برنز رستمی در شرایطی به دست آمد که بیشاز ۵۰۰ورزشکار در این رقابتها حضور داشتند که درنهایت ۲۸نفر موفق به عبور از خط پایان شدند و ۱۹۸نفر هم ناکام، در میانه راه ماندند.
پسر دوستداشتنی دوومیدانی قزوین که کارنامه پرباری هم در این زمینه دارد بهصورت آزاد در این مسابقات شرکت کرده بود که پساز فتح مرودشت شیراز در مسابقات ماراتن، ارمنستان را هم به تسخیر خود درآورد. هرچند او میتوانست در این مسابقات طلایی شود، اما برنز هم چیزی از ارزشهای دونده قزوینی که همواره اخلاق را سرلوحه کارهای خود قرارمیدهد کم نمیکند. با فرضاله رستمی، پساز کسب این افتخار و بازگشت از ارمنستان همکلام شدیم.
این مسابقات با حضور دوندگانی از ۵۸کشور در سه رشته ۵ و ۱۰کیلومتر و نیمهماراتن برگزار شد که همین امر موجب افزایش سطح کیفی مسابقات شده بود که خوشبختانه موفق شدم بین ۵۰۰دونده، سوم شوم و در میان دوندگان بالای ۳۵سال، عنوان نخست را کسب کنم.
بهعنوان پیشکسوت دوومیدانی قزوین، عملکرد دیگر دوندگان استان را چطور ارزیابی میکنی؟
در این مسابقات که هرساله در ارمنستان برگزارمیشود بنده و حمید تقوی و مهدی علیمحمدی در نیمهماراتن و محسن الهامیپور در ۱۰کیلومتر و نادر عبدی هم در ۵کیلومتر از استان قزوین حضور داشتیم که حمید تقوی در زیر ۲۵سال اول شد و مهدی علیمحمدی هم درکل سوم شد که میتواند نتیجه رضایتبخشی برای دوومیدانی قزوین باشد.
کدام حریفان در این مسابقات برایت زنگ خطر محسوب میشدند؟
مهمترین حریفان داخلی من از استانهای گیلان و اردبیل و خراسان شمالی بودند که البته حمید تقوی از شاگردان خودم هم حریف دستوپابستهای نبود و در بین خارجیها هم دو دونده از گرجستان و نیز دونده میزبان برایم دردسرساز شدند.
این مسابقات در قیاس با مسابقات مرودشت شیراز چه تفاوتی داشت؟
در مسابقات شیراز ۳۰کشور حضور داشتند، ولی در این مسابقات ۵۸کشور، که ازاینمنظر قابلتوجه بود و ازطرفی هم من تا قبل از این مسابقات در نیمهماراتن ندویده بودم و مسمومیت قبل از مسابقات هم مزیدبرعلت شد تا زمانم مقداری طولانی شود، ولی درکل سومی در نیمهماراتن برای نخستینبار رضایتبخش بود.
میدان بعدی که در انتظارش هستی، کجاست؟
دو ماه دیگر مسابقات ماراتن بینالمللی جام هرمز را در پیش داریم که خودم را برای این مسابقات آماده میکنم و سه ماه دیگر هم مسابقات جهانی امارات برگزارمیشود که سعی میکنم در این مسابقات هم حضوری فعال داشته باشم و روی سکو بروم.
پس بهنوعی از هماکنون برای مسابقات آسیایی جاکارتا دورخیز کردهای؟
درصورتیکه ورودی این بازیها در مسابقات بندرعباس توزیع شود، ازاینطریق جواز حضور در اندونزی را کسب میکنم وگرنه مسابقات جهانی دوبی محل رقابت دوندهها برای کسب سهمیه حضور در این بازیها خواهد بود؛ چراکه طبق مقررات یک سال مانده به مسابقات، سهمیه توزیع میشود که باید دید تصمیم مسوولان چیست، ولی درهرصورت امیدوارم بلیط اندونزی را برای خودم نهایی کنم و در این مسابقات نیز برای استان و کشورم افتخارآفرین باشم.
دوومیدانی قزوین هماکنون در چه جوی نفس میکشد؟
وضعیت خوب است، ولی بهدلیل کسالت آقای سعادت-دبیر هیات- مقداری از کارها زمین مانده و خود آقای جوادی رییس هیات امور را رتقوفتق میکند و ازلحاظ فنی هم کمافیالسابق هم در بخش آقایان و هم بانوان دوندههای خوبی داریم که میتوانند هر مسابقهای را به تسخیر خود درآورند.
گویا مقداری هم از مسوولان بهخاطر بیمهریهایشان دلگیری؟
بله، فدراسیون موفقیت من را رسانهای کرد، اما در قزوین دریغ از نصب یک پلاکارد و مسوولان هم هیچگونه استقبالی نکردند، فقط بهخاطر اینکه من بهصورت آزاد در این رقابتها شرکت کرده بودم، کمااینکه این بیمهری در بازگشت من از سوئد هم اتفاق افتاد.
فرضاله رستمی تا کی میخواهد در میدان دوومیدانی باشد؟
تا جایی که در توانم باشد میدوم و بهدنبال کسب افتخار هستم، چراکه هماکنون ۳۵سال سن دارم و تشخیصم این است که فعلا برایم کناررفتن از میدانها زود است.
پسر دوستداشتنی دوومیدانی قزوین که کارنامه پرباری هم در این زمینه دارد بهصورت آزاد در این مسابقات شرکت کرده بود که پساز فتح مرودشت شیراز در مسابقات ماراتن، ارمنستان را هم به تسخیر خود درآورد. هرچند او میتوانست در این مسابقات طلایی شود، اما برنز هم چیزی از ارزشهای دونده قزوینی که همواره اخلاق را سرلوحه کارهای خود قرارمیدهد کم نمیکند. با فرضاله رستمی، پساز کسب این افتخار و بازگشت از ارمنستان همکلام شدیم.
مسابقات ارمنستان توانست تو را به چالش بکشد؟
این مسابقات با حضور دوندگانی از ۵۸کشور در سه رشته ۵ و ۱۰کیلومتر و نیمهماراتن برگزار شد که همین امر موجب افزایش سطح کیفی مسابقات شده بود که خوشبختانه موفق شدم بین ۵۰۰دونده، سوم شوم و در میان دوندگان بالای ۳۵سال، عنوان نخست را کسب کنم.
بهعنوان پیشکسوت دوومیدانی قزوین، عملکرد دیگر دوندگان استان را چطور ارزیابی میکنی؟
در این مسابقات که هرساله در ارمنستان برگزارمیشود بنده و حمید تقوی و مهدی علیمحمدی در نیمهماراتن و محسن الهامیپور در ۱۰کیلومتر و نادر عبدی هم در ۵کیلومتر از استان قزوین حضور داشتیم که حمید تقوی در زیر ۲۵سال اول شد و مهدی علیمحمدی هم درکل سوم شد که میتواند نتیجه رضایتبخشی برای دوومیدانی قزوین باشد.
کدام حریفان در این مسابقات برایت زنگ خطر محسوب میشدند؟
مهمترین حریفان داخلی من از استانهای گیلان و اردبیل و خراسان شمالی بودند که البته حمید تقوی از شاگردان خودم هم حریف دستوپابستهای نبود و در بین خارجیها هم دو دونده از گرجستان و نیز دونده میزبان برایم دردسرساز شدند.
این مسابقات در قیاس با مسابقات مرودشت شیراز چه تفاوتی داشت؟
در مسابقات شیراز ۳۰کشور حضور داشتند، ولی در این مسابقات ۵۸کشور، که ازاینمنظر قابلتوجه بود و ازطرفی هم من تا قبل از این مسابقات در نیمهماراتن ندویده بودم و مسمومیت قبل از مسابقات هم مزیدبرعلت شد تا زمانم مقداری طولانی شود، ولی درکل سومی در نیمهماراتن برای نخستینبار رضایتبخش بود.
میدان بعدی که در انتظارش هستی، کجاست؟
دو ماه دیگر مسابقات ماراتن بینالمللی جام هرمز را در پیش داریم که خودم را برای این مسابقات آماده میکنم و سه ماه دیگر هم مسابقات جهانی امارات برگزارمیشود که سعی میکنم در این مسابقات هم حضوری فعال داشته باشم و روی سکو بروم.
پس بهنوعی از هماکنون برای مسابقات آسیایی جاکارتا دورخیز کردهای؟
درصورتیکه ورودی این بازیها در مسابقات بندرعباس توزیع شود، ازاینطریق جواز حضور در اندونزی را کسب میکنم وگرنه مسابقات جهانی دوبی محل رقابت دوندهها برای کسب سهمیه حضور در این بازیها خواهد بود؛ چراکه طبق مقررات یک سال مانده به مسابقات، سهمیه توزیع میشود که باید دید تصمیم مسوولان چیست، ولی درهرصورت امیدوارم بلیط اندونزی را برای خودم نهایی کنم و در این مسابقات نیز برای استان و کشورم افتخارآفرین باشم.
دوومیدانی قزوین هماکنون در چه جوی نفس میکشد؟
وضعیت خوب است، ولی بهدلیل کسالت آقای سعادت-دبیر هیات- مقداری از کارها زمین مانده و خود آقای جوادی رییس هیات امور را رتقوفتق میکند و ازلحاظ فنی هم کمافیالسابق هم در بخش آقایان و هم بانوان دوندههای خوبی داریم که میتوانند هر مسابقهای را به تسخیر خود درآورند.
گویا مقداری هم از مسوولان بهخاطر بیمهریهایشان دلگیری؟
بله، فدراسیون موفقیت من را رسانهای کرد، اما در قزوین دریغ از نصب یک پلاکارد و مسوولان هم هیچگونه استقبالی نکردند، فقط بهخاطر اینکه من بهصورت آزاد در این رقابتها شرکت کرده بودم، کمااینکه این بیمهری در بازگشت من از سوئد هم اتفاق افتاد.
فرضاله رستمی تا کی میخواهد در میدان دوومیدانی باشد؟
تا جایی که در توانم باشد میدوم و بهدنبال کسب افتخار هستم، چراکه هماکنون ۳۵سال سن دارم و تشخیصم این است که فعلا برایم کناررفتن از میدانها زود است.
سعید رسولی
