اعتماد عمومی را نمیتوان با بخشنامه ایجاد کرد و با سخنرانی حفظ کرد. این سرمایه اجتماعی، آرامآرام شکل میگیرد و گاه در سکوت و بیآنکه کسی متوجه شود، فرسوده میشود. درست مانند چوبی که از بیرون سالم به نظر میرسد، اما از درون گرفتار موریانه شده است. بسیاری از کارشناسان علوم اجتماعی معتقدند فساد، رانت و پولشویی از مهمترین عواملی هستند که میتوانند چنین آسیبی را به اعتماد عمومی وارد کنند؛ آسیبی که آثار آن تنها در اقتصاد دیده نمیشود، بلکه روابط میان مردم و نهادهای رسمی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.