ندا پس از حضور در تیمهای ملی زیر ۱۳ و ۱۴ سال و کسب دو عنوان نایبقهرمانی غرب آسیا این روزها تمرینات خود را همراه با تیم ملی زیر ۱۶ سال پشت سرمی گذارد تا برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا که مهرماه امسال در بنگلادش برگزار میشود، آماده کند.
اردوی تیم ملی تمام شد و باید الآن در حال استراحت باشی، شرایط و آمادگی تیم ملی چطور است؟ به نظرت ایران در مسابقات آسیایی شانسی برای قهرمان شدن دارد؟
همه بازیکنان خیلی خوب و آماده هستند، آنهایی که در اردو حاضرند واقعاً فوتبال را عالی بازی میکنند و مطمئنم اگر مثل تمرینات دربازیها خوب باشیم قهرمان آسیا خواهیم شد.
قبلا هم پیراهن تیم ملی را پوشیده بودی، درست است؟
بله من در ردههای زیر ۱۳ و ۱۴ سال هم عضو تیم ملی بودم. در هر دو رده مقام نایبقهرمانی مسابقات غرب آسیا را که در کشور سریلانکا برگزارشده بود را به دست آوردیم.
پست تخصصیات کجاست؟
هافبک وسط بازی میکنم.
عضو تیم باشگاهی هم هستی؟
فعلاً نه! البته تیم فوتبال بانوان استقلال برای امسال من را میخواست و قرار بود با این تیم قرارداد ببندم اما از شانس بدم این تیم به خاطر مشکلات مالی منحل شد و دیگر در لیگ برتر حاضر نمیشود، شاید قسمت این بود که استقلالی نشوم.
پس رو کردی که استقلالی هستی؟
من در ایران طرفدار هیچ تیم باشگاهی نیستم!
جالب است، پس حتماً باید طرفدار یکی از تیمهای لیگ جزیره (انگلیس) یا لالی گا باشی؟
درست حدس زدید، من طرفدار رئال مادرید هستم.
الگوی خاصی را هم در میان بازیکنان داری؟
از بازی کریستیانو رونالدو و نیمار خوشم میآید و دوست دارم مثل آنها فوتبال بازی کنم.
بهجز استقلال از تیمهای دیگر پیشنهاد نداشتی؟
بیشتر بازیکنان برای قرارداد بستن سنشان باید به ۱۷ سال به بالا برسد اما شرایط استقلال فرق میکرد و به خاطر نزدیکی به تهران میتوانستم با این سنم مشکلی برای حضور در این تیم نداشته باشم. ولی حالا باید دو، سه سالی صبر کنم تا در لیگ برتر فوتبال خانمها بازی کنم.
راستی قزوین مگر تیم فوتبال دختران و خانمها هم دارد که تو به تیم ملی راه پیدا کردی؟
تا آنجا که میدانم در تمام ایران فقط قزوین و یزد و معدودی دیگر از استانها تیم فوتبال خانمها ندارند، حتی قمیها تیم فوتبال زنان دارند.
چرا؟!
نمیدانم، مربیمان خیلی تلاش کرد تیم فوتبال خانمها را در قزوین راه بیندازد اما نگذاشتند، انگار بعضیها به لحاظ مذهبی مخالفاند و میگویند خوب نیست در شهر و استان ما فوتبال زنان داشته باشیم درصورتیکه بازیهای ما پشت درهای بسته و باحجاب برگزار میشود.
با این وضعیت پس چطور توانستی به تیم ملی برسی؟
من در مسابقات فوتسال آموزشگاهی دختران بازیهای خوبی انجام دادم و به تیم استان دعوت شدم، کمی بعد خانم آمنه محمودی مربی ما به من گفت که تو را انتخاب کردهاند که بروی تهران برای تیم ملی آزمون بدهی، من هم رفتم و در تمرینات خوب ظاهر شدم و به اردوی تیم ملی دعوت شدم.
گفتی از ۱۳ سالگی به تیم ملی دعوت و در اردوها حاضر میشدی با این سن و سال برایت سخت نبود؟
چرا واقعاً هم برای من و هم خانواده رفتوآمد دائمی به اردوها و تمرینات خیلی سخت بود بهخصوص که هزینهای هم به ما حتی برای رفتوآمدها داده نمیشد اما بالاخره به عشق فوتبال و تیم ملی این سختیها را تحمل کردم و از کارم پشیمان نیستم.
خیلی از خانمها و دخترها از مستطیل سبز متنفرند و از فوتبال خوششان نمیآید، چطور شد که اصلاً به فوتبال علاقهمند شدی؟
عمو و دایی من فوتبالیست بودند و فوتبالشان هم خیلی خوب بود، همین جرقهای شد که به توپ فوتبال علاقهمند شوم تا اینکه دیدم کمکم خودم هم فوتبالیست شدم.
به نظرت چه فرق و تفاوتی بین فوتبال خانمها و آقایان هست؟
تفاوتش مثل زمین و آسمان هست، برای آقایان امکانات و پول و همهچیز هست اما در بخش خانمها فقط علاقه هست وگرنه از امکانات و پول زیاد خبر نیست.
رضا اولادی
