ارزیابی کارشناسان حوزه ورزش استان از پتانسیلها و نقاط ضعف و قوت ورزش بسیار مهم و حائز اهمیت میباشد. داشتن اشراف و اطلاعات واقعی از وضعیت کنونی ورزش استان گام اول در راستای ارائه یک برنامه چهارساله برای پیشرفت است.
اگر عزم و ارادهای در این زمینه وجود داشته باشد میتوانیم امیدوار باشیم که ورزش استان حداقل حضوری موفقتر نسبت به المپیک "ریو" در آوردگاه "توکیو ۲۰۲۰" خواهد داشت. اضافه شدن رشتههای صخرهنوردی و کاراته، امید استان را برای کسب سهمیه المپیک افزایش داده است اما پیش مقدمه حضور موفقتر در المپیک؛ رقابتهای بازیهای آسیایی "جاکارتای اندونزی" است. برنامهریزی اولیه برای این رقابت انجام شده ولی مثل اینکه حواشی و فشارهای وارده به ورزش استان به قدری زیاد است که قدرت تصمیمگیری و برنامهریزی را از مدیران ورزش گرفته است. انتظار جامعه ورزشی استان این است که یکبار برای چندماه آینده تصمیم اساسی گرفته شود و با تعیین تکلیف و تقویت جایگاه مدیریت ورزش استان برنامهریزی دقیقتری برای تحول در ورزش قزوین صورت گیرد.
برای موفقیت در المپیک روزها و ماهها بسیار مهم هستند و در روزهایی که ما درگیر حاشیهها هستیم سرنوشت مدالهای المپیک "توکیو" از الان مشخص میشود.
دوم- همگان دیدند که کشتی چه غروری به ورزش کشور در آوردگاه المپیک داد، اهمیت این رشته به حدی بود که شکست یا پیروزی کشتیگیران تاثیر شگرفی بر احساس غرور ایرانیان داشت. اما باز هم این رشته پرطرفدار که یک مدال برنز در المپیک لندن برای ورزش استان به ارمغان آورده این روزها سر درگم است. شنیدیم که مسوولین فدراسیون هرگونه اقدامی برای برگزاری مجمع را به بعد از المپیک ریو موکول کردهاند که این تصمیم هم در نوع خود جالب بود!
اما به هر حال در روزهایی که المپیک پایان یافته باید هر چه زودتر تکلیف کشتی قزوین مشخص شود و با برگزاری مجمع یا هر تصمیمی که به صلاح کشتی است روزهای برزخی گوش شکستههای قزوین به پایان برسد.
در جریان برگزاری المپیک؛ نوجوانان و جوانان زیادی علاقهمند به این رشته ورزشی شدند ولی بستر و برنامهای برای جذب این انگیزهها و استعدادها مشاهده نشد. وقتی خانه کشتی قزوین با مشکلات و تنگناهای زیادی دست و پنجه نرم میکند اگر فکری هرچه زودتر برای کشتی قزوین نکنیم دوران فرصت سوزی کشتی ادامه پیدا میکند و حسرتی که از نداشتن ورزشکار در المپیک و مسابقات آسیایی و… می خوریم، ادامه خواهد داشت.
امیر رجبی
اگر عزم و ارادهای در این زمینه وجود داشته باشد میتوانیم امیدوار باشیم که ورزش استان حداقل حضوری موفقتر نسبت به المپیک "ریو" در آوردگاه "توکیو ۲۰۲۰" خواهد داشت. اضافه شدن رشتههای صخرهنوردی و کاراته، امید استان را برای کسب سهمیه المپیک افزایش داده است اما پیش مقدمه حضور موفقتر در المپیک؛ رقابتهای بازیهای آسیایی "جاکارتای اندونزی" است. برنامهریزی اولیه برای این رقابت انجام شده ولی مثل اینکه حواشی و فشارهای وارده به ورزش استان به قدری زیاد است که قدرت تصمیمگیری و برنامهریزی را از مدیران ورزش گرفته است. انتظار جامعه ورزشی استان این است که یکبار برای چندماه آینده تصمیم اساسی گرفته شود و با تعیین تکلیف و تقویت جایگاه مدیریت ورزش استان برنامهریزی دقیقتری برای تحول در ورزش قزوین صورت گیرد.
برای موفقیت در المپیک روزها و ماهها بسیار مهم هستند و در روزهایی که ما درگیر حاشیهها هستیم سرنوشت مدالهای المپیک "توکیو" از الان مشخص میشود.
دوم- همگان دیدند که کشتی چه غروری به ورزش کشور در آوردگاه المپیک داد، اهمیت این رشته به حدی بود که شکست یا پیروزی کشتیگیران تاثیر شگرفی بر احساس غرور ایرانیان داشت. اما باز هم این رشته پرطرفدار که یک مدال برنز در المپیک لندن برای ورزش استان به ارمغان آورده این روزها سر درگم است. شنیدیم که مسوولین فدراسیون هرگونه اقدامی برای برگزاری مجمع را به بعد از المپیک ریو موکول کردهاند که این تصمیم هم در نوع خود جالب بود!
اما به هر حال در روزهایی که المپیک پایان یافته باید هر چه زودتر تکلیف کشتی قزوین مشخص شود و با برگزاری مجمع یا هر تصمیمی که به صلاح کشتی است روزهای برزخی گوش شکستههای قزوین به پایان برسد.
در جریان برگزاری المپیک؛ نوجوانان و جوانان زیادی علاقهمند به این رشته ورزشی شدند ولی بستر و برنامهای برای جذب این انگیزهها و استعدادها مشاهده نشد. وقتی خانه کشتی قزوین با مشکلات و تنگناهای زیادی دست و پنجه نرم میکند اگر فکری هرچه زودتر برای کشتی قزوین نکنیم دوران فرصت سوزی کشتی ادامه پیدا میکند و حسرتی که از نداشتن ورزشکار در المپیک و مسابقات آسیایی و… می خوریم، ادامه خواهد داشت.
امیر رجبی
