زخم جنگ بر تن تولید

صبح هنوز کامل روشن نشده بود که صدای انفجار، سکوت شهر صنعتی البرز را شکست؛ همان چند ثانیه‌ای که کافی بود تا بخشی از یکی از مهم‌ترین واحدهای صنعتی کشور، در میان دود و آهن و آوار فرو بریزد. جایی که تا همین چند روز قبل، صدای دستگاه‌ها و رفت‌وآمد کارگرانش نشانه ادامه زندگی بود، حالا بوی سوختگی و اضطراب در آن پیچیده است. با این حال، روایت این روزهای صنعت قزوین فقط روایت تخریب نیست؛ روایت کارگرانی است که میان نگرانی اجاره خانه و قسط و بیمه، هنوز از بازسازی حرف می‌زنند و مدیرانی که زیر سقف‌های ترک‌خورده، تلاش می‌کنند چراغ تولید خاموش نشود.