آمارهای تازه ثبت احوال قزوین در نگاه اول چند عدد بیشتر نیستند؛ تولد کمتر شده، ازدواج پایین آمده، سن پدر و مادر بالا رفته و استان در بعضی شاخصها پایینتر از میانگین کشور ایستاده است. اما همین اعداد وقتی کنار هم قرار میگیرند، از تغییری آرام در زندگی مردم خبر میدهند؛ نسلی که دیرتر ازدواج میکند، دیرتر بچهدار میشود و برای تصمیمهایی که زمانی بخشی طبیعی از مسیر زندگی بود، امروز بیشتر حسابوکتاب میکند.
پدرش در همین سن، خانه داشت، خانواده تشکیل داده بود و آینده را کموبیش میشناخت. خودش اما در ۳۱سالگی هنوز نمیداند سال آینده در قزوین خواهد بود یا در کشوری دیگر. پدر از ثبات میگوید و پسر از مهاجرت. پدر از سالهای کار و ساختن زندگی حرف میزند و پسر از بازاری که به گفته او دیگر شبیه گذشته نیست این فقط روایت یک خانواده نیست؛ داستان فاصلهای است که آرامآرام میان تجربه والدین و رؤیای فرزندان شکل گرفته است.
«علی رحمانی» رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی قزوین در نشست شورای برنامهریزی و توسعه استان نسبت به کاهش شدید نرخ باروری و بسته شدن پنجره جمعیتی استان هشدار داد.
ازدواج، روزگاری سادهترین و شیرینترین آرزوی جوانان بود، امروز بیش از هر زمان دیگری زیر سایه سنگین دغدغههای معیشتی، بیثباتی شغلی و تغییر ارزشها رنگ میبازد. در قزوین، شهری که همواره سنتهای خانوادگی و فرهنگی جایگاه پررنگی در زندگی مردم داشته است، آمارهای تازه از کاهش ازدواج خبر میدهد؛ آماری که دیگر فقط اعداد و درصدهای سرد نیست، بلکه نشانهای از تحولی عمیق در نگرش و رفتار نسل جدید است.
از ابتدای تاریخ تا کنون، خانواده اولین واحد اجتماعی تعریف شده است. واحدی که از ازدواج زن و مرد شکل گرفته و با تولد فرزندان تکمیلتر میشود. البته لزوما اعضای یک خانواده را همسران و فرزندان تشکیل نمیدهند؛ بلکه بسته به شرایط و نوع زندگی، افراد دیگری هم در جمع خانواده قرار میگیرند و یا از اعضای آن کاسته میشوند. اما به طور عموم، واحد خانواده شامل والدین و فرزندان میباشد.