نشست خبری استاندار قزوین، چند روز پس از حوادث تلخ و کمسابقه دیماه، نه یک برنامه معمول مناسبتی بود و نه صرفاً گزارشی از عملکرد دولت در آستانه دهه فجر. این نشست، نخستین بازگشت خبرنگاران به ساختمان استانداری پس از آسیبدیدگی آن محسوب میشد؛ بازگشتی به مکانی که هنوز نشانههای بحران را بر خود داشت و پرسشهای افکار عمومی، پیش از هر پاسخ رسمی، در فضای آن سنگینی میکرد.
شبهایی هست که شهر فقط تاریک نمیشود؛ سنگین میشود، تلخ میشود و غم، آرام و بیصدا از کوچهها عبور میکند. هجدهم و نوزدهم دیماه برای قزوین از همین جنس شبها بود؛ شبهایی که صدای آژیر، دود،شلیک گلوله، اضطراب و خبرهای ضدونقیض، جای گفتوگو و آرامش را گرفت. آنچه در این دو شب رخ داد، نه صرفاً یک ناآرامی مقطعی بود و نه فقط یک بحران امنیتی. قزوین با واقعیتی تلخ روبهرو شد: جان انسانهایی از دست رفت و زخمی عمیق در حافظه اجتماعی این شهر باقی ماند.
به دنبال بروز اعتراضات اخیر در نقاط مختلف کشور، جبهه اصلاحات استان قزوین با انتشار بیانیهای رسمی، ضمن تحلیل زمینههای شکلگیری نارضایتیهای اجتماعی، نسبت به مخاطرات تداوم وضعیت موجود هشدار داد و بر ضرورت بازنگری جدی در سیاستهای حاکمیتی تأکید کرد.
هشت سال است که چشمبهراه سقفیاند؛ زنانی که هر روز در میان دلهره اجارهخانه، نگاه فرزندانشان و وعدههای تکراری مدیران، بار سنگین زندگی را به دوش میکشند. مهرگان، که قرار بود مأوای امن خانوادههای بیپناه باشد، امروز برای بسیاری از مددجویان کمیته امداد به نماد یک انتظار طولانی تبدیل شده؛ انتظاری که هر بار تاریخ تازهای پیدا میکند اما هیچگاه به روز تحویل نمیرسد.
چرخهای ویلچر روی شیب تند میلغزند. صدای ساییدهشدن فلز بر آسفالت، در همهمه عصرگاهی خیابان گم میشود. نگاهها میآیند و میروند؛ بیآنکه مکثی کنند. اینجا شهر است؛ جایی که برای بسیاری فقط یک رفتوآمد معمولی است، اما برای بعضیها، هر قدمش آزمون است. آزمونی که نه از ناتوانی بدن، که از ناتوانی شهر میآید. این گزارش، روایت ترحم نیست؛ روایت مسئولیت است. روایت فاصلهای عمیق میان قانون و زندگی. فاصلهای که هر روز، در کوچهها، پیادهروها و ساختمانهای شهر، خودش را تکرار میکند.
نماینده مردم قزوین، البرز و آبیک در مجلس شورای اسلامی، در پاسخ به سؤال خبرنگار فروردین امروز درباره رویکرد هیأت نظارت بر انتخابات شوراها، تأکید کرد: پایبندی به قانون، صیانت از حقوق ملت و فراهمسازی زمینه مشارکت حداکثری مردم با سلایق و تفکرات مختلف، محور تصمیمگیری ما در بررسی صلاحیتهاست.
پرونده «رضایت خودرو طراوت نوین» که طی سالهای اخیر یکی از گستردهترین پروندههای اقتصادی استان قزوین بوده، پس از اجرای حکم متهم ردیف اول، وارد مرحله تازهای از رسیدگی شده است. این پرونده که در زمان صدور کیفرخواست ۲۸ هزار شاکی داشت، اکنون با ثبت شکایات جدید به ۳۳ هزار نفر رسیده و روند بررسی آن همچنان ادامه دارد.
با وزش نخستین بادهای سرد پاییزی، نگاهها دوباره به سمت شرق قزوین میچرخد؛ جایی که دودکشهای بلند نیروگاه شهیدرجایی در امتداد بزرگراه قزوین–کرج، هر سال پیشدرآمد زمستان هستند. ستونهایی از دود خاکستری که سالهاست در ذهن مردم این شهر ماندگار شدهاند، نشانهی روزهایی که نفس کشیدن سخت میشود.
بازگشت «علی رحمانی» به عرصه اجرایی استان قزوین، فراتر از یک انتصاب اداری است؛ نشانهای از بازآرایی نیروهای میانهرو در ساختار مدیریت استان. او که سالها در جایگاههایی چون فرمانداری آبیک و بوئینزهرا، مشاوره استاندار و معاونت دانشگاه آزاد تاکستان فعالیت کرده، پس از بازنشستگی بار دیگر به میدان بازگشته است؛ تصمیمی که هم پیام اعتماد دارد و هم پرسشهایی درباره چرایی تکرار چهرههای قدیمی برمیانگیزد.
در بستری پویا، مدرسه باید جایی باشد که صدای خنده و یادگیری از دیوارهایش شنیده شود. جایی که دانشآموز تمرین ورود به جامعه میکند، یاد میگیرد، خطا میکند و اصلاح میشود. اما حادثه تلخ یکی از دبیرستانهای قزوین ــ که به ضربوشتم و آسیب جسمی یک نوجوان انجامید ــ بار دیگر سایه سنگین پرسشی قدیمی را زنده کرد: در روزگاری که جهان به سمت آموزش انسانی و احتراممحور پیش میرود، چرا هنوز نوجوان ایرانی از ترسِ مدیر و معلم پناه به سکوت میبرد؟
«نوشتن یعنی مقاومت؛ یعنی نترسیدن از حقیقت، حتی وقتی همه سکوت کردهاند.» – اوریانا فالاچی. در روزهایی که بسیاری از اهل رسانه سکوت را بر حقیقتگویی و رعایت اخلاق حرفهای ترجیح میدهند، سید «عبدالعظیم موسوی» یادآور نسلی است که قلم را برای گفتن حقیقت در دست گرفت، نه برای رضایت صاحبان قدرت.
یکصد و هفتمین شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی استان قزوین با محوریت بررسی موانع تولید و توسعه صادرات، به ریاست محمد نوذری، استاندار قزوین برگزار شد. در این نشست، بر ضرورت حرکت از نمایش به عمل و تحقق «صادرات واقعی» با همکاری بخش خصوصی تأکید شد؛ رویکردی که به گفته استاندار، باید اثر آن در رشد اقتصادی استان بهصورت ملموس دیده شود.
صدای بوقهای ممتد در ظهر شلوغ بلوار پرستار همچنان به گوش میرسد. راننده وانت بار خربزهها را یکی یکی مرتب کرده و تعدادی را کف خیابان میچیند. صدای بلند فروشنده میآید، داد میزند: «اینجا واینستا!» مرد میانسال عصبانی میشود: «مگه خیابون رو خریدی؟!» مأموران رفع سد معبر شهرداری به او نزدیک میشوند؛ محل جدید برای فعالیت وانتبارها در چند خیابان آنطرفتر آماده شده، اما او سرش را به نشانه مخالفت تکان میدهد: «نمیروم! همینجا کار میکنم.»
در هوای غروب چهارشنبه، وقتی سوت پایان بازی در ورزشگاه شهیدرجایی قزوین به صدا درآمد، سکوتی سنگین روی سکوها نشست. امیدهای شمس آذر قزوین که با امید جبران آمده بودند، با شکستی دیگر میدان را ترک کردند؛ شکستی که تنها یک باخت ساده در جدول نیست، بلکه نشانهای از سردرگمی در مدیریت و نیمکت این تیم جوان است.
حجتالاسلام قدرتالله علیخانی، نماینده ادوار قزوین، در نشست حامیان دولت در استانداری قزوین خواستار ارائه خدماتی شد که مردم بتوانند هر روزه و در زندگیشان لمس کنند؛ راهی که به گفته او، تنها مسیر بازگشت اعتماد عمومی است.
در نشستی صریح و بدون سانسور پس از ۵۱۶ روز، نماینده مردم قزوین، آبیک و البرز در مجلس شورای اسلامی از خبرنگاران به عنوان «سربازان جهاد تبیین» یاد کرد و در پاسخ به پرسش اختصاصی «فروردین امروز» درباره تبعیض در اجرای قانون و رانتهای اقتصادی، از برخورد با «دانهدرشتها» و تشکیل جلسات ماهانه سه قوه در استان برای پیگیری پروندههای بزرگ خبر داد.
رئیس شورای اطلاعرسانی دولت گفت: روابطعمومیها باید روایتگر امید باشند و خدمات دولت را با زبان درست و هنرمندانه به مردم منتقل کنند، چرا که بیاطلاعی مردم از تلاشهای دولت ظلمی در حق جامعه است.
