- امروز : سه شنبه - ۱۷ شهریور - ۱۴۰۵
- برابر با : 26 - ربيع أول - 1448
- برابر با : Tuesday - 8 September - 2026
بایگانیهای چهره ها - صفحه 2 از 65 - هفته نامه فروردین امروز
22دسامبر
وزیر کار در قزوین وعده داد؛
بازگشت کوپنهای نوستالژیک دهه شصت
«احمد میدری» در قزوین با زبانی آرام و آکادمیک سخن گفت؛ زبانی که بیش از آنکه نوید تغییر بدهد، تلاش میکرد بحران را «قابلتحمل» توضیح دهد. سخنان او، بهویژه درباره بازگشت کوپنهای حمایتی و الگوگیری از تجربههای دهه۶۰، نشانهای روشن از رویکرد دولتی است که به جای ترسیم افق، به مدیریت اضطرار روی آورده است. کوپن، کالابرگ و سیاستهای حمایتی مقطعی، بیش از آنکه برنامهای برای خروج از بحران باشند، مسکّنهایی برای مهار تبعات آن هستند.22دسامبر
در سفر فاطمه مهاجرانی به قزوین؛
بانوی سخنگو هم از علت مشکلات گفت!
سخنگوی دولتی که بیش از آنکه از تحقق «وعدهها» سخن بگوید، به روایت «علتها» پناه میبرد؛ دولتی که زبانش بیشتر زبان توضیح شرایط بحرانی است تا یادآوری تعهداتی که با آنها مردم را پای صندوق رأی آورد. «فاطمه مهاجرانی» درسفرش به قزوین نیز همین مسیر را ادامه داد: تشریح جنگ ترکیبی، برشمردن فشار تحریمها، اشاره به فرسودگی سرمایه اجتماعی و تأکید بر ناگزیربودن اصلاحات. روایت او منسجم بود، اما پرسش اصلی همچنان بیپاسخ ماند؛ اینکه در میان این همه «چرایی»، سهم «چه باید کرد» کجاست؟22دسامبر
کرمی در سکوت کنارهگیری کرد؛
ترک سیاست با شرافت
استعفای «یوسف کرمی» رییس جبهه اصلاحات و دبیر حزب اتحاد ملت استان قزوین را نمیشود صرفاً یک تصمیم تشکیلاتی دانست؛ این کنارهگیری، بیش از هر چیز، واکنشی است به فرسودگی سیاست. کرمی که سالهاست در متن کنش سیاسی قزوین حضور دارد، این بار نه با بیانیهای پرشور و نه با دعوای رسانهای، بلکه با نوشتن یک نامه سنگین، خط خود را روشن کرد.29نوامبر
باغستان سنتی قزوین؛ چهرهای جهانی
در ماهی که گذشت، نه یک مدیر و نه یک سیاستمدار، بلکه «باغستان سنتی قزوین» بود که بیهیاهو به سوژه اول استان بدل شد؛ میراثی هزار ساله که سالها زیر سایه تهدید زمینخواران، خشکسالی و بیتوجهی نفسنفس میزد، حالا با ثبت جهانی در فهرست جیاس، دوباره نامش شنیده شد. این ثبت، بیش از آنکه افتخاری تشریفاتی باشد، یادآوری دردناک این حقیقت است که باغستان در آستانه فرسودگی است و هر روز بخشی از جانش را برای زندهماندن از دست میدهد.25نوامبر
تغییری پرسش برانگیز
تغییر سید«مهدی حسینی» از مدیریت میراثفرهنگی، اتفاقی بود که آرام اما پرسشبرانگیز در افکار عمومی استان نشست. مدیری که کمتر از یک سال در این مسئولیت حضور داشت و با وجود انگیزه فراوان، بسیاری از نزدیکان و دلسوزانش نیز از همان ابتدا باور داشتند این جایگاه با روحیه و ظرفیتهای فردی او چندان همخوان نیست.24نوامبر
توجه به شایسته سالاری محقق می شود؟
انتظار یک نسل برای تحول در مدیریت قزوین
انتصاب «مهدیهالسادات قافلهباشی» بیش از آنکه یک تغییر مدیریتی باشد، آینه یک مطالبه عمومی جوانان و حتی میانسالان است؛ مطالبهای که سالها پشت درهای تأیید و امضا مانده: ورود نسل تازه به مدیریت استان.31اکتبر
حضور یک تکنوکرات در اراک
«محمدباقر آقاعلیخانی»، چهرهای تکنوکرات از دل جریان اصولگرایی و از حامیان قالیباف، اینبار در سکوتی معنادار راهی اراک شده است. او که سالها بر صندلیهای مهم ملی -از ریاست مرکز ملی فرش ایران و سازمان صنایع و معادن قزوین تا دبیرخانه ستاد تسهیل کشور- تکیه زده بود، حالا معاون استاندار مرکزی شده است؛ سمتی که برای مدیری با چنین رزومهای، نه جهش بلکه پرسشی تازه است: چرا او پذیرفت از سطح وزارتخانه به ردهای استانی بازگردد؟28اکتبر
بازگشت در سایهروشن سیاست
بازگشت «علی رحمانی» به عرصه اجرایی استان قزوین، فراتر از یک انتصاب اداری است؛ نشانهای از بازآرایی نیروهای میانهرو در ساختار مدیریت استان. او که سالها در جایگاههایی چون فرمانداری آبیک و بوئینزهرا، مشاوره استاندار و معاونت دانشگاه آزاد تاکستان فعالیت کرده، پس از بازنشستگی بار دیگر به میدان بازگشته است؛ تصمیمی که هم پیام اعتماد دارد و هم پرسشهایی درباره چرایی تکرار چهرههای قدیمی برمیانگیزد.26اکتبر
روزنامهنگاری که بی تفاوت نماند
نقاد جنجالیسم و احیاگر پرسشگری
«نوشتن یعنی مقاومت؛ یعنی نترسیدن از حقیقت، حتی وقتی همه سکوت کردهاند.» – اوریانا فالاچی. در روزهایی که بسیاری از اهل رسانه سکوت را بر حقیقتگویی و رعایت اخلاق حرفهای ترجیح میدهند، سید «عبدالعظیم موسوی» یادآور نسلی است که قلم را برای گفتن حقیقت در دست گرفت، نه برای رضایت صاحبان قدرت.20سپتامبر
«رضا رفیع» در جشنواره طنز عبید زاکانی:
در شرایط «نخور و بمیر» هستیم
«امروز در شرایط نخور و بمیر هستیم.» این تعبیر طنازانه «رضا رفیع» در سومین همایش ادبی طنز عبید زاکانی، هم لبخند بر لبها نشاند و هم تلخی روزگار را یادآوری کرد. او که خود از چهرههای شناختهشده طنز معاصر است، در سخنانش بر جایگاه طنز در فرهنگ ایرانی تأکید کرد و گفت: طنز واقعی رسالتی اجتماعی دارد و باید با آگاهی و تعهد همراه باشد، نه صرفاً لودگی و شوخیهای بیمایه.
