دوراهی بودن یا نبودن!

حضور سعید آگشته در فوتبال قزوین نوید روزهای پرامیدی برای فوتبال قزوین می‌داد و شهردار سابق الوند در سال‌های اولیه حضورش با زیرکی خاص توانست این رشته پر حاشیه را مدیریت کند و اگر فرض بگذاریم که کار زیربنایی خاصی هم انجام نداد ولی قانون‌گرایی و حفظ جایگاه هیات در بین اهالی فوتبال از‌جمله دستاوردهای آقای شهردار بود.
هر‌چه‌قدر دلبستگی‌های مدیریتی‌اش در استان کمتر می‌شد فوتبال قزوین از حضور این مدیر ایده‌آل‌گرا محروم‌تر ‌گشت. رفتن از شهرداری الوند و حضور در پست معاونت شهرداری قزوین اولین گام بود که به کمرنگ‌شدن انگیزه و انرژی آگشته انجامید و سرانجام انتخاب به ‌عنوان شهردار لاهیجان خبر بدی برای اهالی فوتبال قزوین بود تا از پتانسیل یک مدیر خلاق و بی‌حاشیه بیشتر محروم شوند. کابینه سعید آگشته حال امور هیات را پیش می‌برد ولی سایه سنگین عدم حضورش در هیات، مخالفین و منتقدینش را جسورتر کرد که با استدلال‌هایشان خواستار استعفای آگشته بشوند.
این روزها آقای شهردار بر سر یک دو راهی بین بودن یا نبودن بر صندلی هیات قرار گرفته است که بماند و از نام و اعتبارش برای پیشبرد امور هیات مایه بگذارد یا اینکه با یک تصمیم قاطع خاطره خوش حضورش در فوتبال قزوین را در ذهن‌ها جاودانه کند. باید منتظر بود تا شهردار لاهیجان تصمیم عاقلانه اش را در چند روز آینده بگیرد و فوتبال قزوین را از برزخ نجات دهد.

دوم- اگر نگاهی به وضعیت دو رشته والیبال و کشتی بیندازیم مهم‌ترین نشانه‌ی ناخوشایندی که مشاهده می‌کنیم نبود انسجام و همدلی بین اهالی این دو رشته و بسیاری از دیگر رشته‌هاست. چند‌دستگی و موضع‌گیری برعلیه یکدیگر مهم‌ترین آفتی است که در بسیاری از عرصه‌های اجتماعی خصوصا ورزش استان مشاهده می‌شود. اما اگر نگاهی به هیات‌های موفق ورزشی استان بیندازیم می‌بینیم که مثلا در کاراته همدلی و اتحاد زمینه‌ساز موفقیت شده است.
برای ایجاد همدلی و اتحاد حضور یک شخحصیت مقتدر و مدیری که مورد قبول اهالی این رشته‌ها باشد می‌تواند این روند را تسهیل کند. به هر صورت دیگر زمان آن رسیده که والیبال و کشتی قزوین به یک شرایط مطلوب و تثبیت شده‌ای برسند و روند بی‌برنامه گذشته بهبود پیدا کند.

امیر رجبی