گرچه عارف پس از سالیانی رنج و مرارت و تبعید، یکم بهمنماه سال ۱۳۱۲ خورشیدی در نهایت فقر و تنگدستی و عزلت در همدان رخ در نقاب خاک کشید، اما نقش او در انقلاب مشروطه و تاریخ ادبیات مقاومت این سرزمین انکار ناشدنی است. در میان چهرههای نامور تاریخ معاصر قزوین، بیگمان او ستارهای فروزان است که البته که آنگونه که باید و شاید، در زادگاه خویش نیز مورد تجلیل و تکریم قرار نگرفته است. خانهاش رو به ویرانی مطلق است و در میدانی که به نام اوست نیز، نه تندیسی از عارف وجود دارد و نه حتی سردیسی! اینگونه پاس میداریم مفاخر و مشاهیر شهرمان را.
عارف، یگانه دوران
82 سال از خاموشی بلند آوازه و حماسیسرای مشروطه، میرزا ابوالقاسم عارف قزوینی گذشت. مردی که نقشی بیبدیل در نهضت مشروطه ملت ایران داشت و تصنیفهای حماسی و شورانگیزش آنگونه بود که حرکت خروشان ملت علیه استبداد را دوچندان میساخت و بر عزم ملی بهمنظور دستیابی به حقوق از کف رفته ملت، میافزود.
لینک کوتاه : https://farvardinemruz.ir/?p=3636
- ارسال توسط : admin
- بدون دیدگاه
