آیا ریاست جدید دانشگاه در ایجاد فضایی امن و بهدور از اهرمهای فشار موفق بوده است و یا دانشجویان به خواستههای خود برای طرح باورها و دیدگاههای خود فارغ از جو امنیتی پیش از دولت یازدهم دست یافتهاند؟
در این گزارش، به بررسی این وضعیت در گفتوگو با تعدادی از فعالان دانشجویی این دانشگاه پرداختیم؛
تغییراتی که شتاب ندارد
محمد امینی، دبیر شورای صنفی و رفاهی دانشجویان دانشگاه بینالمللی درباره فضای سیاسی دانشگاههای قزوین به فروردین امروز میگوید: «بعد از روی کارآمدن هر دولتی تغییراتی از نظر سیاسی و فرهنگی در درون دانشگاه اتفاق خواهد افتاد، اما در دانشگاههای استان تغییرات اندکی را در دو سال گذشته شاهد بودیم، هر چند امیدواریم با آمدن استاندار جدید فضای بهتری برای جریانهای دانشجویی فراهم شود.»
این دانشجوی رشته زمینشناسی با بیان اینکه «هیچگاه واژه امنیتی برای محیط دانشگاه مناسب نیست»، میافزاید: «با تغییر رییس حراست دانشگاه، فضا مانند گذشته دیگر حالت امنیتی ندارد، اما هنوز آنچه که انتظار میرفت اتفاق نیافتاده است و برخی فشارها را در سویههای دیگر میبینیم؛ ولی بیشک این دوره قابل مقایسه با دوره تاریک قبل از سال۹۲ نیست.»
فرشاد سلطانی، دیگر دانشجوی دانشگاه بینالمللی با بیان اینکه، شرایط نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، معتقد است:«ایجاد فضای ترس در میان دانشجویان، تصمیمگیریهای خارج از آییننامهها، لغو مجوز نشریهها، مناظرهها و کرسیهای آزاداندیشی، دخالتهای بیش از حد حراست فیزیکی دانشگاه و تعطیلی شورای صنفی، تنها بخشی از اقداماتی بود که در دولت گذشته صورت گرفت.»
سلطانی به فضای این روزهای دانشگاه اشاره کرده و میگوید: «با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، امیدی برای احیای دوباره انجمنهای اسلامی، نشریات دانشجویی و پایان دادن به فضای تکصدایی ایجاد شد. در این دو سال، شاهد رویکرد مستقل مسوولان دانشگاهها در تصمیمگیریها و کوتاهشدن دست عوامل بیرونی بودیم و تغییر ریاست و همکاری دانشجویان با مسوولان سبب شد تا «بوی بهبود زِ اوضاع دانشگاه» شنیده شود.»
این دانشجوی فعال اصلاحطلب درعینحال میافزاید: «دو سال قبل درخواست تاسیس «انجمن دانشجویان ترقیخواه ایران اسلامی» تقدیم مسوولان مربوطه شد. ابتدا با بهانهگیری از لیست پیشنهادی برای هیات موسس، برخی آن هم بدون دلایل مستند کنار گذاشته شدند. سپس با طول دادن و تخطی از موعدهای مقرر در آییننامهها و عدم بررسی اساسنامه در مدت زمان مشخص شده بهانهتراشی کردند و در نهایت هم ماهها، هیات نظارت بر تشکلها با بهانههای واهی سعی در ادامه روند تکصدایی ماندن دانشگاه داشتند.»
تلاش برای تداوم فضای امنیتی
رضا غلامی دیگر دانشجوی اصلاحطلبی است که فضای ایجاد شده بعد از آمدن دولت یازدهم را مطلوب ارزیابی میکند و میگوید: «بعد از آمدن دولت تدبیر و امید، تغییر اساسی در برنامههای فرهنگی دانشگاه ایجاد شده، که برگزاری همایشها، نقد و بررسی رویکرد دولت در موضوعات مختلف و برگزاری کرسیهای آزاداندیشی از نشانههای این فضای ایجاد شده است.»
وی ادامه میدهد: «در دو سال گذشته شاهد حضور شخصیتهای برجسته اصولگرا و اصلاحطلب در دانشگاه بودیم، اما عدهای نمیخواهند در دانشگاه فضایی پویا جریان داشته باشد که این فشار ها هم از بیرون دانشگاه اعمال میشود و هم از داخل دانشگاه، در واقع از فضای پرشور میترسند.»
غلامی تاکید میکند: «جریان مقابل بهدنبال ایجاد فضای امنیتی در دانشگاه است، چون از این طریق میتواند به خواستههایش دست یابد. درست است که فضا خیلی در دانشگاه بهتر شده است، اما هنور هم فضای به نوعی امنینی است؛ گرچه جریان دانشجویی اصلاحطلب تلاش خود را برای شکستن این فضا و حرکت به سمت یک فضای باز سیاسی انجام داده است.»
وی با بیان اینکه در دانشگاه امام تنها دو تشکل تکصدایی دانشجویی؛ جامعه اسلامی و انجمن اسلامی فعال هستند، در خصوص انجمن اسلامی دانشگاه میگوید: «با اضافهکردن یک بند به اساسنامه تشکلهای دانشجویی، از ورود بسیاری از دانشجویان اصلاحطلب جلوگیری شد تا اصلاحطلبی نتواند در انجمن اسلامی اکثریت را بهدست آورد.»
این دانشجوی ارشد علوم سیاسی با بیان اینکه «با برچسبها و تخریبها نمیشود جلوی جریان اصلاحطلبی را گرفت» خاطرنشان میکند: «انجمن ترقیخواه که مراحل قانونی را با تمام ناملایمتهایی صورت گرفته، طی کرده بود در روز عضوگیری با بهانههای غیرقانونی متوقف شد تا جریان تکصدایی همچنان در این دانشگاه باقی بماند.»
فضای دانشگاه امنیتی نیست!
درهمینحال، آبتین عزیزی، دبیر سیاسی جامعه اسلامی دانشگاه بینالمللی، به عنوان یک تشکل دانشجویی اصولگرا در خصوص فضای سیاسی دانشگاه بعد از انتخابات سال ۹۲ به فروردینامروز میگوید: «بیشک نه تنها این فضا در دانشگاه بلکه در جامعه تغییر کرده و شاهد یک انتقال سیاست از یک رویکرد به رویکرد مقابل بودیم. در دانشگاه امام نیز با عوض شدن ۱۲۰ نفر فضا به نفع جریان اطلاحطلب شد.»
وی با بیان اینکه، «فضای امنیتی در دانشگاه حاکم نیست و اینکه جریان اصلاحطلب نتوانسته است یک تشکل رسمی را تشکیل بدهد نتیجه بیقانونی خود این دوستان است»، تاکید میکند: «نه قبل از سال۹۲ و نه بعد از آن، هیچگاه یک فضای امنیتی در دانشگاه حاکم نبوده است و درحالحاضر همانند گذشته جریان دانشجویی پویا و فعال است؛ البته یک سری محدودیتهای دانشگاهی با توجه به رویکرد مدیران وجود دارد و این یک امر طبیعی است، اما شاهد فضای باز و تضارب آرا در دانشگاه بینالمللی هستیم.»
مجتبی تسنیمی، دیگر فعال اصولگرای این دانشگاه سوالات ما را از پختگی کامل برخوردار نمیداند و با ذکر این نکته که «سوالات شما، جزئی، موردی و مصداقی بوده و بعضا دارای جهتگیری است» از پاسخ دادن به فروردینامروز طفره رفته و میگوید: «اگر سوالاتتان را تغییر بدهید و مبنایی و کلیتر مطرح شود بهتر میتوان به آنها پاسخ داد!»
با آنچه دانشجویان می گویند؛ چه دانشجویان اصلاح طلب که مواضع صریح خود را پنهان نمی کنند و چه دانشجویان اصولگرا، که یکسره امنیتی بودن فضای دانشگاه را منکر می شوند، به نظر می رسد شرایط کنونی تا رسیدن به فضای مطلوب برای طرح و تضارب آرا و اندیشه ها در دانشگاه به دور از فشارهای سیاسی فاصله دارد ولی دورنما امیدوار کننده است.
در این گزارش، به بررسی این وضعیت در گفتوگو با تعدادی از فعالان دانشجویی این دانشگاه پرداختیم؛
تغییراتی که شتاب ندارد
محمد امینی، دبیر شورای صنفی و رفاهی دانشجویان دانشگاه بینالمللی درباره فضای سیاسی دانشگاههای قزوین به فروردین امروز میگوید: «بعد از روی کارآمدن هر دولتی تغییراتی از نظر سیاسی و فرهنگی در درون دانشگاه اتفاق خواهد افتاد، اما در دانشگاههای استان تغییرات اندکی را در دو سال گذشته شاهد بودیم، هر چند امیدواریم با آمدن استاندار جدید فضای بهتری برای جریانهای دانشجویی فراهم شود.»
این دانشجوی رشته زمینشناسی با بیان اینکه «هیچگاه واژه امنیتی برای محیط دانشگاه مناسب نیست»، میافزاید: «با تغییر رییس حراست دانشگاه، فضا مانند گذشته دیگر حالت امنیتی ندارد، اما هنوز آنچه که انتظار میرفت اتفاق نیافتاده است و برخی فشارها را در سویههای دیگر میبینیم؛ ولی بیشک این دوره قابل مقایسه با دوره تاریک قبل از سال۹۲ نیست.»
فرشاد سلطانی، دیگر دانشجوی دانشگاه بینالمللی با بیان اینکه، شرایط نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، معتقد است:«ایجاد فضای ترس در میان دانشجویان، تصمیمگیریهای خارج از آییننامهها، لغو مجوز نشریهها، مناظرهها و کرسیهای آزاداندیشی، دخالتهای بیش از حد حراست فیزیکی دانشگاه و تعطیلی شورای صنفی، تنها بخشی از اقداماتی بود که در دولت گذشته صورت گرفت.»
سلطانی به فضای این روزهای دانشگاه اشاره کرده و میگوید: «با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، امیدی برای احیای دوباره انجمنهای اسلامی، نشریات دانشجویی و پایان دادن به فضای تکصدایی ایجاد شد. در این دو سال، شاهد رویکرد مستقل مسوولان دانشگاهها در تصمیمگیریها و کوتاهشدن دست عوامل بیرونی بودیم و تغییر ریاست و همکاری دانشجویان با مسوولان سبب شد تا «بوی بهبود زِ اوضاع دانشگاه» شنیده شود.»
این دانشجوی فعال اصلاحطلب درعینحال میافزاید: «دو سال قبل درخواست تاسیس «انجمن دانشجویان ترقیخواه ایران اسلامی» تقدیم مسوولان مربوطه شد. ابتدا با بهانهگیری از لیست پیشنهادی برای هیات موسس، برخی آن هم بدون دلایل مستند کنار گذاشته شدند. سپس با طول دادن و تخطی از موعدهای مقرر در آییننامهها و عدم بررسی اساسنامه در مدت زمان مشخص شده بهانهتراشی کردند و در نهایت هم ماهها، هیات نظارت بر تشکلها با بهانههای واهی سعی در ادامه روند تکصدایی ماندن دانشگاه داشتند.»
تلاش برای تداوم فضای امنیتی
رضا غلامی دیگر دانشجوی اصلاحطلبی است که فضای ایجاد شده بعد از آمدن دولت یازدهم را مطلوب ارزیابی میکند و میگوید: «بعد از آمدن دولت تدبیر و امید، تغییر اساسی در برنامههای فرهنگی دانشگاه ایجاد شده، که برگزاری همایشها، نقد و بررسی رویکرد دولت در موضوعات مختلف و برگزاری کرسیهای آزاداندیشی از نشانههای این فضای ایجاد شده است.»
وی ادامه میدهد: «در دو سال گذشته شاهد حضور شخصیتهای برجسته اصولگرا و اصلاحطلب در دانشگاه بودیم، اما عدهای نمیخواهند در دانشگاه فضایی پویا جریان داشته باشد که این فشار ها هم از بیرون دانشگاه اعمال میشود و هم از داخل دانشگاه، در واقع از فضای پرشور میترسند.»
غلامی تاکید میکند: «جریان مقابل بهدنبال ایجاد فضای امنیتی در دانشگاه است، چون از این طریق میتواند به خواستههایش دست یابد. درست است که فضا خیلی در دانشگاه بهتر شده است، اما هنور هم فضای به نوعی امنینی است؛ گرچه جریان دانشجویی اصلاحطلب تلاش خود را برای شکستن این فضا و حرکت به سمت یک فضای باز سیاسی انجام داده است.»
وی با بیان اینکه در دانشگاه امام تنها دو تشکل تکصدایی دانشجویی؛ جامعه اسلامی و انجمن اسلامی فعال هستند، در خصوص انجمن اسلامی دانشگاه میگوید: «با اضافهکردن یک بند به اساسنامه تشکلهای دانشجویی، از ورود بسیاری از دانشجویان اصلاحطلب جلوگیری شد تا اصلاحطلبی نتواند در انجمن اسلامی اکثریت را بهدست آورد.»
این دانشجوی ارشد علوم سیاسی با بیان اینکه «با برچسبها و تخریبها نمیشود جلوی جریان اصلاحطلبی را گرفت» خاطرنشان میکند: «انجمن ترقیخواه که مراحل قانونی را با تمام ناملایمتهایی صورت گرفته، طی کرده بود در روز عضوگیری با بهانههای غیرقانونی متوقف شد تا جریان تکصدایی همچنان در این دانشگاه باقی بماند.»
فضای دانشگاه امنیتی نیست!
درهمینحال، آبتین عزیزی، دبیر سیاسی جامعه اسلامی دانشگاه بینالمللی، به عنوان یک تشکل دانشجویی اصولگرا در خصوص فضای سیاسی دانشگاه بعد از انتخابات سال ۹۲ به فروردینامروز میگوید: «بیشک نه تنها این فضا در دانشگاه بلکه در جامعه تغییر کرده و شاهد یک انتقال سیاست از یک رویکرد به رویکرد مقابل بودیم. در دانشگاه امام نیز با عوض شدن ۱۲۰ نفر فضا به نفع جریان اطلاحطلب شد.»
وی با بیان اینکه، «فضای امنیتی در دانشگاه حاکم نیست و اینکه جریان اصلاحطلب نتوانسته است یک تشکل رسمی را تشکیل بدهد نتیجه بیقانونی خود این دوستان است»، تاکید میکند: «نه قبل از سال۹۲ و نه بعد از آن، هیچگاه یک فضای امنیتی در دانشگاه حاکم نبوده است و درحالحاضر همانند گذشته جریان دانشجویی پویا و فعال است؛ البته یک سری محدودیتهای دانشگاهی با توجه به رویکرد مدیران وجود دارد و این یک امر طبیعی است، اما شاهد فضای باز و تضارب آرا در دانشگاه بینالمللی هستیم.»
مجتبی تسنیمی، دیگر فعال اصولگرای این دانشگاه سوالات ما را از پختگی کامل برخوردار نمیداند و با ذکر این نکته که «سوالات شما، جزئی، موردی و مصداقی بوده و بعضا دارای جهتگیری است» از پاسخ دادن به فروردینامروز طفره رفته و میگوید: «اگر سوالاتتان را تغییر بدهید و مبنایی و کلیتر مطرح شود بهتر میتوان به آنها پاسخ داد!»
با آنچه دانشجویان می گویند؛ چه دانشجویان اصلاح طلب که مواضع صریح خود را پنهان نمی کنند و چه دانشجویان اصولگرا، که یکسره امنیتی بودن فضای دانشگاه را منکر می شوند، به نظر می رسد شرایط کنونی تا رسیدن به فضای مطلوب برای طرح و تضارب آرا و اندیشه ها در دانشگاه به دور از فشارهای سیاسی فاصله دارد ولی دورنما امیدوار کننده است.
حامد نوریانی
