23 فوریه
زندگی در خاموشی
21 فوریه
تغییر در وقت اضافه
19 فوریه
«صمت» در سودای تخصص
22 دسامبر
بازگشت کوپنهای نوستالژیک دهه شصت
22 دسامبر
بانوی سخنگو هم از علت مشکلات گفت!
- امروز : دوشنبه - ۴ اسفند - ۱۴۰۴
- برابر با : 7 - رمضان - 1447
- برابر با : Monday - 23 February - 2026
تراژدیِ ناشنوایی
قزوین در ۱۸ و ۱۹دیماه فقط شاهد یک واقعه تلخ نبود؛ به آیینهای بدل شد که در آن، آنچه سالها زیر پوست شهر انباشته شده بود، بیپرده دیده شد: خشمهای فروخورده، بیاعتمادیهای مزمن، زبانهایی که دیگر به هم نمیرسیدند و خانوادههایی که ناگهان در میانه التهاب، زندگیشان به دو نیم شد. مرگ انسانها، در هر زمینه و هر شرایطی، خط قرمزی است که جامعه نباید از آن عبور کند؛ و وقتی این خط شکسته میشود، مسئله دیگر صرفاً «مدیریت بحران» نیست، بلکه پرسشی بنیادیتر پیش روی ما قرار میگیرد: چگونه به نقطهای رسیدهایم که جان انسانها در میدان التهاب، چنین بیپناه میشود؟
روایت «نوذری» از حوادث تلخ دیماه قزوین
نشست خبری استاندار قزوین، چند روز پس از حوادث تلخ و کمسابقه دیماه، نه یک برنامه معمول مناسبتی بود و نه صرفاً گزارشی از عملکرد دولت در آستانه دهه فجر. این نشست، نخستین بازگشت خبرنگاران به ساختمان استانداری پس از آسیبدیدگی آن محسوب میشد؛ بازگشتی به مکانی که هنوز نشانههای بحران را بر خود داشت و پرسشهای افکار عمومی، پیش از هر پاسخ رسمی، در فضای آن سنگینی میکرد.
وقتی غم از این شهر گذشت
شبهایی هست که شهر فقط تاریک نمیشود؛ سنگین میشود، تلخ میشود و غم، آرام و بیصدا از کوچهها عبور میکند. هجدهم و نوزدهم دیماه برای قزوین از همین جنس شبها بود؛ شبهایی که صدای آژیر، دود،شلیک گلوله، اضطراب و خبرهای ضدونقیض، جای گفتوگو و آرامش را گرفت. آنچه در این دو شب رخ داد، نه صرفاً یک ناآرامی مقطعی بود و نه فقط یک بحران امنیتی. قزوین با واقعیتی تلخ روبهرو شد: جان انسانهایی از دست رفت و زخمی عمیق در حافظه اجتماعی این شهر باقی ماند.
ناآرامیهای اجتماعی و بحران گفتوگو در جامعه
ناآرامیهای اخیر فقط خیابانهای ملتهب و تصاویر دود و آتش نبود؛ روایت انسانهای بیپناهی بود که در میانه گرانی، ناامنی و خشم انباشته، بیآنکه نقشی در آشوب داشته باشند، جان خود را از دست دادند. شهروندانی عادی، کارگر، رهگذر، کاسب یا خانوادههایی که قربانی خشونتی شدند که از کنترل خارج شد.
بررسی طرح مسکن زنان سرپرست خانوار در قزوین؛
هشت سال انتظار برای یک سقف
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
گزارشی از کسانی که هر روز رنج می برند؛
زندگی در شهری که برای همه ساخته نشده است
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
محمدبیگی در پاسخ به سؤال «فروردین امروز» تاکیدکرد؛
جذب حداکثری در انتخابات شوراها
نماینده مردم قزوین، البرز و آبیک در مجلس شورای اسلامی، در پاسخ به سؤال خبرنگار فروردین امروز درباره رویکرد هیأت نظارت بر انتخابات شوراها، تأکید کرد: پایبندی به قانون، صیانت از حقوق ملت و فراهمسازی زمینه مشارکت حداکثری مردم با سلایق و تفکرات مختلف، محور تصمیمگیری ما در بررسی صلاحیتهاست.
استراتژی اصلاحطلبان و اصولگرایان در پسا دی؛
معمای مشارکت
«ندا بغدادی» در گفتوگو با فروردین امروز:
موسیقی جهان را آرام میکند
آنچه در نشست حامیان دولت گذشت
انتقاد از سیاست «وفاق» در انتصابات
