در ماهی که گذشت، نه یک مدیر و نه یک سیاستمدار، بلکه «باغستان سنتی قزوین» بود که بیهیاهو به سوژه اول استان بدل شد؛ میراثی هزار ساله که سالها زیر سایه تهدید زمینخواران، خشکسالی و بیتوجهی نفسنفس میزد، حالا با ثبت جهانی در فهرست جیاس، دوباره نامش شنیده شد. این ثبت، بیش از آنکه افتخاری تشریفاتی باشد، یادآوری دردناک این حقیقت است که باغستان در آستانه فرسودگی است و هر روز بخشی از جانش را برای زندهماندن از دست میدهد.
برنامهریزی شهری، فعالیتی صرفاً فنی و علمی نیست، بلکه در بستر ایدئولوژیهای حاکم و منافع گروههای ذینفوذ تعریف میشود. در فرآیند تهیه طرحهای جامع و تفصیلی، همواره منافع گروههای خاص در اولویت قرار میگیرد، به نحوی که منجربه نابودی فضاهای طبیعی، افزایش سوداگری زمین، آلودگیهای زیستمحیطی و در نهایت، شکلگیری شهرهای ناعادلانه میشود.