تبعید ۱۸‌ماهه به قزوین

کاشانی که جهت افشای اهداف احمد قوام‌السلطنه و روشنگری مردم نسبت به تلاش نخست‌وزیر برای سرکوب مخالفان و فتح مجلس، مسافرت تهران-مشهد را آغاز کرده بود هنگام حضور در سمنان، با درگیری خونین میان کارگران توده‌ای و سایر کارگران سمنانی روبرو شد. هیات اعزامی از سوی قوام، کاشانی را مسبب این اتفاق معرفی کرد، لذا ماموران نیمه‌شب ۲۸ تیر ۱۳۲۵ وی را در راه شاهرود-سبزوار توقیف و به املاک سالار منصور (غفار یگانه) در روستای بهجت‌آباد قزوین تبعید کردند.
مدتی بعد، آیت‌اله سیدمحمد بهبهانی طی سخنانی خطاب به شاه، خواستار آزادی آیت‌اله کاشانی شد. شاه هم دستوراتی دراین مورد به قوام داده و قرار شد اقداماتی جهت رفاه حال وی انجام شود. کاشانی در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ از بهجت‌آباد به قزوین منتقل شده و به حالت حبس و تبعید در  این شهر ماند. تا اینکه در دی‌ماه ۱۳۲۵ از طرف مردم تهران به نمایندگی مجلس انتخاب شد؛ ولی دولت قوام، مانع از راهیابی کاشانی به مجلس گردید و نام وی را درحالی‌که در آن زمان، تهران دوازده نماینده داشت، به‌عنوان چهاردهمین نفر معرفی کرد!
ادامه تبعید کاشانی، واکنش محافل مذهبی را نیز برانگیخت. نشریه «آیین اسلام» که ازجمله نشریات وابسته به هیات‌های مذهبی پایتخت بود در شماره ۱۴۳ منتشره در یکم دی‌ماه سال ۱۳۲۵ در مطلبی زیر عنوان؛ «آیت‌اله کاشانی هنوز در قزوین است» به قلم مدیر این نشریه نوشت: «ما بسیار متاسفیم که چنین مرد شریف با همهء آن خدمات دینی و ملی خود در ایام جنگ دو سال تحت فشار سیاست‌های شوم با بدترین اوضاع زندانی شده‌اند و پس از پایان جنگ و استخلاص حضرت معظم‌له بار دیگر به چنگال سیاست گرفتار و مدتی در زندان بهجت‌آباد با مزاج علیل و حال پیری بسر می‌بردند. مگر آیت‌اله کاشانی چه کرده و کدام جرمی را مرتکب شده که سزاوار چنین شکنجه‌هایی می‌باشد…».
در مدت تبعید ۱۸‌ماهه آیت‌اله کاشانی در قزوین، مردم این شهر توجه و عنایت خاصی نسبت به ایشان داشتند تا اینکه براثر فشارهای سیاسی از سوی علما و مردم، کاشانی توانست در ۱۵ آذر ۱۳۲۶ مجدداً به تهران بازگردد.