردد که موفق شدم عنوان قهرمانی را به خود اختصاص دهم و ازطرفی هم عناوین مختلف اولی و دومی و سومی را در سطح کشور در کارنامه دارم.
این افتخارات پایت را به تیم ملی هم باز کرده است؟
من یک سال پیش در انتخابی نوجوانان در شش وسیله با کسب امتیاز ۷۰ انتخاب شدم و از طرفی هم برای حضور در میادین بینالمللی منتظرم شناسنامهام عدد۱۸ را نشان دهد تا بتوانم در این سطح هم برای کشورم افتخارآفرینی کنم.
کمبود امکانات ترمز موفقیت شما را نکشیده است؟
این کمبود بیشتر داخل سالن، و متوجه کمبود وسیله است؛ ضمناینکه سالن ژیمناستیک شهید گرامی مجموعه ورزشی الغدیر که ما زیرنظر آقای خیرخواه تمرین میکنیم، بسیار کوچک است و مسافت سالن ژیمناستیک مجموعه ورزشی امام علی(ع) الوند هم زیاد است، ولی بااینتفاسیر این نواقص نتوانسته مرا از ادامه راه دلسرد کند.
در ژیمناستیک دوست داری پا جا پای چه کسی بگذاری؟
درواقع من سبک کاری «حمیدرضا بابایی» و «حمیدرضا قاقازانی»، قهرمانان ملیپوش قزوین را بسیار میپسندم که امیدوارم روزی افتخارآفرینی آنها را تکرار کنم.
چه فاکتوری شمارا از بقیه متمایز ساخته تا حالا نامت بیشاز گذشته سرزبانها باشد؟
البته در قزوین در رده سنی ما ۴-۳ ورزشکار خوب وجود دارد و بهطورکلی قزوین مهد ژیمناستیک کشور است، ضمن اینکه یک ورزشکار الوندی هم دارای سطح بالایی است، ولی رمز موفقیت من همان پشتکار و تلاش زیاد بوده است؛ چراکه عده زیادی وارد این رشته میشوند، اما به دلیل عدم پشتکار کافی درادامه خسته شده و عطای کار را به لقایش میبخشند.
درباره وضعیت تمرینات خودت و قهرمانان شاخص این رشته در کشور بگو
من همهروزه از ساعت۱۷ تا ۲۱ تمرین میکنم که در این راستا تغذیه و کمک باشگاه نقش اساسی ایفا میکند؛ ضمناینکه درحالحاضر رکورد کشور در اختیار «هادی خناری» قهرمان مازنی است و در کنار او ورزشکارانی مانند «حمیدرضا بابایی» و «حمیدرضا قاقازانی» از قزوین، «حمید منصوری» از بوشهر و «ایمان خاموشی» از تهران جزء ورزشکاران نامی این رشته محسوب میشوند.
چین هم که با خیل عظیم ورزشکارانش این رشته را قُرق کرده، درست است؟
بله قاعدتا چینیها امروزه حرف اولوآخر را در ژیمناستیک میزنند که این قضیه با حضور ورزشکارانی مانند «موچی سارا» و «یانگ وی مارس» نمود پیدا میکند.
سقف آرزوهایت در ورزش کجاست؟
رویایم کسب مدال طلای المپیک و جهان است و برای تحقق این رویا تمام تلاشم را میکنم تا روزی خودم را روی سکوی المپیک ببینم؛ ضمناینکه هنوز کسی موفق به فتح مسابقات المپیک و جهانی نشده، ولی قهرمان آسیایی بهوفور از ایران داشتهایم.
در ژیمناستیک که زنگ تفریح سایر استانها نیستیم؟
نه خوشبختانه وضعیت خیلی خوبی در ژیمناستیک داریم و ژیمناستیک قزوین یکی از رشتههای موفق بوده است که توانسته قهرمانان خوبی را به جامعه ژیمناستیک کشور تحویل دهد.
چه حرفی با مسوولان ورزش قزوین داری؟
از آنها میخواهم بیشترکمک کنند و درواقع پوست موز زیر پای ورزشکاران نیندازند و ازطرفی هم باید قبول کرد که امکانات تهران بهمراتب بیشتر از قزوین است و هماکنون دغدغه من همان کمبود وسیله است که امیدوارم این نواقص برطرف شود.
باتوجه به اینکه بهدنبال ادامه تحصیل هستی آیا ورزش، آن هم دراینسطح، خللی در برنامه تحصیلیات ایجاد نکرده؟
نه. با یک برنامهریزی مدون میتوان هر دوی اینها را بهموازاتهم ادامه داد و مشکلی ازاینبابت نیست.
سعید رسولی
