دولتمردان همیشه از تدوین برنامههای توسعهای برای استان قزوین سخن میگویند، اما در این بین، جایگاه و نقش ورزش استان اصلا مشخص نیست و بهنظر میرسد خارج از تعارفات و ژستهای تبلیغاتی، اساساً ورزش جزو اولویتهای درجه اول مدیریت استان به حساب نمیآید.
متولی ورزش در استان که اداره کل ورزش و جوانان است این روزها در برزخ مدیریتی شدیدی به سر میبرد. به رغم تلاش بدنه کارشناسی نحیفی که در اداره وجود دارد مسایل حاشیهای و شایعات تغییرات مدیریتی، انگیزه کار را از این مجموعه مهم و تاثیرگذار در پرورش قهرمان و توسعهدهنده ورزش همگانی گرفته است. این وضعیت در حالی است که این اداره باید برای دستیابی به اهدافش ، برنامهریزیهای خود را طراحی و آنها را اجرایی کند، اما در این میان، بودجه و اعتبار ناچیز ورزش که در شرایط سخت اختصاص مییابد به دلیل نبود برنامهریزیهای بلندمدت و هدفمند، بهرهوری لازم را پیدا نمیکند و این چند ستارهای هم که در عرصه ورزش استان وجود دارند به دلیل کمتوجهیها و بیمهریها دلسرد و سرخورده میشوند. این شرایط در حالی است که دولت تدبیر و امید تمام تلاش و هدفش افزایش بهرهوری با استفاده از تکنیکهای مدیریتی و استفاده از علم مدیریت در همه حوزهها خصوصا ورزش است.
جامعه ورزشی استان انتظار دارند دولت یازدهم و افراد موثر در حوزه تصمیمگیری استان، تکلیف ورزش استان را یکبار برای چند ماه آینده روشن کنند تا مدیران بتوانند برنامه بلندمدتی برای تغییر شرایط ورزش استان و رفتن به سوی توسعه و موفقیت ارائه نمایند. متاسفانه در حوزه ورزش افرادی که از صلاحیت و جایگاه چندانی برخوردار نیستند برای تعیین و تغییر مدیران نسخه می پیچند و با راهکارهای غلط و گمراه کردن مدیران موثر و افراد بانفوذ به دنبال بهدست آوردن منافع خاص در ورزش هستند.
در چنین وضعیتی انتظار این است که نمایندگان مجلس و در راس آنان استاندار قزوین هم در برابر هرز رفتن انرژی و پتانسیلهای متعدد در ورزش بیتفاوت نباشند.
امروز تمام داشته و نداشته ورزش حرفهای استانی به اهمیت قزوین در سطح اول ورزش کشور، باشگاه کاسپین است که آن هم در لیگ دسته دوم فوتبال کشور به سختی برای حیات خود در حال نبرد بوده و چهارسال است که دست و پا میزند و اهالی ورزش فقط دلخوش به تکستارههایی در کاراته، رزمی و… هستند تا شاید از آنان کاری ساخته شود.
کلام اخر اینکه، باتوجه و دلسوزی بیشتر به این حوزه؛ نگذاریم ورزش استان بیش از این قربانی مسایل حاشیهای و تردیدها شود.
جامعه ورزشی استان انتظار دارند دولت یازدهم و افراد موثر در حوزه تصمیمگیری استان، تکلیف ورزش استان را یکبار برای چند ماه آینده روشن کنند تا مدیران بتوانند برنامه بلندمدتی برای تغییر شرایط ورزش استان و رفتن به سوی توسعه و موفقیت ارائه نمایند. متاسفانه در حوزه ورزش افرادی که از صلاحیت و جایگاه چندانی برخوردار نیستند برای تعیین و تغییر مدیران نسخه می پیچند و با راهکارهای غلط و گمراه کردن مدیران موثر و افراد بانفوذ به دنبال بهدست آوردن منافع خاص در ورزش هستند.
در چنین وضعیتی انتظار این است که نمایندگان مجلس و در راس آنان استاندار قزوین هم در برابر هرز رفتن انرژی و پتانسیلهای متعدد در ورزش بیتفاوت نباشند.
امروز تمام داشته و نداشته ورزش حرفهای استانی به اهمیت قزوین در سطح اول ورزش کشور، باشگاه کاسپین است که آن هم در لیگ دسته دوم فوتبال کشور به سختی برای حیات خود در حال نبرد بوده و چهارسال است که دست و پا میزند و اهالی ورزش فقط دلخوش به تکستارههایی در کاراته، رزمی و… هستند تا شاید از آنان کاری ساخته شود.
کلام اخر اینکه، باتوجه و دلسوزی بیشتر به این حوزه؛ نگذاریم ورزش استان بیش از این قربانی مسایل حاشیهای و تردیدها شود.
امیر رجبی
