در سایه آمارهای رسمی و وعدههای ناتمام، نسل تازهای از جوانان در استان قزوین قد کشیدهاند؛ نسلی تحصیلکرده، پرانرژی و امیدوار، اما بینصیب از خانه، شغل پایدار و افق روشن. آنها نه صرفاً به دنبال سقفی بالای سر، بلکه خواهان جایی درخور برای ماندن، ساختن و بودناند؛ خانهای به نام خود، در سرزمینی که دوستش دارند. این گزارش، تلاشی است برای شنیدن صدای کسانی که هنوز ایستادهاند، هنوز میخواهند بمانند، و هنوز سهمی از آینده میطلبند.
در روزگاری که فضای عمومی کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی، شفافیت و مشارکت مدنی است، نقش نهادهای واسط میان دولت و مردم اهمیت دوچندانی مییابد. رسانهها، احزاب و تشکلهای مردمی نهتنها انعکاسدهنده دغدغههای جامعهاند، بلکه بازوان اصلی تقویت سرمایه اجتماعی محسوب میشوند.