برنامهریزی شهری، فعالیتی صرفاً فنی و علمی نیست، بلکه در بستر ایدئولوژیهای حاکم و منافع گروههای ذینفوذ تعریف میشود. در فرآیند تهیه طرحهای جامع و تفصیلی، همواره منافع گروههای خاص در اولویت قرار میگیرد، به نحوی که منجربه نابودی فضاهای طبیعی، افزایش سوداگری زمین، آلودگیهای زیستمحیطی و در نهایت، شکلگیری شهرهای ناعادلانه میشود.