برای موفقیت در رشتههای تیمی مانند بسکتبال، والیبال و فوتبال برنامهریزی، تلاش و کوشش بسیار بیشتری باید صورت بگیرد تا یک تیم بتواند در طول یک فصل موفق باشد. اگر نگاهی به عملکرد ورزش استان در رشتههای توپی و گروهی مانند والیبال، بسکتبال، هندبال و… بیندازیم، میبینیم که باشگاههای ورزشی استان مانند گلهای بهاری خیلی زود پژمرده شدهاند و با پایان یافتن فصل نه از تاک نامی ماند و نه از تاکنشان. موفقیت در رشتههایی مانند جودو، تکواندو و کاراته که یک ورزش انفرادی به حساب میآید دستاورد ارزشمندی است، اما اگر در یک رشته تیمی به موفقیت برسیم بازخورد بسیار بیشتری پیدا خواهد کرد. در این راستا و برای کسب موفقیت در رشتههای گروهی و توپی یک فکر اساسی و برنامهریزی دقیق لازم است. با انصراف تیمهای والیبال، بسکتبال و فوتسال از تیمداری زنگ خطر در ورزشهای گروهی به صدا در آمده است. امروز دیگر نامی از بسکتبال، فوتسال و والیبال قزوین در سطح اول و دوم ورزش کشور نیست. زمانی همین نزدیکی، یعنی ۲سال پیش بسکتبال مردان قزوین با هفتالماس و… تیمهای دیگر در سطح اول بسکتبال مردان ایران حضور داشت. در بخش بانوان هم دختران قزوینی توانسته بودند با حداقل امکانات گامهای بزرگی در این رشته بردارند اما امروز تیم بسکتبال بانوان استان هم به فراموشی سپرده شده و خبری از افتخارآفرینی این ستارههای ورزش قزوین نیست.
وضعیت فوتسال قزوین که هم دیگر یک قصه پر غصه است. روزگاری قزوین توانسته بود با همت چند جوان بیادعا و با زحمات عبدالهیها و باغبانصالحیها و گروهایها، با فلامینگو و پوشینهبافت در لیگ برتر فوتسال کشور پر بگیرد.
این رشته جذاب که در بین مردم هم محبوبیت بالایی دارد امروز نفسهای آخر را میکشد و دیگر سکوهای ورزشگاه شهید بابایی باید به سکوت مرگبار عادت کند و جوانان پراستعداد قزوینی بار سفر ببندند و به شهرهای دیگر کوچ کنند.
در فوتسال بانوان هم وضعیت از مرز بحران گذشته است، این تیم سال گذشته منحل شد تا نسل طلایی بانوان فوتسالیست قزوینی سرخورده شوند و فقط با مرور خاطرات افسوس روزهای موفق در این رشته را بخورند.
والیبال هم مانند فوتسال چند سالی است که در جا میزند و علیرغم همه بیبرنامگیها بهدلیل ریشه عمیق در بین قزوینی ها و ورزشکاران هنوز زنده است و اگر قرار است در ورزش قزوین اتفاق خاصی بیفتد والیبال بهترین قابلیت و پتانسیل را دارد. خلاصه کلام اینکه اگر بخواهیم یک شاخص برای موفقیت ورزش تعیین کنیم موفقیت و حضور ورزشهای گروهی و توپی در عرصه ورزش کشور یک ملاک و معیار مناسب است. بهطورکلی موفقیت در فوتسال، والیبال، بسکتبال و… ویترین موفقیت یک مجموعه مدیریتی در ورزش است.
وضعیت فوتسال قزوین که هم دیگر یک قصه پر غصه است. روزگاری قزوین توانسته بود با همت چند جوان بیادعا و با زحمات عبدالهیها و باغبانصالحیها و گروهایها، با فلامینگو و پوشینهبافت در لیگ برتر فوتسال کشور پر بگیرد.
این رشته جذاب که در بین مردم هم محبوبیت بالایی دارد امروز نفسهای آخر را میکشد و دیگر سکوهای ورزشگاه شهید بابایی باید به سکوت مرگبار عادت کند و جوانان پراستعداد قزوینی بار سفر ببندند و به شهرهای دیگر کوچ کنند.
در فوتسال بانوان هم وضعیت از مرز بحران گذشته است، این تیم سال گذشته منحل شد تا نسل طلایی بانوان فوتسالیست قزوینی سرخورده شوند و فقط با مرور خاطرات افسوس روزهای موفق در این رشته را بخورند.
والیبال هم مانند فوتسال چند سالی است که در جا میزند و علیرغم همه بیبرنامگیها بهدلیل ریشه عمیق در بین قزوینی ها و ورزشکاران هنوز زنده است و اگر قرار است در ورزش قزوین اتفاق خاصی بیفتد والیبال بهترین قابلیت و پتانسیل را دارد. خلاصه کلام اینکه اگر بخواهیم یک شاخص برای موفقیت ورزش تعیین کنیم موفقیت و حضور ورزشهای گروهی و توپی در عرصه ورزش کشور یک ملاک و معیار مناسب است. بهطورکلی موفقیت در فوتسال، والیبال، بسکتبال و… ویترین موفقیت یک مجموعه مدیریتی در ورزش است.
امیر رجبی
