حمیده چوبک؛ پاسدار حافظه تاریخ

گریه‌اش، گریه یک مدیر یا یک باستان‌شناس نبود؛ اشک‌های زنی بود که سال‌ها بار سنگین یک آرزو را بر دوش کشیده بود. لحظه ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در یونسکو، اشک‌های «حمیده چوبک» بیش از هر سخنی، روایتگر سال‌ها پژوهش، پیگیری و ایستادگی برای حفظ بخشی از هویت تاریخی ایران بود.