06 می
نان شب، داروی صبح
28 آوریل
هماندیشی، در سایه افول رسانه مستقل
11 آوریل
مشقهایی که خطخطی میشوند
23 فوریه
زندگی در خاموشی
21 فوریه
تغییر در وقت اضافه
- امروز : جمعه - ۲۵ اردیبهشت - ۱۴۰۵
- برابر با : 29 - ذو القعدة - 1447
- برابر با : Friday - 15 May - 2026
«شقایق» دوباره تعطیل شد
در روزهایی که مسئولان کشور از حفظ همدلی و وحدت اجتماعی در شرایط جنگی میگویند، بسته شدن دوباره مجموعه فرهنگی ورزشی «شقایق» برای بسیاری از شهروندان قزوینی فقط تعطیلی یک فضای ورزشی نیست؛ بلکه نشانهای از همان سردرگمی همیشگی در مدیریت فضاهای عمومی شهر است. زمینی که سالها با کمترین امکانات، به پاتوق ورزش صبحگاهی و عصرگاهی جوانان، خانوادهها و شهروندان تبدیل شده بود، حالا بار دیگر پشت بنر «تعمیرات عمرانی تا اطلاع ثانوی» خاموش مانده است.
نقش رسانهها در نبرد روایتها
جنگ، فقط صدای انفجار و آژیر نیست؛ جنگ، پیش از آنکه آثارش بر زمین بنشیند، در ذهنها شکل میگیرد. در روزهایی که خبر با سرعت میان گوشیها و شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود، حقیقت بیش از همیشه در معرض تحریف، اغراق و حتی فراموشی قرار میگیرد. در چنین فضایی، رسانهها دیگر صرفاً ناقل خبر نیستند؛ آنها به بازیگران اصلی میدان افکار عمومی تبدیل میشوند، جایی که امید و هراس، اعتماد و بیاعتمادی، در چند خط خبر یا یک روایت شکل میگیرد و به نوعی این روزها جنگ اصلی جنگ روایت ها بدل می شود.
چگونه کودکان دوباره لبخند میزنند
قرار بود جهان برای کودکان با رنگ مداد شمعی روایت شود؛ با دویدن در حیاط مدرسه، با قصههای پیش از خواب و با موسیقیهای سادهای که بیدغدغه در خانه میپیچد. اما تاریخ بارها این تصویر را شکسته است. جنگها، بیماریها، بلایای طبیعی و بحرانهای اجتماعی، نهفقط بزرگسالان که کودکان را نیز درگیر کردهاند. کودک بودن هیچگاه مصونیتی مطلق نبوده است؛ از بمب اتمی هیروشیما و هولوکاست تا جنگها و ناآرامیهای معاصر، کودکان نیز سهم خود را از ترس، فقدان و ناامنی بردهاند.
زنگ خطر در سالهای مدرسه؛
اعتیاد جوانتر میشود
هوای عصرگاهی شهرک کوثر سرد است. چند نوجوان کنار هم ایستادهاند؛ خندههایی کوتاه، سیگاری دستبهدست میشود و گفتوگوهایی که بیشتر از جنس بیحوصلگی است تا شادی. اعتیاد همیشه از کوچههای تاریک آغاز نمیشود؛ گاهی از همین جمعهای کوچک، از همین «تفنن»های ساده و بیخطر بهنظررسیده شروع میشود.
ناآرامیهای اجتماعی و بحران گفتوگو در جامعه
ناآرامیهای اخیر فقط خیابانهای ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسانهای بیپناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بیآنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانوادههایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.
بررسی طرح مسکن زنان سرپرست خانوار در قزوین؛
هشت سال انتظار برای یک سقف
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
گزارشی از کسانی که هر روز رنج می برند؛
زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
بازار در آستانه عید چگونه است؟
حال ما خوب است اما تو باور نکن
استراتژی اصلاحطلبان و اصولگرایان در پسا دی؛
معمای مشارکت
«ندا بغدادی» در گفتوگو با فروردین امروز:
موسیقی جهان را آرام میکند
آخرین مطالب
21فوریه
صراحت در روزهای التهاب؛
مظفری و بازتعریف خطبه در بزنگاه دیماه
حوادث تلخ دیماه، تنها خیابانهای قزوین را متأثر نکرد؛ تریبونها نیز رنگ دیگری گرفتند. آیتالله «حسین مظفری» که پیشتر بیشتر با لحن آرام و خطبههای کمتنش شناخته میشد، در هفتههای پس از آن وقایع، با صراحتی کمسابقه وارد میدان شد. هشدار به افرادی که برای شعار دادن فراخوان داده بودند، استفاده از واژه «مزدور» برای برخی عناصر فعال در اعتراضات و ناآرامیها و تهدید به واکنش مردمی، نشان داد که امام جمعه قزوین تصمیم گرفته در این مقطع، موضعی روشن و بیابهام اتخاذ کند.
20فوریه
واکاوی حوادث تلخ دیماه در قزوین؛
تراژدیِ ناشنوایی
قزوین در ۱۸ و ۱۹دیماه فقط شاهد یک واقعه تلخ نبود؛ به آیینهای بدل شد که در آن، آنچه سالها زیر پوست شهر انباشته شده بود، بیپرده دیده شد: خشمهای فروخورده، بیاعتمادیهای مزمن، زبانهایی که دیگر به هم نمیرسیدند و خانوادههایی که ناگهان در میانه التهاب، زندگیشان به دو نیم شد. مرگ انسانها، در هر زمینه و هر شرایطی، خط قرمزی است که جامعه نباید از آن عبور کند؛ و وقتی این خط شکسته میشود، مسئله دیگر صرفاً «مدیریت بحران» نیست، بلکه پرسشی بنیادیتر پیش روی ما قرار میگیرد: چگونه به نقطهای رسیدهایم که جان انسانها در میدان التهاب، چنین بیپناه میشود؟
19فوریه
تکنوکراتی که بالاخره مدیر شد؛
«صمت» در سودای تخصص
تغییر در رأس سازمان عریض و طویل صنعت، معدن و تجارت قزوین، دیرتر از آنچه انتظار میرفت بالاخره در این دولت اتفاق افتاد؛ آن هم در استانی که پس از اتفاقات دیماه هنوز از التهاب فاصله نگرفته بود. حالا «کامران لشگری»، پس از ۲۸سال حضور در بدنه سازمان، بر صندلیای نشسته که سالها با آن زندگی کرده است.
07فوریه
ناآرامیهای اجتماعی و بحران گفتوگو در جامعه
ناآرامیهای اخیر فقط خیابانهای ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسانهای بیپناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بیآنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانوادههایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.
05فوریه
با حضور استاندار و مسئولان استانی؛
فاز نخست کارخانه سیم و کابل «ساتراپ ثقفی» افتتاح شد
در مراسمی با حضور استاندار قزوین و جمعی از مسئولان؛ فاز نخست کارخانه سیم و کابل ساتراپ ثقفی با سرمایهگذاری بیش از هزار میلیارد تومان در شهرصنعتی البرز به بهره برداری رسید.
03فوریه
در نشست خبری با رسانهها بیان شد؛
روایت «نوذری» از حوادث تلخ دیماه قزوین
نشست خبری استاندار قزوین، چند روز پس از حوادث تلخ و کمسابقه دیماه، نه یک برنامه معمول مناسبتی بود و نه صرفاً گزارشی از عملکرد دولت در آستانه دهه فجر. این نشست، نخستین بازگشت خبرنگاران به ساختمان استانداری پس از آسیبدیدگی آن محسوب میشد؛ بازگشتی به مکانی که هنوز نشانههای بحران را بر خود داشت و پرسشهای افکار عمومی، پیش از هر پاسخ رسمی، در فضای آن سنگینی میکرد.
29ژانویه
دو شب تلخ در زمستان قزوین؛
وقتی غم از این شهر گذشت
شبهایی هست که شهر فقط تاریک نمیشود؛ سنگین میشود، تلخ میشود و غم، آرام و بیصدا از کوچهها عبور میکند. هجدهم و نوزدهم دیماه برای قزوین از همین جنس شبها بود؛ شبهایی که صدای آژیر، دود،شلیک گلوله، اضطراب و خبرهای ضدونقیض، جای گفتوگو و آرامش را گرفت. آنچه در این دو شب رخ داد، نه صرفاً یک ناآرامی مقطعی بود و نه فقط یک بحران امنیتی. قزوین با واقعیتی تلخ روبهرو شد: جان انسانهایی از دست رفت و زخمی عمیق در حافظه اجتماعی این شهر باقی ماند.
06ژانویه
بیانیه جبهه اصلاحات استان قزوین؛
ریشه بحرانها سیاسی است و حفظ جان شهروندان باید خط قرمز باشد
به دنبال بروز اعتراضات اخیر در نقاط مختلف کشور، جبهه اصلاحات استان قزوین با انتشار بیانیهای رسمی، ضمن تحلیل زمینههای شکلگیری نارضایتیهای اجتماعی، نسبت به مخاطرات تداوم وضعیت موجود هشدار داد و بر ضرورت بازنگری جدی در سیاستهای حاکمیتی تأکید کرد.
25دسامبر
بررسی طرح مسکن زنان سرپرست خانوار در قزوین؛
هشت سال انتظار برای یک سقف
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
23دسامبر
گزارشی از کسانی که هر روز رنج می برند؛
زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
