پدرش در همین سن، خانه داشت، خانواده تشکیل داده بود و آینده را کموبیش میشناخت. خودش اما در ۳۱سالگی هنوز نمیداند سال آینده در قزوین خواهد بود یا در کشوری دیگر. پدر از ثبات میگوید و پسر از مهاجرت. پدر از سالهای کار و ساختن زندگی حرف میزند و پسر از بازاری که به گفته او دیگر شبیه گذشته نیست این فقط روایت یک خانواده نیست؛ داستان فاصلهای است که آرامآرام میان تجربه والدین و رؤیای فرزندان شکل گرفته است.
«علی رحمانی» رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی قزوین در نشست شورای برنامهریزی و توسعه استان نسبت به کاهش شدید نرخ باروری و بسته شدن پنجره جمعیتی استان هشدار داد.
ازدواج، روزگاری سادهترین و شیرینترین آرزوی جوانان بود، امروز بیش از هر زمان دیگری زیر سایه سنگین دغدغههای معیشتی، بیثباتی شغلی و تغییر ارزشها رنگ میبازد. در قزوین، شهری که همواره سنتهای خانوادگی و فرهنگی جایگاه پررنگی در زندگی مردم داشته است، آمارهای تازه از کاهش ازدواج خبر میدهد؛ آماری که دیگر فقط اعداد و درصدهای سرد نیست، بلکه نشانهای از تحولی عمیق در نگرش و رفتار نسل جدید است.
از ابتدای تاریخ تا کنون، خانواده اولین واحد اجتماعی تعریف شده است. واحدی که از ازدواج زن و مرد شکل گرفته و با تولد فرزندان تکمیلتر میشود. البته لزوما اعضای یک خانواده را همسران و فرزندان تشکیل نمیدهند؛ بلکه بسته به شرایط و نوع زندگی، افراد دیگری هم در جمع خانواده قرار میگیرند و یا از اعضای آن کاسته میشوند. اما به طور عموم، واحد خانواده شامل والدین و فرزندان میباشد.