مدیرکل حفاظت محیط زیست استان قزوین با هشدار نسبت به قرار گرفتن دشت قزوین در وضعیت «ممنوعه بحرانی» گفت: افت سالانه آبهای زیرزمینی به بیش از یک متر رسیده است؛ هشداری که در کنار نگرانی درباره آینده باغستان سنتی قزوین، ضرورت بازنگری در الگوی مصرف آب و حرکت به سوی توسعه پایدار را بیش از گذشته یادآوری میکند.
خیابانی که قرار بود ترافیک را روانتر کند، امروز در قلب قزوین به نماد تنش میان توسعه و تاریخ تبدیل شده است. در شهری که هر خشتش بوی گذشته میدهد، بولدوزرها تنها آسفالت نمیریزند، بلکه لایههای هویت را هم میخراشند. آیا میتوان با نادیده گرفتن بافت تاریخی، شهری نو ساخت که روح داشته باشد؟ قزوین این روزها در برابر چنین پرسشی ایستاده است.
برنامهریزی شهری، فعالیتی صرفاً فنی و علمی نیست، بلکه در بستر ایدئولوژیهای حاکم و منافع گروههای ذینفوذ تعریف میشود. در فرآیند تهیه طرحهای جامع و تفصیلی، همواره منافع گروههای خاص در اولویت قرار میگیرد، به نحوی که منجربه نابودی فضاهای طبیعی، افزایش سوداگری زمین، آلودگیهای زیستمحیطی و در نهایت، شکلگیری شهرهای ناعادلانه میشود.