بدون تردید دهه فجر که از دوازدهم بهمن ماه همزمام با ورود بنیانگذار انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) آغاز می گردد و با راهپیمایی بیست دوم بهمن ماه و جشن پیروزی انقلاب پایان می یابد به مثابه ی فضای برای به نمایش گذاشتن عملکرد و برنامه یک ساله سازمان های مختلف و همچنین اجرای کردن برخی پروژه ها مبدل گشته است. رویدادی که هر سال سیلی از انبوه مراسم، جشنواره ها، همایش ها، کلنگ زنی ها و بازگشایی ها را در یک بازه کوتاه ده روزه به همراه خود دارد. فرآیندی که به نوعی می توان آن را تجدید بیعت مسوولین با مردم و مردم با نظام جمهوری اسلامی ایران دانست، اما آنچه در کنار این حرکت عظیم شکل می گیرد به نوعی خلاصه کردن راندمان کاری نهادها ی خصوصی و دولتی در یک بازه ده روزه می باشد که می توان از آن به عنوان نوعی نمایش یاد کرد و آن را نمی توان حرکتی بنیادی و اصولی دانست.
استان قزوین نیز امسال همگام و همسو با دیگر استان های کشور به ارایه آماری پیرامون برنامه های که به مناسبت ایام ا.. دهه فجر انجام می شود، می پردازد. حجم وسیعی از برنامه های عمرانی، فرهنگی، اقتصادی که از سوی سازمان های مختلف در این چند روز منتشر شده است همانند ۲۹۶ پروژه روستایی در قزوین، تدارک ۳۶ ویژه برنامه آموزش و پرورش، گاز رسانی به ۱۷ روستای در استان، اجرای ۷۰۰ برنامه به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی در استان قزوین و… از سوی دیگر جشنواره های استانی، منطقه ای، ملی و بین الملی بسیار همانند جشنواره بین المللی فیلم، تتاتر، موسیقی، هنرهای تجسمی و بسیاری دیگر که با یک حساب سر انگشتی می توان گفت شاید یک ایرانی نتواند در طول یک سال نیز در این حجم انبوه از جشنواره ها، برنامه ها، همایش ها و… حضور پیدا کند.
جشنواره فیلم فجر یک نمونه موفق از خیل جشنواره های بهمن ماهی می باشد که خوشبختانه با استمرار و تداوم سی و سه ساله خود به خوبی در جذب مخاطب و داشتن مقبولیت برای مخاطب عموم و همچنین رویدادی معتبر در عرصه بین الملل تبدیل گشته است. متاسفانه جشنواره فیلم فجر که همیشه نمادی از صف های طولانی در سرمای زمستان به شمار می رفت در چند سال اخیر با ریزش شدید مخاطب رو به رو شده است که می توان به سادگی دلایل آن را هم در افت کیفی جشنواره و هم وضعیت معیشت مردم مشاهده کرد.
امسال جشنواره فیلم فجر به صورت گسترده در استان های مختلف کشور برگزار نمی شود بی شک این خبری بود که توقع شنیدنش آنچنان دور از ذهن نبود. سید غلامرضا موسوی ریس شورای عالی تهیه کنندگان تنها از حضور جشنواره در سه استان کرمانشاه، البرز (کرج) و خراسان رضوی خبر داد. وی مسایل مالی را بهانه ای خوب دانست تا هر استانی که قصد میزبانی از جشنواره فیلم فجر را دارد باید از طریق استانداری هزینه های برگزاری جشنواره را متقبل بشوند. اتفاقی که وقتی در سال های گذشته صورت گرفت از روی برنامه مدون و مشخص انجام نگرفت پس نتیجه ای جز این نیز از آن نمی توان انتظار داشت.
اکران فیلم های جشنواره فجر از سوی برخی صاحب نظران اتفاقی مثبت و باعث رونق یافتن سینما در وضعیت کنونی سینما می توان به فال نیک گرفت و به عقیده گروهی دیگر حضور جشنواره در استان های مختلف کشور باعث خارج شدن جشنواره از فرم اصلی خود و به نوعی اکران عمومی رفتن در استان ها و پایین آمدن گیشه ها خواهد گشت. ولی با وجود تمام نظرات مثبت و منفی، جشنواره فیلم فجر سال گذشته برای سومین سال پیاپی در سینما مهتاب قزوین برگزار شد، استقبال ۶هزارنفری از اکران فیلم های جشنواره و همچنین قرار دادن سانس ویژه به درستی حضور پر تعداد علاقه مندان به این حوزه را در استان قزوین نشان داد.
استان قزوین با جمعیت در حدود یک میلیون نفر شاید شاید محق آن باشد که جشنواره فیلم فجر در آن به نمایش گذاشته شود و علاقه مندان بی شمار به این عرصه برای تماشای فیلم های جشنواره به تهران مراجعه نکنند و ساعت ها در مسیر نباشند، اما آنچه بسیار بیشتر از پخش جشنواره فیلم فجر و فرایند های بی شمار نمایشی که در دهه فجر صورت می گیرد شاید ساخت یک سالن سینما باشد. بدون تردید دو سالن سینما برای شهری با این جمعیت سابقه دیرینه فرهنگی، ناکافی است. قزوین شهری که بسیار پیرامون پتانسیل های فرهنگی و هنری آن سخن ها گفته شده، اما قدیمی ترین سینمای این شهر؛ سینما ملت، سال هاست که خاک می خورد و با وجود سالن بزرگ و نیاز به بودجه ای نه چندان زیاد برای بازسازی به مخروبه ای متروکه مبدل گشته است.
بدون شک اگر هزینه های که صرف مواردی بدون برنامه و فقط برای نمایش خرج می شود هر سال در دهه فجر برای انجام یک پروژه صورت بگیرد، جوانان پر استعداد قزوین امروز سالنی برای تمرین تئاتر، گالری برای ارایه آثار هنری، سالنی برای اجرای کنسرت، سالن استانداردی برای پخش فیلم و…. می داشتند.
به امید روزی که تنها برای دیدن فیلم های جشنواره به پایتخت برویم و نه برای تمرین تئاتر، دیدن فیلم، کنسرت موسیقی و داشتن هر آنچه که خود سزاوارش هستیم.
سید محمد حسین زرآبادی
استان قزوین نیز امسال همگام و همسو با دیگر استان های کشور به ارایه آماری پیرامون برنامه های که به مناسبت ایام ا.. دهه فجر انجام می شود، می پردازد. حجم وسیعی از برنامه های عمرانی، فرهنگی، اقتصادی که از سوی سازمان های مختلف در این چند روز منتشر شده است همانند ۲۹۶ پروژه روستایی در قزوین، تدارک ۳۶ ویژه برنامه آموزش و پرورش، گاز رسانی به ۱۷ روستای در استان، اجرای ۷۰۰ برنامه به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی در استان قزوین و… از سوی دیگر جشنواره های استانی، منطقه ای، ملی و بین الملی بسیار همانند جشنواره بین المللی فیلم، تتاتر، موسیقی، هنرهای تجسمی و بسیاری دیگر که با یک حساب سر انگشتی می توان گفت شاید یک ایرانی نتواند در طول یک سال نیز در این حجم انبوه از جشنواره ها، برنامه ها، همایش ها و… حضور پیدا کند.
جشنواره فیلم فجر یک نمونه موفق از خیل جشنواره های بهمن ماهی می باشد که خوشبختانه با استمرار و تداوم سی و سه ساله خود به خوبی در جذب مخاطب و داشتن مقبولیت برای مخاطب عموم و همچنین رویدادی معتبر در عرصه بین الملل تبدیل گشته است. متاسفانه جشنواره فیلم فجر که همیشه نمادی از صف های طولانی در سرمای زمستان به شمار می رفت در چند سال اخیر با ریزش شدید مخاطب رو به رو شده است که می توان به سادگی دلایل آن را هم در افت کیفی جشنواره و هم وضعیت معیشت مردم مشاهده کرد.
امسال جشنواره فیلم فجر به صورت گسترده در استان های مختلف کشور برگزار نمی شود بی شک این خبری بود که توقع شنیدنش آنچنان دور از ذهن نبود. سید غلامرضا موسوی ریس شورای عالی تهیه کنندگان تنها از حضور جشنواره در سه استان کرمانشاه، البرز (کرج) و خراسان رضوی خبر داد. وی مسایل مالی را بهانه ای خوب دانست تا هر استانی که قصد میزبانی از جشنواره فیلم فجر را دارد باید از طریق استانداری هزینه های برگزاری جشنواره را متقبل بشوند. اتفاقی که وقتی در سال های گذشته صورت گرفت از روی برنامه مدون و مشخص انجام نگرفت پس نتیجه ای جز این نیز از آن نمی توان انتظار داشت.
اکران فیلم های جشنواره فجر از سوی برخی صاحب نظران اتفاقی مثبت و باعث رونق یافتن سینما در وضعیت کنونی سینما می توان به فال نیک گرفت و به عقیده گروهی دیگر حضور جشنواره در استان های مختلف کشور باعث خارج شدن جشنواره از فرم اصلی خود و به نوعی اکران عمومی رفتن در استان ها و پایین آمدن گیشه ها خواهد گشت. ولی با وجود تمام نظرات مثبت و منفی، جشنواره فیلم فجر سال گذشته برای سومین سال پیاپی در سینما مهتاب قزوین برگزار شد، استقبال ۶هزارنفری از اکران فیلم های جشنواره و همچنین قرار دادن سانس ویژه به درستی حضور پر تعداد علاقه مندان به این حوزه را در استان قزوین نشان داد.
استان قزوین با جمعیت در حدود یک میلیون نفر شاید شاید محق آن باشد که جشنواره فیلم فجر در آن به نمایش گذاشته شود و علاقه مندان بی شمار به این عرصه برای تماشای فیلم های جشنواره به تهران مراجعه نکنند و ساعت ها در مسیر نباشند، اما آنچه بسیار بیشتر از پخش جشنواره فیلم فجر و فرایند های بی شمار نمایشی که در دهه فجر صورت می گیرد شاید ساخت یک سالن سینما باشد. بدون تردید دو سالن سینما برای شهری با این جمعیت سابقه دیرینه فرهنگی، ناکافی است. قزوین شهری که بسیار پیرامون پتانسیل های فرهنگی و هنری آن سخن ها گفته شده، اما قدیمی ترین سینمای این شهر؛ سینما ملت، سال هاست که خاک می خورد و با وجود سالن بزرگ و نیاز به بودجه ای نه چندان زیاد برای بازسازی به مخروبه ای متروکه مبدل گشته است.
بدون شک اگر هزینه های که صرف مواردی بدون برنامه و فقط برای نمایش خرج می شود هر سال در دهه فجر برای انجام یک پروژه صورت بگیرد، جوانان پر استعداد قزوین امروز سالنی برای تمرین تئاتر، گالری برای ارایه آثار هنری، سالنی برای اجرای کنسرت، سالن استانداردی برای پخش فیلم و…. می داشتند.
به امید روزی که تنها برای دیدن فیلم های جشنواره به پایتخت برویم و نه برای تمرین تئاتر، دیدن فیلم، کنسرت موسیقی و داشتن هر آنچه که خود سزاوارش هستیم.
سید محمد حسین زرآبادی
