کلاسِ ترس!

در بستری پویا، مدرسه باید جایی باشد که صدای خنده و یادگیری از دیوارهایش شنیده شود. جایی که دانش‌آموز تمرین ورود به جامعه می‌کند، یاد می‌گیرد، خطا می‌کند و اصلاح می‌شود. اما حادثه‌ تلخ یکی از دبیرستان‌های قزوین ــ که به ضرب‌وشتم و آسیب جسمی یک نوجوان انجامید ــ بار دیگر سایه‌ سنگین پرسشی قدیمی را زنده کرد: در روزگاری که جهان به سمت آموزش انسانی و احترام‌محور پیش می‌رود، چرا هنوز نوجوان ایرانی از ترسِ مدیر و معلم پناه به سکوت می‌برد؟