او در ابتدای صحبتهایش با اشارهای صمیمانه به حضور مادرش در جلسه، سخنانش را در پنج بخش ارائه کرد و نقل قولی از پدرام پاکآیین آورد که «خبرنگار نه پیام تبریک میخواهد، نه هدیه دون شأن؛ بلکه احیای منزلت حرفهای خود را میطلبد.»
جعفری با تأکید بر استقلال صنفی و واگذاری امور به تشکلهای رسانهای، از کماعتقادی متولیان ارشاد به این اصل سخن گفت و یادآور شد که در روز خبرنگار، جای حمایت از خانه مطبوعات در برنامههای رسمی خالی است.
او روند شکلگیری دوباره خانه مطبوعات پس از چهار سال وقفه را تشریح کرد و این دوره را «متفاوتترین دوره نسبت به قبل» دانست. تجهیز ساختمان خانه با هزینهای بیش از یک میلیارد تومان ـ بدون حمایت دولتی و صرفاً با کمک بخش خصوصی ـ به گفته او یکی از دستاوردهای شاخص این دوره بوده است.
چهار محور اصلی فعالیت این دوره، به گفته جعفری، عبارتند از: ارتقای شأن و جایگاه خبرنگاران، توسعه آموزش برای اصحاب رسانه، ارائه حمایتهای رفاهی و معیشتی، و توجه به اقتصاد رسانه. او تأکید کرد که همه امور این دوره بر اساس اساسنامه و با شفافیت انجام شده و روند عضوگیری و برگزاری انتخابات نیز قانونی بوده است.
رئیس خانه مطبوعات در ادامه به چالشهای برگزاری روز خبرنگار پرداخت و گفت: «خانه بودجه ندارد اما اعتبار دارد. دستگاههای اجرایی و شرکتهای بزرگ استان میتوانند برای این روز همراه خانه باشند.» او از نبود حمایت مالی و فراهم نشدن وام کمبهره برای عکاسان و خبرنگاران انتقاد کرد و گفت این حمایتها میتواند کیفیت کار رسانهها را بهبود دهد.
جعفری در بخش دیگری از سخنانش، بر لزوم شنیدهشدن صدای خبرنگاران در مراسم روز خبرنگار تأکید کرد و گفت این روز باید فرصتی برای گفتوگو باشد، نه صرفاً تریبونی برای گزارش عملکرد مسئولان. او با مقایسه تجربه استانهای دیگر، خواستار توجه بیشتر به شأن این روز در قزوین شد.
در عین حال، او از برنامههای پیشرو نیز خبر داد: برگزاری جشنواره رسانههای استان در تاکستان با حمایت شهرداری و شورای شهر این شهرستان و افتتاح نخستین شعبه تخصصی شورای حل اختلاف رسانه در خانه مطبوعات استان.
با وجود این توضیحات و برنامهها، و با اینکه خانه مطبوعات در این دوره اقداماتی مثبت در پیگیری امور صنفی و تلاش برای ارتقای سطح کیفی رسانههای استان انجام داده است، هنوز در نگاه بخشی از اهالی رسانه این پرسش باقی است که مسیر این نهاد در نهایت به کجا ختم میشود؛ ایستادن در کنار خبرنگاران ـ بهویژه خبرنگاران مستقل ـ یا همراهی با صاحبان ثروت. شاید پاسخ به این پرسش، در گرو آن باشد که خانه مطبوعات بیش از پیش شأن حرفهای رسانه را پاس بدارد و حمایت خود را معطوف به رسانههای جدی، مستقل و حرفهای کند؛ رسانههایی که بقایشان به استحکام این خانه وابسته است.
