ساختوساز گران؛ خدمات مهندسی ارزان
مطالبهگری از تحریریه مستقل آغاز میشود
بانوان قزوینی؛ برندگان شب شکست
قزوین رتبه نخست پرداخت تسهیلات بانک مسکن را کسب کرد
«شمسآذر» بیهراس برابر پرسپولیس
وقتی قانون «تسهیل» وکالت را دشوار میکند
صدای زنان باشید
کمبود ارز و مواد اولیه؛ چالش صنایع در روزهای جنگ بود
گریهاش، گریه یک مدیر یا یک باستانشناس نبود؛ اشکهای زنی بود که سالها بار سنگین یک آرزو را بر دوش کشیده بود. لحظه ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در یونسکو، اشکهای «حمیده چوبک» بیش از هر سخنی، روایتگر سالها پژوهش، پیگیری و ایستادگی برای حفظ بخشی از هویت تاریخی ایران بود.
این بار برای گشودن قلعه، نه منجنیقی به کار افتاد و نه سپاهی از گردنههای البرز گذشت. هزاران کیلومتر دورتر از صخرههای گازرخان، در سالن اجلاس میراث جهانی در بوسان کره جنوبی، نام «الموت» خوانده شد و زنی که یکربع قرن از عمر حرفهای خود را میان خاک، سنگ و دیوارهای فروریخته این کوهستان گذرانده بود، گریست.