از جمله اقدامات او در دوره صدارتش را می توان به مقابله موثر این شخصیت کارآمد با بیماری وبا اشاره کرد. سالار اکرم که در سال ۱۳۲۲ قمری از شیوع وبا در تهران با خبر شده بود برای آنکه از سرایت این بیماری مهلک در قزوین پیشگیری کند دست به اقدامات پیشگیرانهای زد که تا آن زمان سابقهای نداشت. روزنامه تربیت، از نشریات قزوین در دوره قاجاریه، درباره برخی از اقدامات وی برای مقابله با وبا نوشته است:
«بدوا بر سر هر نهری دو نفر فرّاش معین فرموده به هر یک روزی چهار قران دادند و قدغن نمودند که شستن لباس و کثافات را منع نمایند، سهل است نگذاردند کسی دست و روی خود را هم در نهر بشوید. بعد حکم فرموده، تمامت دکانهای کلهپزی و کبابی و حلیمپزی و دباغخانهها را که باعث تولید انواع کثافات است را بستند و مالیات دیوانی آنها را تمام در ظرف سهماه از کیسه خود دادند. میوهها را طوری قدغن فرمودهاند که مردم در تمتع از فواکه در آرزوی وصال آن به خیال قانع شدهاند. در تمام دروازههای شهر، دوا و اسید فینیک و سوبلیمه حاضر و هر کسی میخواست وارد شهر شود، تمام لباس و سر و صورت او را با دواهای مزبور شستوشو میدادند. دیگر حکم فرمود تمام زبالهها و کثافات شهر را بردند در یک فرسخی شهر، زیر خاک دفن کردند. صبح و شام کوچهها را به وسیلۀ آب و جارو تنظیف مینمودند و هر کس مبتلا میشد، قیمت لباس او را به ورثه داده، پوشاک مریض را به آتش میسوزاندند. نتیجۀ این اقدامات حکیمانه آن شد که از وبا اگر دیده شد، اثر مختصری بود، زیرا از ۴۰ هزار نفوس سکنۀ این شهر به موجب راپورتهای صحیحه، در کل مدت ِ ابتلا ۱۴۰ نفر مبتلا شدند.»
«بدوا بر سر هر نهری دو نفر فرّاش معین فرموده به هر یک روزی چهار قران دادند و قدغن نمودند که شستن لباس و کثافات را منع نمایند، سهل است نگذاردند کسی دست و روی خود را هم در نهر بشوید. بعد حکم فرموده، تمامت دکانهای کلهپزی و کبابی و حلیمپزی و دباغخانهها را که باعث تولید انواع کثافات است را بستند و مالیات دیوانی آنها را تمام در ظرف سهماه از کیسه خود دادند. میوهها را طوری قدغن فرمودهاند که مردم در تمتع از فواکه در آرزوی وصال آن به خیال قانع شدهاند. در تمام دروازههای شهر، دوا و اسید فینیک و سوبلیمه حاضر و هر کسی میخواست وارد شهر شود، تمام لباس و سر و صورت او را با دواهای مزبور شستوشو میدادند. دیگر حکم فرمود تمام زبالهها و کثافات شهر را بردند در یک فرسخی شهر، زیر خاک دفن کردند. صبح و شام کوچهها را به وسیلۀ آب و جارو تنظیف مینمودند و هر کس مبتلا میشد، قیمت لباس او را به ورثه داده، پوشاک مریض را به آتش میسوزاندند. نتیجۀ این اقدامات حکیمانه آن شد که از وبا اگر دیده شد، اثر مختصری بود، زیرا از ۴۰ هزار نفوس سکنۀ این شهر به موجب راپورتهای صحیحه، در کل مدت ِ ابتلا ۱۴۰ نفر مبتلا شدند.»
شکوفه سلیمانی
