تازه بعد از مرگ اینانلو بود که اهل این دیار با خبر شدند که او اصالتا قزوینی است و در وصیت خویش نیز تاکید کرده است که پیکرش را به زادگاهش، روستای عصمتآباد بویینزهرا بازگردانده و به خاک بسپارند. میگویند؛ ما مردمی «مرده پرست» هستیم و تا مشاهیرمان زنده هستند، یادی از آنها نمیکنیم، اما وقتی میروند؛ بر سر و سینه میکوبیم! کاش تا این همشهری ما زنده بود، یکبار هم که شده بود او را در فهرست مشاهیر این شهر قرار میدادند و از او تجلیل میکردند… کاش!
خداحافظ همشهری
محمدعلی اینانلو، فعال محیط زیست، طبیعت گرد، مستندساز و گزارشگر، چهره گمنامی نبود. مردم ایران، بارها و بارها او را در گزارشهای مختلف تلویزیونی دیده بودند و هنوز سیمای مردانه و طنین صدای یگانهاش را در خاطر دارند. با این همه اما، بسیار معدود بودند از قزوینیهایی که می دانستند این چهره فعال عرصه محیط زیست که لحظهای برای حفظ این موهبت الهی در گستره سرزمین ایران، آرام و قرار ندارد، قزوینی است.
لینک کوتاه : https://farvardinemruz.ir/?p=3545
- ارسال توسط : admin
- بدون دیدگاه


