اعجوبه‌ ناشناخته

آقا شیخ‌مجتبی از نوادر روحانیون معاصر است که به معنای واقع، ملّا و صاحب فضل و علوم بسیار بود؛ علومی که باید آنها را از فلسفه تا علوم غریبه فهرست کرد. ابعاد شخصیتی این عالم وارسته که سالیان طولانی در جوار ملجاء شریف آقا علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) کرسی تدریس خود را برپا داشت و عالمان بسیاری با تلمذ در مَدرس او پرورش یافتند، به‌درستی شناخته نشده است. شاید این فراز از بیانات مقام معظم رهبری درباره استادشان، بتواند حق مطالب را ادا نماید: «حاج شیخ‌مجتبی مرد بسیار مُلّایی بود. هم مُلّا بود، هم علاوه بر مُلّایی از لحاظ قوت شخصیت، بنده غیر از امام… هیچ‌کس را در این معممین که من باهاشان معاشر بودم به قوت شخصیت حاج شیخ‌مجتبی ندیدم… خیلی مرد فوق‌العاده‌ای بود خیلی. آن شخصیتش بود که همه را مقهور می‌کرد… اعجوبه‌یی بود.»