گاهی ارزش یک قهرمانی را نه مدال طلا، که حرفهایی نشان میدهد که پس از بازگشت بر زبان قهرمان جاری میشود. «داود علیپوریان»، کاپیتان قزوینی تیم ملی والیبال نشسته، این بار تنها با نهمین قهرمانی جهان و عنوان بهترین پاسور مسابقات به کشور بازنگشت؛ او از رنجهای پنهان ورزشکارانی سخن گفت که با کمترین امکانات، اما با بیشترین تعصب، پرچم ایران را بر فراز جهان به اهتزاز درآوردند.